25. edycja (2018/19)

autorzy

.

Jakimiak Agnieszka

a.

Adamczyk Maciej

Absolwent PWST we Wrocławiu. Współtwórca i szef artystyczny prywatnego Teatru Porywacze Ciał, w którym od 1992 roku wspólnie z Katarzyną Pawłowską tworzy autorskie spektakle łączące teatr, performance i sztuki wizualne. Prowadzi warsztaty aktorskie i teatralne oraz realizuje projekty artystyczne.

Aigner Paweł
Amejko Lidia

Dramatopisarka, prozaiczka, eseistka. Studiowała kulturoznawstwo w rodzinnym Wrocławiu. Debiutanckim utworem było słuchowisko radiowe Gdy rozum śpi – włącza się automatyczna sekretarka. Rzecz o gadaniu. Wysłane na konkurs radiowy w Katowicach słuchowisko nie otrzymało żadnej nagrody, ale ktoś wyciągnął je z kosza na konkursowe śmieci i opublikował w „Dialogu”. Gdy rozum śpi… zrealizowano w Polsce (dwukrotnie), w Niemczech i Chorwacji, lecz autorka do dziś leczy się z konkursowej fobii.

Od roku 1993 dramaty Lidii Amejko publikowane są na łamach miesięcznika „Dialog”. Przełomem w karierze literackiej okazała się sztuka Farrago, wyreżyserowana w Teatrze Telewizji (1999) przez Jarosława Żamojdę, w wykonaniu aktorskiego trio: Walczewski-Zborowski-Pazura.

Farrago to najczęściej wystawiana sztuka Lidii Amejko, lecz autorka szczególnie ciepło wspomina wystawienie tego utworu w więzieniu w Strzelcach Opolskich, przez skazanych na karę dożywocia.

Teatr Telewizji zrealizował dwie kolejne sztuki Lidii Amejko: Przemianę 1999 w reżyserii Laco Adamika, ze Zbigniewem Zamachowskim w roli głównej, oraz Dwadrzewkę.

Dramaty Lidii Amejko tłumaczono niemiecki, chorwacki, hiszpański, włoski, czeski, węgierski i rosyjski. Były prezentowane między innymi na deskach teatrów w Warszawie, Krakowie, Opolu, Wrocławiu, Londynie, Wiedniu, Salzburgu, w Düsseldorfie. Po utwory Amejko często sięgają teatry off-owe , młodzieżowe, studenckie, nawet w tak egzotycznych miejscach jak Buenos Aires. 

Autorka dwukrotnie otrzymała nominacje do Nagrody Literackiej NIKE: w roku 2004 za Głośne historie, zaś cztery lata później – za Żywoty świętych osiedlowych, uhonorowane również „Piórem Fredry”, oraz nagrodą w kategorii prozy w Konkursie Literackim Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Rok 2008 przyniósł pisarce także nagrodę „Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej”, przyznawaną przez Fundację Zielona Gęś im. K. I. Gałczyńskiego.

Żywoty…  opublikowano we Francji, w Niemczech i na Węgrzech.

Spektakle oparte na Żywotach świętych osiedlowych wystawiano wielokrotnie, między innymi w Łodzi przez Grupę Teatralną Dziewięćsił (2008), Teatr Modulo,  Teatr Zielone Słońce (2010) w Dąbrowie Górniczej, Teatr Ad Spectatores (2010)  we Wrocławiu, Teatr Ludowy w Nowej Hucie, Teatr Dzieci Zagłębia im. J. Dormana  (Scena Inicjatyw Aktorskich, 2012). Inscenizacja chorzowska jest prapremierą, ponieważ zrealizowana jest po raz pierwszy wg scenariusza Karoliny Kirsz.

W 2016 roku Lidia Amejko otrzymała III nagrodę za dramat Silesia, Silentia we wrocławskim Konkursie Dramaturgicznym wtw://strefy_kontaktu.

W 2017 słuchowisko radiowe Tangibile – dotykalne. Radioopera otrzymało nagrodę za nowatorstwo formalne.

Lidia Amejko jest wielbicielką kiczu katolickiego, religijnego absurdu i groteski, a pomimo uporczywego uznania ze strony czasopisma „Fronda”, autorka podkreśla, że używając religijnych rekwizytów i odniesień, niezmiennie stara się podążać Mleczną Drogą swojego ulubionego Luisa Buñuela.

 

Arbaczewski Daniel

Aktor, reżyser, pedagog, instruktor teatralny i menadżer kultury. Absolwent Wydziału Lalkarskiego wrocławskiej PWST. Przez piętnaście lat aktor Teatru im. H. Ch. Andersena w Lublinie. Współpracuje z Centrum Rozwoju Dziecka w Lublinie, Fundacją Rozwoju Edukacji oraz Lubelskim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli. Ukończył Szkołę Pedagogów Teatru w Instytucie Teatralnym w Warszawie, Inkubatory Kultury w Warsztatach Kultury w Lublinie oraz Podyplomowe Studia Menadżerów Kultury na SGH w Warszawie. Współpracuje z ośrodkami teatralnymi w kraju i za granicą (m.in. Palestyna, Norwegia, Grecja, Belgia, Turcja, Indonezja, Meksyk), gdzie bierze udział w projektach teatralnych, wizytach studyjnych i prowadzi cykle warsztatowe dla studentów, młodzieży i nauczycieli. Dwukrotnie uhonorowany nagrodą Prezydenta Miasta Lublin za dokonania artystyczne. Stypendysta Ministra Kultury (2014) oraz Prezydenta Miasta Lublin (2016). Koordynator projektów międzynarodowych we współpracy m.in. z IAM, MSZ, Instytutem Polskim w Kijowie, Ambasadą Polską w Jakarcie, Ankarze, Helsinkach, Austriackim Forum Kultury, Duńskim Instytutem Kultury czy Ambasadą Holandii w Warszawie. Dwukrotnie na zaproszenie UNICEF prowadził zajęcia z zakresu pedagogiki teatru w szkołach i uczelniach na Papui (program walki z analfabetyzmem). Reżyseruje w kraju i za granicą. Wiosną 2018 odbył rezydencję artystyczną w Operze La Monnaie w Brukseli w projekcie „Orfeo i Majnun".

 

Atman Mateusz

b.

Babicka Patrycja
Bajer Michał

Dramatopisarz, tłumacz, na co dzień mieszka i pracuje w Szczecinie. Jako dramatopisarz zadebiutował „Strażą nocną” (2004), której czytanie w TR przygotował Grzegorz Jarzyna, w tym samym roku Michał Zadara pokazał w Teatrze Starym jego „Studium w szkarłacie”. Nagradzaną sztukę „Verkärte Nacht” wystawił Paweł Miśkiewicz w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2005, grana przez osiem sezonów) i Natalia Korczakowska w Studium Dramatu Teatru Narodowego w Warszawie (2006), była też drukowana w węgierskiej antologii dramatu polskiego. „Zjedz serce wroga” (druk w „Dialogu” nr 12/2005) wydano i wystawiono po francusku na festiwalu Universcènes w Tuluzie. „Strefę działań wojennych” pokazała w TR Natalia Korczakowska (2006), wyszła też drukiem w antologii TR/PL. W 2013 roku w „Dialogu” została opublikowana jego sztuka „Innowatorzy”. Najnowszy tekst – „Mówca Ajasa” znalazł się w finale Gdyńskiej Nagrody dramaturgicznej (2014). Michał Bajer jest adiunktem w Katedrze Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Szczecińskim, autorem książki „Trzy poetyki z czasów Richelieu. Francuski klasycyzm o dramacie” (Gdańsk, słowo obraz/terytoria). Zajmuje się operą włoską, klasycyzmem, ale też medycznymi i filozoficznymi koncepcjami człowieka w XVI i XVII wieku. Tłumaczy z francuskiego, jest autorem przekładów sztuk Michela Vinavera i Emmanuela Darleya.

 

Biziuk Agata
Błaszczyńska Katarzyna
Bojda Zuzanna
Bolesto Robert

Dramaturg, scenarzysta, pisarz. Absolwent Warsztatów Pisarskich w Collegium Civitas w Warszawie (2002). W latach 2006-2007 był kierownikiem literackim Teatru Powszechnego w Warszawie. Zadebiutował w 2000 roku, publikując w „Rzeczpospolitej” opowiadanie Gorący dzień. Od 2003 tworzy scenariusze sztuk teatralnych m.in. Kwitnąc (2003) i Trzy Policjantki (2003). W ramach Laboratorium Dramatu odbyły się czytania aktorskie jego sztuk: Zabić Bonda w reżyserii Jana Klaty, 147 dni reżyserowanego przez Krzysztofa Rekowskiego oraz O matko i córko! w reżyserii Kariny Piwowarskiej. Jest autorem sztuki STRACH, która miała swoją premierę w kwietniu 2018 roku w TR Warszawa. Od 2004 roku pisze scenariusze filmowe. Współtworzył scenariusz do krótkometrażowego film Aria Diva (2007), adaptacji opowiadania Olgi Tokarczuk oraz do obrazu Hardkor Disko (2014) w reżyserii Krzysztofa Skoniecznego.  Następnie w 2015 roku napisał scenariusz do Córek Dancingu (reż. Agnieszka Smoczyńska), a w 2017 do Ostatniej Rodziny (reż. Jan P. Matuszyński).
Za scenariusz do filmu Ostatnia Rodzina Robert Bolesto został uhonorowany Orłem- Nagrodą Polskiej Akademii Filmowej, w kategorii najlepszy scenariusz.

Bończyk Jacek
Brejdygant Stanisław

Aktor, reżyser, pisarz. Ukończył studia polonistyczne na UW, aktorskie w warszawskiej PWST i reżyserskie w Łódzkiej Szkole Filmowej. Debiutował rolą Hamleta jako najmłodszy wykonawca tej roli w Polsce. Zagrał wiele ról na polskich scenach i kilka za granicą (m.in. szekspirowskiego Ryszarda III, Księcia Myszkina, Raskolnikowa i Porfirego w swoich adaptacjach „Idioty” i „Zbrodni i kary” Dostojewskiego, Poncjusza Piłata w „Mistrzu i Małgorzacie” Bułhakowa, a także bohaterów własnych dramatów, m.in. Stalina w „Odwiedzinach wodza”. Wyreżyserował szereg spektakli teatralnych na polskich i zagranicznych scenach, a także widowiska i spektakle telewizyjne oraz kilka oper, filmów i widowisk plenerowych. Nauczał aktorstwa, reżyserii i scenariopisarstwa na uczelniach w kraju a także w USA i Kanadzie (m.in. Cornell University, Washington University, The National Theatre School of Canada). Jest autorem kilku tomów prozy (m.in. „Maligna”, „Być Bogiem”, „Powiedz Im”) i kilkunastu sztuk teatralnych, granych i nagradzanych na międzynarodowych konkursach (m.in. „Wyzwolony”, „Stacja XII”, „Kolonia Wyzwolenia”, „Nadludzie”), a także kilku scenariuszy filmowych i  telewizyjnych.

 

 

 

Bukowski Beniamin M.

Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu AST w Krakowie i Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UJ, doktorant Instytutu Filozofii UJ. Reżyser teatralny i dramaturg. Laureat kilkunastu nagród reżyserskich i dramaturgicznych, m.in. Gdyńskiej Alternatywnej Nagrody Dramaturgicznej, Krakowskiej Giełdy Teatralnej, Nagrody Publiczności festiwalu młodego teatru m-Teatr w Koszalinie. W bieżącym roku kalendarzowym Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Młoda Polska oraz Stypendium Twórczego Nowego Teatru w Warszawie.

 

Buszewicz Michał

c.

Chowaniec Elżbieta

Urodzona w Krakowie, 1982 roku.Autorka sztuk dla dzieci i dorosłych. Dramatopisarz i dramaturg.

 

Absolwentka Wydziału Radia i Telewizji w Katowicach, Szkoły Filmowej w Łodzi, Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie. Uczennica Laboratorium Dramatu w Warszawie. Uczestnik wielu seminariów i warsztatów dramaturgicznych, min. z Markiem Ravehillem, Nikolajem Koladą, Iwanem Wyrypajewem.  Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru.

 

Debiutowała sztuką pt.:”Gardenia” w 2007 roku w reżyserii Aldony Figury w Laboratorium Dramatu w Warszawie. Jej teksty wystawiane są w kraju i za granicą. „Gardenia” miała swoje tłumaczenia na język węgierski, rosyjski, rumuński, angielski, niemiecki. „Nie umiera się w maju” (wcześniej:”Cipelajda”) na język węgierski. „Gardenia” zagościła w repertuarze teatrów na Węgrzech (Budapest), w Rosji (Moskwa/ Saint Petersburg/ Krasnojarsk)  oraz Rumunii (Timisoara/  Romanian National Public Television (SRTv/ Bucharest).

 

Od 2013 roku tworzy tandem artystyczny z czeskim reżyserem Markiem Zakosteleckym, z którym wspólnie realizują adaptacje, inscenizacje i autorskie spektakle dla dzieci.

Współpracowała z takimi reżyserami, jak: Aldona Figura, Joanna Grabowiecka, Daria Kopiec, Wojtek Urbański, Robert Drobniuch, Marek Zakostelecky, Jiri Havelka.

Realizowała spektakle w Teatrze na Woli w Warszawie, Laboratorium Dramatu, Teatrze im. Juliusza Słowckiego w Krakowie, w Teatrze Powszechnym w Radomiu, w Teatrze im.Ludwika Solskiego w Tarnowie, we Wrocławskim Teatrze Lalek, w Teatrze Lalka w Warszawie, Teatrze Baj w Warszawie, w Teatrze Lalki i Aktora w Kielcach, jak również w Polskim Radiu.

 

Autorka interesuje się także dramaturgią formy, a szczególnie teatrem tańca. Na swoim koncie ma realizacje z grupą Pracownia Fizyczna z Łodzi. Wykłada także dramaturgię tańca na kierunku chorografia, na Akademii Muzycznej w Łodzi.

 

Nagrody:

Gacek – wyróżnienie za tekst Konkurs na sztukę dla dzieci i młodzieży

Tajny dziennik - specjalna nagroda za adaptację Konkurs Żywa Klasyka

Gardenia Teatroteka – nagroda specjalna dla całego zespołu realizatorów na Festiwalu Teatroteka 2018

Ksiądz – wyróżnienie za tekst Konkurs Teatroteka 2017

Wielki świat – wyróżnienie za tekst Konkurs na sztukę dla dzieci i młodzieży

 

2018 „Akademia Mr.Kleks” Autor adaptacji Teatr im. Ludwika Solskiego Tarnów  

2018 „Ja, Maluch, Morze” Współautor sztuki/ dramaturg Teatr Baj Warszawa

2018 „Magiczne dziecko” Autor sztuki dla dzieci

2017 „ Po tamtej stronie śmierć” Autor adaptacji /Teatr Dramatyczny Warszawa

2017 „Gacek” Autor sztuki dla dzieci

2017 „Projekt Koffta” Autor monodramu / Teatr Miejski w Lesznie

2017 „Tajny Dziennik” Współautor adaptacji/ Teatr Dramatyczny Warszawa

2016 „Dama z łasiczką” Autor sztuki / Teatroteka WfDiF

2016 „Pomnik” Autor adaptacji Wrocławski Teatr Lalek

2016 „Ksiądz” Autor sztuki / Teatroteka WFDiF

2016 „Anna- Brzydkie kaczątko” Autor sztuki/Dramaturg/ Teatr Lalka Warszawa

2015 „Nasz teatr” – Autor sztuki/ Teatr Polskiego Radia

2015 „Ziemia, planeta ludzi” – Autor adaptacji/Dramaturg/ Teatr im.Słowackiego w Krakowie

2015 „Ryzografia” – Autor tekstu/Dramaturgia spektaklu – Pracownia Fizyczna w Łodzi

2015 „Dziadki, dziatki” – Autor sztuki/Dramaturgia spektaklu/ Teatr Lalki i Aktora Kubuś w Kielcach

2015 „Własne śmieci” – Współautor scenariusza filmu animowanego

2014 „Emisariusz” – Autor tekstu, Dramaturgia spektaklu/ Centrum Dialogu w Łodzi

2014 „Pierwszy raz” – Współautor scenariusza krótkometrażowego filmu animowanego

2014 „Nie umiera się w maju” (Wcześniej „Cipelajda”) – Autor sztuki / Czytanie teatr im. Cypriana Kamila Norwida Jelenia Góra

2013 „Gry ekstremalne” – Współautor sztuki / Prapremiera Teatr na Woli

2013 „Wąż” – Dramaturgia spektaklu / Wrocławski Teatr Lalek

2012-2013 Kabaret Laboratorium Dramatu Autor tekstów piosenek

2012 „Franek& Fela” – Autor sztuki dla dzieci

2011-2012 „Elementarz teatralny” – Autor książki dla małych dzieci

2011 „Wielki świat” – Autor sztuki dla dzieci

2007 „Gardenia” – Wersja polska/prapremiera (Laboratorium Dramatu)– Autor sztuki

 

 

Czapliński Jan

Dramaturg, dramatopisarz, tłumacz, studiował na Wydziale Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej, stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W teatrze współpracował m.in. z Anetą Groszyńską (Zapolska SuperstarGłódSienkiewicz Superstar), Radosławem Rychcikiem (Łysek z pokładu IdyNiebezpieczne związkiDwunastu gniewnych ludzi), Piotrem Ratajczakiem (Bohater rokuPiszczyk).
Przygodę z musicalem rozpoczął od adaptacji i tłumaczenia Avenue Q na potrzeby realizacji Magdaleny Miklasz w Teatrze Muzycznym im. D. Baduszkowej w Gdyni.
Z Eweliną Marciniak współpracował dotychczas przy Księgach Jakubowych Olgi Tokarczuk, Mapie i terytorium Michela Houellebeque’a oraz Bziku.Ostatniej minucie.
Jest autorem sztuki Stańczyk. Musical, wyreżyserowanej w Teatrze Rozrywki przez Ewelinę Marciniak.

d.

Demirski Paweł
Domalewski Piotr
Drab Magdalena

Podczas studiów w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi była stypendystką Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Rektora PWSFTViT. Za rolę Kobiety w dyplomie "Dwoje biednych Rumunów..." w reż. M. Bogajewskiej została nagrodzona na 31. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W Legnicy gra między innymi w spektaklach Jacka Głomba („Car Samozwaniec”, „Biesy”), Piotra Cieplaka („Ożenek”), Pawła Kamzy („Zanim chłodem powieje dzień”), duetu PiK („Wierna wataha”). W Teatrze Nowym w Łodzi zagrała w spektaklu Jacka Głomba „Kokolobolo, czyli opowieść o przypadkach Ślepego Maksa i Szai Magnata” (2012).

Wystąpiła w filmie „Czułość” Wacława Mikłaszewskiego (2016).

Magda Drab jest także dramatopisarką, autorką kilku głośnych sztuk. Napisany przez nią w ramach stypendium MKiDN dramat „Dzielni chłopcy” (2015) został nakręcony przez Szymona Waćkowskiego jako spektakl telewizyjny w ramach cyklu Wytwórni Filmów Fabularnych i Dokumentalnych „Teatroteka”. Najnowsza sztuka pt. „Słabi. Ilustrowany banał teatralny” zdobyła prestiżową Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną w 2017 roku.

Jako dramaturg współpracuje z teatrem Układ Formalny, czego owocem jest spektakl „Słowo na G” (2017). Ma także za sobą doświadczenia reżyserskie w łódzkim Teatrze Zamiast, którego jest współzałożycielką. 

 

Duda Anna
Duda-Gracz Agata

Reżyser, scenograf, autor scenariuszy. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także Wydział Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Wyreżyserowała 47 spektakli. Przedstawienia Agaty Dudy-Gracz były wystawiane w Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej, Teatrze im. Juliusza Słowackiego, Teatrze Stu w Krakowie, Teatrze Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie, Teatrze im. Jaracza w Łodzi, wrocławskim Teatrze Współczesnym i Teatrze Ateneum, Operze Krakowskiej i Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, teatrach muzycznych w Gdyni i wrocławskim Capitolu, a także w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Otrzymała wiele nagród, m.in. w latach 2001 i 2002 Ludwika – nagrodę krakowskiego środowiska teatralnego; w 2009 roku krakowski Złoty Laur za mistrzostwo w sztuce za rok 2008; w 2010 roku łódzką Złotą Maskę za najlepszą reżyserię i scenografię w sezonie 2009/2010; w 2013 roku Złotego Yoricka za najlepsze wystawienie sztuki Williama Szekspira oraz Wrocławską Nagrodę Teatralną; w 2014 roku Złotą Maskę dla najlepszego przedstawienia sezonu 2013/14; w 2016 roku przyznano jej Nagrodę im. Aleksandra Bardiniego za całokształt pracy artystycznej; w 2017 roku otrzymała nagrodę w 22. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, Nagrodę im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, a także nagrodę w krakowskim 10. Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia.

Dworak Paweł

f.

Fijewska-Zdanowska Natalia

Reżyser i dramaturg. Jest magistrem filozofii UW. Powołała do życia i prowadzi wraz z siostrami własną, autorską scenę niezależną Teatr MŁYN. Stypendystka MKiDN w 2007 r. oraz stypendystką PISF w 2014 r. Napisała i wyreżyserowała kilkanaście sztuk teatralnych: monodram „Głuchoniemoc” (2004) „Różowa skarpetka” (2006), „De-naturat” (2007), „Siostry” (2008), „Piąta rano” (2009), „Gabinet” (2010), „Facet mojej żony” (2011), „Niunia” (2012), “Draka” (2013), „Naga Praga” (2014), "Artysta (2014), "Córka" (2015), "(Maska)rada gminy" (2016). Spektakle były grane w Teatrze MŁYN, a także gościnnie w warszawskich teatrach: Teatrze Powszechnym, Teatrze Ochoty, Teatrze Polskim, Teatrze Wytwórnia, Teatrze Konsekwentnym. Współpracowała z Teatrem Polskiego Radia. Jest autorką ponad 100 tekstów piosenek miedzy innymi do spektaklu muzycznego "Seks, rosół i pieluchy" (2017) w reż. Jarosława Boberka, a także do dwóch płyt zespołu NocnySuperSam (2014, 2018), oraz płyty "Słowotoki" (2016). Była inicjatorką i dyrektorem artystycznym Konkursu na Sztukę Współczesną SŁOWO/AKTOR/SPOTKANIE 2016. Jest autorką słuchowisk dla dzieci, oraz scenariuszy filmowych.  

Forlowska Marta

g.

Grządziela Tomasz "Spell"
Guśniowska Marta

Z wykształcenia filozof, z zamiłowania dramatopisarz, z zawodu dramaturg – od 2007 roku w Białostockim Teatrze Lalek.

Debiutowała w roku 2005 na scenie Teatru Animacji w Poznaniu sztuką „Baśń o Rycerzu bez Konia”. Tekst ów został przetłumaczony na kilka języków i doczekał się dotąd wielu realizacji w kraju i za granicą. Jest wielokrotną laureatką rozlicznych konkursów, między innymi „Konkursu Na wystawienie Polskiej Sztuki współczesnej”, organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, „Konkursu na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży” (Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu), "Konkursu dramaturgicznego Teatroteka" (ZAiKS i Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie), konkursu Strefy Kontaktu (Wrocławski Teatr Współczesny), Konkursu na Słuchowisko (Program II Polskiego Radia) i wielu innych. Laureatka Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, przyznawanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

h.

Harat Bartłomiej

Dramaturg. Absolwent dramatologii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz filologii polskiej o specjalizacji medialnej i kulturoznawczej na Akademii Techniczno – Humanistycznej w Bielsku - Białej. Pracował z Bartoszem Szydłowskim w Teatrze Łaźnia Nowa i Teatrze im. Juliusza Słowackiego („KMF Misja”, „Przypadek wg Krzysztofa Kieślowskiego”, „Narodowe czytanie Rejsu”, „Konformista 2029”), Witoldem Mazurkiewiczem w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej („Człowiek z la Manczy”), Sebastianem Obercem w teatrze Barakah („Dzieci z dworca ZOO”).

Hartung-Wójciak Klaudia
Herbut Anka

Dramaturżka i kuratorka. Krytyczka tańca i sztuki, recenzentka teatralna i filmowa. Działając na pograniczu praktyki artystycznej i refleksji teoretycznej, zajmuje się przede wszystkim dramaturgią tekstu oraz ruchu, performatyką języka oraz relacjami sztuki i polityki. Współpracuje z młodymi polskimi choreografkami i choreografami oraz reżyserami. Współpracowała m.in. z Martą Ziółek, Izą Szostak, Ulą Sickle, Ramoną Nagabczyńską, Agnieszką Kryst, Łukaszem Twarkowskim i Radkiem Rychcikiem. Dużo pisze. Jej teksty sceniczne wystawiane były na scenach Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego w Wilnie, Teatru Wielkiego – Polskiej Opery Narodowej i Teatru Polskiego we Wrocławiu. Kuratorowane przez nią wystawy prezentowane były m.in. w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki i Centrum Sztuki Zamek Ujazdowski w Warszawie. Na stałe współpracuje z „Dwutygodnikiem”. Członkini jury Polskiej Platformy Tańca 2017. Laureatka Grand Prix XIX Konkursu im. Krzysztofa Mętraka dla młodych krytyk.w filmowych (2015). Mieszka i pracuje we Wrocławiu i w Warszawie.

 

Herbut Anka

Dramaturżka, krytyczka, badaczka, kuratorka. Działając na pograniczu praktyki artystycznej i refleksji teoretycznej, zajmuje się przede wszystkim performatyką języka, dramaturgią ruchu oraz relacjami sztuki i polityki. Współpracuje z młodymi polskimi choreografkami i choreografami oraz reżyserkami i reżyserami. Jako dramaturżka współpracowała m.in. z Kubą Kowalskim, Agnieszką Kryst, Ramoną Nagabczyńską, Radkiem Rychcikiem, Pawłem Sakowiczem, Ulą Sickle, Izą Szostak, Łukaszem Twarkowskim i Martą Ziółek oraz grupami IP Group i Teraz Poliż. Jej teksty wystawiane były na scenach Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego w Wilnie, Teatru Wielkiego – Polskiej Opery Narodowej, Teatru Polskiego we Wrocławiu, Nowego Teatru w Warszawie, Instytutu Teatralnego w Warszawie i Teatru im. Fredry w Gnieźnie. Jako kuratorka opracowywała wystawy z Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie, Centrum Sztuki Zamek U-jazdowski i BWA Wrocław. Laureatka Grand Prix Konkursu Mętraka dla Młodych Krytyków Filmowych (2015). Członkini jury Polskiej Platformy Tańca (2017). Laureatka stypendium badawczego Grażyny Kulczyk z zakresu współczesnej choreografii (2019). Na stałe współpracuje z poświęconym kulturze magazynem internetowym „Dwutygodnik”.

 

j.

Jachimek Szymon

Dramatopisarz, scenarzysta, improwizator, artysta kabaretowy. Do 2014 roku był członkiem nieistniejącego już Kabaretu Limo, od 2015 roku zajmuje się głównie pisaniem oraz improwizacją komediową. W 2016 roku zdobył I Nagrodę w 27. Ogólnopolskim Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, w 2016 i 2017 roku był półfinalistą GdyńskiejNagrody Dramaturgicznej. Współpracował m.in. z Teatrem im. S. Jaracza w Olsztynie, Teatrem Wybrzeże w Gdańsku i Centrum Kultury w Gdyni. W przyszłości planuje napisać Bardzo PoważnyDramat, póki co skupia się jednak na lżejszych, komediowych formach. 

Jamrozik Henryk

Mieszkaniec wsi Kałkowskie (woj. wielkopolskie).Nie jest dramaturgiem, zajmuje się pracami dorywczymi, wychowaniem synów, hodowlą królików, uprawą niewielkiego pola.Tekst wykorzystany w spektaklu "Polska Woda" jest monologiem Henryka Jamrozika zarejestrowanym przez telewizję z Ostrowa Wlkp. i umieszczonym na YouTubie pod tytułem „Maliniak o przyczynach powodzi”.

Janiczak Jolanta

Absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Lart studio, dramaturżka i dramatopisarka. Jest autorką wielu dramatów, m.in.: „James Bond: - Świnie nie widzą gwiazd” (2010), „Caryca Katarzyna” (2013), „Towiańczycy; królowie chmur” (2014), „Żony stanu, dziwki rewolucji a może i uczone białogłowy” (2017). Od 2008 r. pracuje jako dramaturżka z Wiktorem Rubinem, współtworząc oryginalny język teatralny. Ich wspólne spektakle są obecne na wszystkich ważnych festiwalach w Polsce. Na IV Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia w Krakowie (2011) otrzymała wyróżnienie za dramat „Joanna Szalona; Królowa”, zaś “Sprawa Gorgonowej” otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgicznej. Laureatka Paszportu Polityki 2013 i programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2014.

 

Jaszczak Przemysław
Jędrzejewska-Wróbel Roksana

k.

Kaczmarek Ewa
Kaczorowski Tomasz

Pochodzący z Sopotu, niespełniony, z powodu kontuzji kolana, piłkarz (bramkarz i napastnik w jednej osobie), fan oglądania wszelkich meczów zapewniających dobry teatr na boisku, entuzjasta zespołowych gier, reżyser zaczynający próby od kopania piłki, autor tekstów dla teatru (nie tylko piłkarskich) i koncepcji działań edukacyjnych. Absolwent Wiedzy o Teatrze UJ, studiował również reżyserię na Wydziale Sztuki Lalkarskiej AT w Białymstoku, obecnie student Filologicznych Studiów Doktoranckich na UG. Pracował jako asystent reżyserów: Anny Augustynowicz, Piotra Ratajczaka, Wojtka Klemma, Marcina Libera, Erlinga Johannessona i Stanleya Gontarskiego. Wyreżyserował spektakle w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, Teatrze Miniatura w Gdańsku, Teatrze im. J. Kochanowskiego w Opolu, Teatrze Lalki Tęcza w Słupsku, Nowym Teatrze w Słupsku, sopockim BOTO i Teatrze na Plaży, krakowskiej Cricotece, Teatrze im. W. Horzycy w Toruniu, Teatrze Dormana w Będzinie. Uczestniczył w warsztatach dramatopisarskich z N. Koladą, scenograficznych z
T. Dreissigackerem, radiowych z M. Kipfmüller, reportażowych z M. Szczygłem i w projekcie Centrum Dramatu Najnowszego w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Jest laureatem głównej nagrody w konkursie dramaturgicznym organizowanym przez Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku i Teatr Nowy w Krakowie (Las Villas) oraz III nagrody w 28. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży CSD w Poznaniu („z czuba…”) i wyróżnienia w
29. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży ([REK•]in Pol); jego „ConradMaszyna” dostał się do finału konkursu dramaturgicznego CONRAD.21–PRO; jest trzykrotnym półfinalistą Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej; wyróżniony w XXI konkursie o Złote Pióro Sopotu.

 

Kamza Paweł
Kącki Marcin
Korytko Dariusz
Kunavar Marta

l.

Lechman Martyna

Zajmowała się dramaturgią czytań między innymi w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Jej etiudy pokazywane były w ramach Krakowskiej Nocy Teatrów, na festiwalu Karuzela Cooltury w Świnoujściu i podczas Forum Młodej Reżyserii w Krakowie. Pracowała przy spektaklach w teatrach między innymi w Sosnowcu, Krakowie, Opolu, Warszawie. Autorka scenariusza spektaklu „Zakonnice odchodzą po cichu” (reż. Daria Kopiec) na podstawie książki Marty Abramowicz.


 

Ł.

Łubieński Maciej

Z wykształcenia historyk i muzyk, z zawodu wykonywanego literat (cykl kabaretowy Teatrzyk Narodowy – Radio Roxy, one man show „Seks polski” w Studio Buffo w Warszawie), dziennikarz prasowy, radiowy (Radio RDC) i telewizyjny (program historyczny „Było nie było” – TVN Warszawa), autor piosenek, filmów. Współscenarzysta, muzyk i aktor cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

Łysak Paweł

m.

Magalska Anna
Man Tomasz

Dramatopisarz i reżyser, doktor filologii polskiej (studia magisterskie i doktoranckie ukończył na Uniwersytecie Wrocławskim), absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej. W latach 2003-2005 był kierownikiem literackim w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, a od 2004 do 2005 roku był konsultantem programowym w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W latach 1997-2002 publikował swoje teksty w „Teatrze”, „Dialogu” i „Notatniku Teatralnym”. Obecnie jest wykładowcą Wydziale Lalkarskim we Wrocławiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, gdzie w 2009 roku zrobił doktorat.

Jest autorem kilku dramatów: „Katarantka” (spektakl miał premierę w Teatrze Polskim w Warszawie w 2001 roku w reżyserii autora), „Historia pewnej miłości” (tekst został wystawiony między innymi w Teatrze Polskim w Poznaniu w 2001 roku w reżyserii autora) „111” (wyreżyserowanego między innymi przez Redbada Klynstrę na deskach Teatru Narodowego w Warszawie w 2004 roku), „Deszcze” (sztuka napisana wspólnie z Krzysztofem Bizio; premiera w reżyserii Anny Wieczur-Bluszcz w 2005 roku w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy), „3x2” (spektakl w reżyserii Piotra Łazarkiewicza grany był w 2006 roku na deskach Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze oraz Teatru Stara ProchOFFnia w Warszawie), „Dobrze” (sztuka została wystawiona między innymi w Teatrze Telewizji w reżyserii autora w 2007 roku), „Cięcie” (autor wyreżyserował tekst dla Teatru Polskiego Radia w 2008 roku), „Eu” (tekst dla Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach wyreżyserował autor w 2008 roku), „C(r)ash Europe” (premiera w Teatrze Polskiego Radia w 2009 roku w reżyserii autora), „Świat jest skandalem” (spektakl grany był w 2009 roku na deskach Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach w reżyserii autora) oraz „Wszystko się uda” (autor wyreżyserował tekst dla Teatru Polskiego Radia w 2010 roku).

Reżyserował na deskach wielu polskich scen, między innymi: Teatru Dramatycznego w Białymstoku (między innymi „Balladynę” Juliusza Słowackiego w 2000 roku), Teatru Polskiego we Wrocławiu („Imię” Jona Fosse’a w 2001 roku), Teatru Powszechnego w Łodzi („Lament” Krzysztofa Bizio w 2001 roku), Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie („Kształt rzeczy” Neila LaBute’a w 2003 roku), Teatru Studio w Warszawie („Zbyt głośna samotność” wg Bohumila Hrabala w 2003 roku), Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (między innymi „Piaskownicę” Michała Walczaka w 2004 roku), Teatru Miejskiego w Gdyni (między innymi „Dzień świra” Marka Koterskiego w 2006 roku, „Boga mordu” Yasminy Rezy w 2012 roku i „Chorego z urojenia” Moliera w 2013 roku), Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu (między innymi „Złodzieja” Daria Fo w 2006 roku), Teatru Narodowego w Warszawie („Gabloty” Krzysztofa Bizio w 2006 roku) oraz Teatru im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze („Dobrze” własnego autorstwa w 2010 roku).

 

 

 

Masłowska Dorota

Urodzona w 1983 roku, pisarka, autorka sztuk teatralnych, felietonistka.

Zadebiutowała w 2002 powieścią "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", wydany dwa lata później "Paw królowej" przyniósł jej nagrodę Nike. W 2012 ukazała się jej trzecia powieść "Kochanie, zabiłam nasze koty".  W 2018 roku Masłowska powróciła poematem „Inni ludzie”.

W 2013 roku, nakładem Wydawnictwa Literackiego wydany został wywiad rzeka z autorką pt. "Dusza światowa", rok później adresowana do dzieci i dorosłych książka "Jak zostałam wiedźmą", zaś w 2015 i 2017 roku ukazały się dwa zbiory jej felietonów, kolejno "Więcej niż możesz zjeść" oraz "Jak przejąć kontrolę nad światem, nie wychodząc z domu".

Jej dramat "Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku" wystawiany był m.in w Australii, USA i na Sachalinie. Za napisaną dla Teatru Rozmaitości sztukę "Między nami dobrze jest" (2008) otrzymała nagrodę Ministra Kultury.

W 2014 roku pod pseudonimem Mister D ukazała się jej płyta "Społeczeństwo jest niemiłe."

 

Mazur-Lejman Katarzyna
Modzelewski Marek
Murawski Jarosław

n.

Napiórkowski Marcin
Nowara Jan

Dyrektor Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, reżyser, redaktor, krytyk, publicysta i felietonista, twórca telewizyjny. Pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Sztuk TRANS/MISJE Rzeszów-Koszyce-Ostrawa-Debreczyn-Lwów-Troki. Autor kilkuset publikacji m.in. w czasopiśmie „Strony” i miesięczniku społeczno-kulturalnym „Opole”, w którym pracował jako sekretarz redakcji, a także w wydawnictwach teatralnych. W latach 2007-2013 – dyrektor-redaktor naczelny TVP S.A. Oddziału w Opolu. W latach 2005-2018 starszy wykładowca Uniwersytetu Opolskiego. Doktor Sztuk Teatralnych po dysertacji pt. „Mierzenie się z Witkacym” w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Pracę w teatrze rozpoczynał na stanowisku redaktora wydawnictw teatralnych w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Po raz pierwszy funkcję dyrektora Teatru objął w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu w latach 1998–2001. Szefował również Kaliskim Spotkaniom Teatralnym. Po raz pierwszy dyrektorem Teatru im. Wandy Siemaszkowej był w latach 2002–2003, kiedy to zainicjował Festiwal Klasyki Europejskiej w Rzeszowie. W 2014 po raz kolejny związał się jako dyrektor z rzeszowskim Teatrem. Jan Nowara otrzymał m.in. wyróżnienie za reżyserię "Elektry" Eurypidesa na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych – Klasyka w 1989. W 2002 Grand Prix Festiwalu Klasyki Europejskiej w Rzeszowie otrzymał spektakl wg Adama Mickiewicza – w jego reżyserii, który został zainscenizowany w podziemiach rzeszowskiego Rynku. Jan Nowara otrzymał także nagrody w dziedzinie twórczości telewizyjnej – w konkursie TVP jako autor programu kulturalnego „Odsłony” – „O teatrze bez końca" (2011) oraz w Konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich – za popularyzację wiedzy w programie z cyklu „Odsłony” – „O czasie" (2012). Jego szczególnym zainteresowaniem cieszy się twórczość dramaturgiczna Stanisława Ignacego Witkiewicza, którą interpretował na scenach teatrów w Opolu, Kaliszu i Rzeszowie – reżyserując „Mątwę", „Pragmatystów", „Tumora Mózgowicza" i „Kurkę Wodną". W Teatrze im. Wandy Siemaszkowej wyreżyserował także m.in. „Wenus w futrze" Ivesa, „Szklaną menażerię" Williamsa, czy „Miłość i gniew" Osborne’a. Najnowszym dokonaniem Jana Nowary jest spektakl Teatru im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku „Popiełuszko” – misterium poświęcone legendarnemu kapłanowi polskiej „Solidarności”, przeniesiony do Teatru Telewizji TVP 1.

 

o.

Obarska Marcelina
Odija Daniel

Ur. 1974, prozaik, dziennikarz. Mieszka w Słupsku. Autor zbioru opowiadań Szklana huta (2005) oraz powieści Ulica (2001), Tartak (2005), Niech to nie będzie sen (2008) i Kronika umarłych (2010). Tartak znalazł się finale Nagrody NIKE 2004, był także nominowany do Nagrody im. Józefa Mackiewicza. Niech to nie będzie sen w roku 2009 był nominowany do Europejskiej Nagrody Literackiej. Kronika umarłych przez Poznańskie Towarzystwo Wydawców Książek została uznana za „Książkę zimy 2009/2010” i była nominowana do Nagrody NIKE 2011.

Odija jest także autorem słuchowisk, komentarzy do filmów dokumentalnych, libretta do baletu „Sny o wolności” oraz współscenarzystą krótkometrażowego filmu fabularnego „Basia z Podlasia”, który otrzymał pierwszą nagrodę za najlepszy film krótkometrażowy festiwalu T-Mobile Nowe Horyzonty 2011. Publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Playboyu” oraz antologiach literatury współczesnej. Jego książki ukazały się w przekładzie na język francuski, niemiecki i ukraiński.

      Od lat prowadzi warsztaty literackie oraz literacko-muzyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych (m.in. współpraca z Uniwersytetem Gdańskim, ODN Słupsk, MCK w Słupsku, Szkoła Podstawowa nr 6 w Słupsku, Liceum Ogólnokształcące nr 5 w Słupsku, Stowarzyszenie „Przystań do nas” w Słupsku, Biblioteka Miejska w Łebie, Biblioteka Wojewódzka w Gdańsku, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Biblioteka miejska w Wejherowie, Biblioteka Wojewódzka w Toruniu, Biblioteka Miejska w Bytowie, Centrum Sztuki Współczesnej w Bytomiu, Dzielnicowy Dom Kultury Węglin w Lublinie,  Dom Kultury w Jasieniu, Dom Kultury w Starogardzie Gdańskim i inne)

      Brał udział też w realizacji projektów Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego: (m.in. „Ruchomy Pamiętnik”, „Słuchaj uchem” – słuchowiska na żywo).

 

 

Opawska Ewa

p.

Pacura Zbigniew
Paczocha Radosław

Dramatopisarz, scenarzysta i dramaturg Teatru Wybrzeże. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Autor sztuk: ZAPACH CZEKOLADY, PRZYJACIEL, BAR BABYLON, BENIAMIN, EMIGRANTKI, REWOLUCJA ZWIERZĄT, KOŚCIUSZKO. OSTATNIA BITWA, POWSTANIEC THIEL, TANGO ŁÓDŹ, UWODZICIEL, WIZYTA, FAZA DELTA, BRONIEWSKI, BYĆ JAK KAZIMIERZ DEYNA, URODZINY CZYLI CEREMONIE ŻAŁOBNE W CZAS RADOSNEGO ŚWIĘTA. Jego sztuki tłumaczone były na języki: niemiecki, angielski, czeski, słowacki, rosyjski i gruziński.

Pakuła Mateusz

Czterokrotny Finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej ("Biały Dmuchawiec ", 2008; "Miki mister DJ", 2011; "Mój niepokój nosi przy sobie broń", 2013; "Smutki tropików", 2014). W 2014 roku został laureatem GND za tekst "Smutki tropików". Nominowany do nagrody "Gwarancje Kultury" TVP Kultura za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku (za wybór sztuk, "Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych"). Wielokrotny finalista Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2010 roku otrzymał Stypendium Twórcze Miasta Krakowa w dziedzinie literatury. Jego sztuki teatralne publikował miesięcznik "Dialog". Wydał trzy tomy dramatów – "Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych" (2010), "Kowboj Parówka i trzy inne sztuki" (2012) oraz dyptyk "Na końcu łańcucha" (2012). Jako dramaturg i autor adaptacji współtworzył m. in: "Dwanaście stacji" (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), "Co w trawie piszczy" (Wrocławski Teatr Lalek), ''Wroniec'' (Wrocławski Teatr Lalek), "Komedia. Szczęśliwe dni. Ostatnia taśma Krappa" (Teatr Kochanowskiego w Opolu), ''Paw królowej’'(Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), ‘'Dżuma'' (Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu). 

 

 

Pałyga Artur
Parlak Danuta

Autorka książek dla dzieci, sztuk teatralnych oraz słuchowisk radiowych, realizowanych w Teatrze Polskiego Radia. Zdobywczyni wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.

Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiowała psychologię i teatrologię. Opublikowała: „Kapelusz Pani Wrony” (lektura dla klas I-III), „Lutek i ciotka Józefina”, „O Misiu, który szukał przyjaciela”, „Krokodyl”, „Pan Mruczek i Mysia Rodzina” (nominacja w konkursie na Najlepszą Książkę Dziecięcą „Przecinek i Kropka” 2009), „O Mikołaju, który zgubił prezenty”, „Żyrafa i Mrówka”, „Zwariowana kałuża” (wyróżnienie w Konkursie Literackim Bajki Dzieci Europy pod patronatem Centrum Zdrowia Dziecka), „Tajemnicze notesy Tywonki”. Książka „Obcy w lesie” otrzymała wyróżnienie literackie w konkursie na Książkę Roku IBBY 2015.

Jej sztuki teatralne doczekały się realizacji na deskach scenicznych: „Kruk krukowi” (Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu), „Obcy w lesie” (Teatr Lalek Guliwer w Warszawie), „Jakby nigdy nic” (PWST Wrocław), „Kapelusz Pani Wrony” (Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu).

 

Pawlak Paweł

Rocznik 1962. W 1985 r. ukończył z wyróżnieniem Wydział Malarstwa, Grafiki i Rzeźby na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się wymyślaniem książek, ilustracją, projektowaniem graficznym, malarstwem i oprawą obrazów. Jest autorem scenografii do jedenastu spektakli teatralnych oraz jednej fontanny przed Wrocławskim Teatrem Lalek. Zilustrował ponad 70 książek, współpracując z wydawcami z Polski, Francji, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Korei i Kanady. Swoje prace prezentował na kilkunastu wystawach indywidualnych w kraju i na świecie. Laureat licznych nagród i wyróżnień w konkursach książki dziecięcej.

Jego nazwisko znalazło się na liście 75 najlepszych ilustratorów z całego świata, którzy w kwietniu 2017 zaprezentują swoje prace na prestiżowej wystawie towarzyszącej 54. 

 

Piaskowski Jędrzej

Studiował reżyserię na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie i Muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Jako asystent reżysera współpracował z Michałem Borczuchem („Apokalipsa”, Nowy Teatr w Warszawie) i Mają Kleczewską („Dybuk”, Teatr Żydowski w Warszawie). Spektaklem „Versus” na podstawie dramatu Rodriga Garcii zrealizowanym w Teatrze Nowym w Poznaniu, na V Forum Młodej Reżyserii w Krakowie zdobył grand prix nagrodę główną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz otrzymał zaproszenie do debiutu w TR Warszawa od Grzegorza Jarzyny. Później wyreżyserował m.in. „Leara” wg Williama Szekspira w Teatrze Nowym w Poznaniu i „Raj.Tutorial” inspirowany powieścią „Middlesex” Jeffrey’a Eugenidesa w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Jego spektakl „Puppenhaus. Kuracja” na podstawie tekstu Magdy Fertacz zrealizowany w sezonie 2016/17 w ramach programu Debiut w TR znalazł się w rankingu „Najlepszy, najlepsza, najlepsi” miesięcznika „Teatr” i został uznany za jedno z najciekawszych wydarzeń teatralnych sezonu. Następnie w Teatrze Żydowskim w Warszawie wyreżyserował „Wierę Gran” na podstawie tekstu Weroniki Murek. W podsumowaniu roku 2017 Dwutygodnika Jędrzej Piaskowski został doceniony za oryginalność, odwagę i konsekwencję w poszukiwaniu własnego języka teatralnego. W 2018 roku jego projekt „Juden (R)aus Arras” realizowany wspólnie z dramaturgiem Hubertem Sulimą wygrał konkurs na spektakl teatralny „Obcy w domu. Wokół Marca '68” realizowany przez TR Warszawa i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN i wejdzie do repertuaru obu instytucji. W tym samym roku Piaskowski w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie wyreżyserował także świetnie przyjęte przez krytykę „Trzy siostry” Antona Czechowa, a jego „Puppenhaus.Kuracja” zdobył Grand Prix na 13. edycji Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@port w Gdyni.

 

Pietraszewski Marcin
PIK Paweł Wolak i Katarzyna Dworak

Od początku kariery artystycznej związani z Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy jako aktorzy. Każde z nich ma na swoim koncie ponad siedemdziesiąt premier teatralnych oraz liczne nagrody indywidualne i zespołowe. Najgłośniejsze spektakle w których grali to: Zły (reż. Jacek Głomb), Ballada o Zakaczawiu (reż. Jacek Głomb), Made in Poland (reż. Przemek Wojcieszek), Osobisty Jezus (reż. Przemek Wojcieszek), III Furie (reż. Marcin Liber), Dziady (reż. Lech Raczak). W 2007 napisali wspólnie pierwszą sztukę Sami. W 2010 powstał kolejny, wspólnie napisany tekst – Pracapospolita, wystawiony w teatrze w Legnicy w 2010 w reżyserii autorów. Spektakl prezentowany był na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona”, gdzie otrzymał nagrodę indywidualną aktorską. Przeważnie piszą wspólnie, podpisując się jako PiK (Paweł i Kasia). Trylogię „Opowieści wiejskich" otworzyła w grudniu 2013 r. w Legnicy prapremiera sztuki Droga śliska od traw. Jak diabeł wsią się przeszedł. Tekst został nagrodzony w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej jako najlepszy tekst dramaturgiczny, a legnicki spektakl na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona" w Zabrzu otrzymał nagrodę za tekst, inscenizację, role i scenografię. Gdy przyjdzie sen – tragedia miłosna to piękna opowieść o trudnej miłości, zagubieniu i nieprzystosowaniu, w której komedia miesza się z tragedią. Miała swoją prapremierę w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze we wrześniu 2015 roku. Na festiwalu dramaturgii współczesnej "Rzeczywistość Przedstawiona” spektakl otrzymał nagrody: za tekst, reżyserię, publiczności oraz kilka indywidualnych nagród aktorskich. Trzecia część - Czasami księżyc świeci od spodu - to opowieść o rodzinie. W sztuce nacisk położono na opis relacji pomiędzy braćmi. Prapremiera sztuki odbyła się w Teatrze Lubuskim we wrześniu 2016. Paweł Wolak i Katarzyna Dworak-Wolak  mają swój oryginalny styl, co rzadkie wśród współczesnych autorów. Jest to szczególnie widoczne w prezentowanym tryptyku. Nawet didaskalia przedstawiają wartość literacką i często są wykorzystywane w spektaklach jako integralne partie dramatu.

 

 

Pilarski Przemysław
Pilch Jerzy
piligrim/majewski .

Urodzony w 1971 r. we Wrocławiu reżyser, dramaturg, aktor, scenograf i wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej w Warszawie). Przez kilka lat związany z Towarzystwem Wierszalin – Teatr, gdzie zadebiutował w 1997 r. jako reżyser spektaklem Prawiek i inne czasy na podstawie powieści Olgi Tokarczuk. Założyciel wrocławskiej [:]sceny witkacego.wro, uznawanej za jedną z najciekawszych niezależnych grup teatralnych. W roku 2006 zadebiutował w roli dramaturga przy spektaklu Transfer! W reżyserii Jana Klaty, z którym tworzył artystyczny tandem. Jako dramaturg Majewski współpracuje min. z Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem, Pawłem Łysakiem, Pawłem Świątkiem oraz Natalią Korczakowską i Agnieszką Olsten.

W latach 2008–2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, umacniając jego pozycję jako jednej z najlepszych polskich scen. Od stycznia 2013 roku był zastępcą dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 2015–2017pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatr im. S. Jaracza w Łodzi. Od 2018 r. Jest ponownie dyrektorem artystycznym Teatru w Wałbrzychu. Zasiada w Radzie Muzeum Sztuki w Łodzi.

Majewski jest autorem tekstów oryginalnych oraz adaptacji, które wystawiane były m.in. w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Polskim Radiu Kraków, oraz w teatrach w Tbilisi (Marjanishvili Theatre), Dublinie, Wilnie (Lithuanian National Drama Theatre) i w Santa Monica, USA (City Garage Theatre).

Dramaty Majewskiego sygnowane pilgrim/majewski przetłumaczono na języki angielski i francuski.

 

 

Płoszajski Emil
Prześluga Malina

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka w Warszawie. Dramaturg w Teatrze Animacji w Poznaniu. Młoda i bardzo ceniona dramatopisarka, autorka sześciu książek dla dzieci, m. in. książki „Ziuzia” - nagrodzonej tytułem Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY. Jej dramaty oraz bajki wydawane są w „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży”, „Dialogu” i wystawiane w wielu polskich teatrach.

Laureatka Medalu Młodej Sztuki. Zdobywczyni kilku nagród i wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Laureatka sopockiego Festiwalu „Dwa Teatry” w roku 2012 za słuchowisko radiowe w reż. Roberta Mirzyńskiego wg sztuki „Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa”. W 2015 roku nagrodzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci.

 

r.

Ratajczak Piotr
Roszczuk Sonia
Roszkowski Jakub

Reżyser, dramaturg, dramatopisarz. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Kierownik literacki Teatru im. Słowackiego w Krakowie, wcześniej związany z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. Wyreżyserował spektakle: „Stalker”, „Wielka improwizacja”, „Lepszy świat”, „Wesele”, „Księga dżungli”, „Krzyżacy”, „Rabacja”. Jako dramaturg współpracuje m.in. z Grzegorzem Wiśniewskim i Adamem Nalepą. W Teatrze Łaźnia Nowa stworzył adaptację „Trzech Muszkieterów” Aleksandra Dumasa, wyreżyserowaną przez Giovanniego Castellanosa. Laureat nagród w konkursie klasyka żywa.

 

Rowicki Piotr

Z wykształcenia historyk, z zawodu dramatopisarz, autor kryminałów, powieści i książek dla dzieci. Jego debiutancką sztukę „Przylgnięcie” wyreżyserowała Aldona Figura w Laboratorium Dramatu (2008), pół roku później jego „Mykwa” pojawiła się na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu. W 2010 roku jego sztuka „Chłopiec malowany” zwyciężyła w ogólnopolskim konkursie na polską sztukę współczesną "Metafory Rzeczywistości" zorganizowanym przez Teatr Polski w Poznaniu i przyniosła autorowi tytuł najlepszego dramatopisarza na 11 Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu. W 2013 roku na XII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej Rzeczywistość Przedstawiona w Zabrzu Piotr Rowicki otrzymał Nagrodę Publiczności za spektakl "Matki" w reżyserii Katarzyny Deszcz.

 

Najczęściej reżyseruje Rowickiego Piotr Ratajczak, który w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej wystawił „Królów dowcipu”, w Teatrze Konsekwentnym monodramy: „I będą święta” oraz „Tato nie wraca”, w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie „Stawiam na Tolka Banana” w jego adaptacji, w Teatrze Łaźnia Nowa „Niewiernych” oraz „Piszczyka”, w Teatrze Polskim w Poznaniu „Dziewczyny do wzięcia”, w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W 2014 roku dramat zatytułowany „Oblężenie”, okazał się najlepszą sztuką współczesną podczas kolejnej edycji Metafor Rzeczywistości. Premiera nagrodzonej sztuki w reżyserii Joanny Zdrady miała miejsce w październiku 2014 roku w Teatrze Polskim w Poznaniu.

 

s.

Sakowicz Paweł
Siegoczyński Michał
Skowron Jadwiga

Pełnomocnik Dyrektora Teatru im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie ds. Organizacyjno-Programowych. Współtwórca koncepcji i kurator Międzynarodowego Festiwalu Sztuk TRANS/MISJE Rzeszów-Koszyce-Ostrawa-Debreczyn-Lwów-Troki. Wykształcenie wyższe: magister prawa. Studia podyplomowe na kierunku: „Coaching i Neurolingwistyczne Programowanie", Certyfikowany coach i trener NLP The International Association of Coaching Institutes (ICI), ukończyła Studium Psychologii i Komunikacji Interpersonalnej. Przez kilkanaście lat dyrektor naczelny samorządowej instytucji kultury. Twórca i aktorka Strzyżowskiego Teatru Prima Aprilis. Twórca historycznych widowisk plenerowych. Posiada ponad dwudziestoletnie doświadczenie w organizacji wydarzeń kulturalnych typu festiwale, przeglądy, koncerty, recitale, spektakle.

Jako pełnomocnik dyrektora Teatru nadzoruje  współpracę międzynarodową teatru, wydarzenia festiwalowe, działalność promocyjną, informacyjną i edukacyjną. Odpowiada za całość działań wizerunkowych teatru. Realizuje kontakty z mediami oraz koordynuje zadania z zakresu relacji pomiędzy teatrem a partnerami zewnętrznymi. Prowadzi gale teatralne, spotkania autorskie, dyskusyjne, wernisaże itp.

 

Smolar Anna
Soszyński Paweł

Recenzent teatralny, pisarz. Szef działu teatru w magazynie dwutygodnik.com. "Duchologia polska" jest jego debiutem dramatopisarskim i dramaturgicznym.

Stępniak Grzegorz

Autor książki „Sztuka życia inaczej. Ustanawianie queerowego czasu i przestrzeni”. Ukończył wiedzę o teatrze i dramatologię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dramaturgię IT. Obronił doktorat o queerowych ujęciach czasu i przestrzeni w odniesieniu do cyklu ludzkiego życia w amerykańskim performansie i kinie niezależnym. Studiował na Uniwersytecie w Pittsburghu, w School of Theatre, Film and Television na UCLA w Los Angeles oraz na American and Ethnicity Studies Department na University of Southern California, pod kierunkiem Judith “Jacka” Halberstama. Trzykrotny stypendysta japońskiej Fundacji SYLFF i Ministra Szkolnictwa Wyższego. Publikuje stale m.in. w: „Notatniku Teatralnym", „Didaskaliach", „Opcjach", „Fragile" i „dwutygodniku.com” oraz „Kinie”. Współpracował z Teatrem Łaźnia Nowa w Krakowie, Międzynarodowym Festiwalem Teatralnym Boska Komedia, performersko-teatralną grupą and company&co, grał/współtworzył w performanse Aśki Grochulskiej i Tomasza Węgorzewskiego oraz Jolanty Janiczak i Wiktora Rubina. Jego zainteresowania obejmują: queer studies, performance studies oraz film, dramat i performans amerykański mniejszości seksualnych i etnicznych. Jest Głównym Programerem OFF CAMERA Międzynarodowego Festiwalu Kina Niezależnego.

 

Sufin Michał

Absolwent II LO w Warszawie im. Stefana Batorego oraz wydziału Wiedzy o
Teatrze w warszawskiej Akademii Teatralnej. Studiował Socjologię na Wydziale Filozofii i Socjologii
oraz Kulturoznawstwo w IKP na Uniwersytecie Warszawskim, a także krótko na Wydziale Reżyserii w
Akademii Teatralnej w Warszawie. Uczestniczył w licznych warsztatach najważniejszych
amerykańskich szkół improwizacji (iO, Annoyance, Second City).
Współzałożyciel Teatru Improwizowanego Klancyk, w którym występował przez 13 lat. Współtwórca i
dyrektor programowy Klubu Komediowego w Warszawie, w którym gra do dziś. Autor, scenarzysta,
adaptator tekstów. Instruktor improwizacji.
Jego debiutancka powieść „Warszawskie wersety” ukazała się nakładem wydawnictwa Czarne
(2006). Wraz z Błażejem Staryszakiem jest współautorem siedmiu scenariuszy spektakli cyklu
kabaretowo-teatralnego „Fabularny przewodnik po...” („Fabularny przewodnik po rzeczywistości
wolnorynkowej”, „Fabularny przewodnik po: Zniknięcie baristki w ekspresie”, „Fabularny przewodnik 
po ostatnich pożegnaniach”, „Fabularny przewodnik po trzecim trymestrze”, „Fabularny przewodnik po
mieliźnie trzeciego aktu”, „Fabularny przewodnik po nieruchomości wolnostojącej”, „Fabularny
przewodnik po spędzaniu wolnego popołudnia”). Cykl ten od czerwca 2014 roku stanowi podstawę
repertuaru Klubu Komediowego w Warszawie. Jest też autorem trzech grotesek scenicznych: „Hotel
Asteroid. Space opera w trzech scenach” (którego premiera miała miejsce w Teatrze Studio w
Warszawie), „Pod sennym szerszeniem” i „Saturn i Mel, czyli człowiek, który chciał być rzeczą”.
Publikował m.in.: na łamach pism: „Lampa”, „Zine”, „Bluszcz”, adaptował m.in.: dla Teatru Syrena i dla
telewizji (TVN, TVP).

Sulima Hubert

Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego w Krakowie, gdzie w trakcie nauki asystował Krystianowi Lupie. Wcześniej studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. Jako dramaturg, autor lub współautor scenariusza pracował m.in. w Teatrze Nowym w Poznaniu („Sen Srebrny Salomei” reż. T. Cymerman), Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu („Raj. Tutorial” reż. J. Piaskowski), Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie („Z biegiem lat, z biegiem dni [gdzie jest Pepi]” reż. A. Glińska), Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie („Trzy siostry” reż. J. Piaskowski) oraz przy „Jakoś to będzie. Spektaklu o robotach" w reżyserii J. Hussakowskiego pokazywanego na Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia" w Krakowie. W 2018 roku projekt „Juden (R)aus Arras”, do którego stworzył dramaturgię, wygrał konkurs na spektakl teatralny „Obcy w domu. Wokół Marca '68”, realizowany przez TR Warszawa i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.  Niedawno zakwalifikował się do międzynarodowego programu dramaturgicznego „Niepodlegli 18-18", dzięki któremu będzie się zajmował poszukiwaniem nowych form dramatu. Oprócz tego bada nową sztuką ludową oraz twórczy potencjał porażek. Pochodzi z Bielawy w Górach Sowich.

 

Szarek Paweł

Rocznik '81, reżyser spektakli teatralnych, widowisk muzycznych, koncertów, teledysków, autor scenariuszy teatralnych, kierownik muzyczny, organizator i koordynator zdarzeń kulturalnych, light designer, autor tekstów i kompozytor.

 

Pracował m.in. z teatrami Groteska, Ludowym, Nowym w Krakowie, im. Ludwika Solskiego w Tarnowie oraz krakowskim Teatrem Barakah. Ważniejsze realizacje teatralne to Misery (2001), Warjutkowie (2003), Macabra Dolorosa (2013), Kosmetyka Wroga (2014), Piekło Kobiet (2016), Teresa (2017).

Założyciel, wieloletni kierownik artystyczny i producent koncertów formacji rockowej Śmiałek (2005-2012), twórca reaktywujacego twórczość młodopolskiego poety Tadeusza Micińskiego projektu muzycznego Melancolia: projekt Miciński (2013), klawiszowiec rockowej formacji Weimar (2015-), autor piosenek i art kierownik w rock-kabaretowej grupie Liebentrop (2016-).

Pasjonat epoki weimarskiej, surrealizmu, kabaretu i kultury estradowej międzywojnia oraz szerokopojętej muzyki gotyckiej i industrialnej.

 

 

www.pawelszarek.com

 

 

Szatkowska Lena
Szczerek Ziemowit

Dziennikarz, prozaik, laureat Paszportu Polityki, finalista Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. Autor książek „Siódemka”, „Rzeczpospolita Zwycięska”, „Tatuaż z tryzubem”, „Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian” oraz „Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową”. Współpracuje między innymi z „Polityką” oraz „Tygodnikiem Powszechnym”. „Wiedźmin. Turbolechita” jest jego pierwszym tekstem dramatycznym.

 

Szekalski Krzysztof
Sztarbowski Paweł
Szyngiera Katarzyna

t.

Twardoch Szczepan

Jeden z najbardziej cenionych polskich współczesnych pisarzy. Autor bestsellerowych powieści: Drach (2014), uhonorowanej Nagrodą im. Kościelskich i niemiecką nagrodą literacką Brücke Berlin, Morfina (2012), za którą otrzymał Paszport „Polityki”, Wawrzyn Śląski, Nagrodę Czytelników „Nike” i rekordową liczbą nominacji do nagród (m.in. Nike, Gdyni, Angelusa). Jest też autorem uznawanego za literackie odkrycie Wiecznego Grunwaldu (2010), dzienników Wieloryby i ćmy (2015) oraz zbioru opowiadań Ballada o pewnej panience (2017). Mieszka w Pilchowicach na Górnym Śląsku.

v.

Valldal-Czarnecki Tomasz

Reżyser, aktor, scenarzysta, instruktor teatralny.

Absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku.

Przez 7 lat był aktorem Teatru Muzycznego w Gdyni i wykładowcą w Studium Wokalno-Aktorskim w Gdyni. Założyciel Teatru Komedii Valldal w Gdyni, w którym tworzy spektakle dla dzieci, młodzieży i dorosłych (m.in. "Emigrantka", "Bakteriusz i Próchniak", "Hotel Palace", "Mała Syrenka", "Disco-polo, wieczór poezji śpiewanej"). Prowadzi całoroczne warsztaty teatralne z ponad 100 dzieci i młodzieży, czego efektem są duże familijne produkcje musicalowe - m.in. "Wikingowie-musical nieletni", "Hejt School Musical".

Współpracuje z Operą Bałtycką (opieka reżyserska projektów edukacyjnych "Opera Tu!Tu!", "Pomposa i Pomposo").

W Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie zrealizował spektakle "Jeremi się ogarnia. LOL", "Jazda na zamek - musical krzyżacki" oraz wielokrotnie nagradzany dyplom muzyczny w Studium Aktorskim im. A. Sewruka pt. "Zespół Śmierci i Tańca" z piosenkami zespołu Tiger Lillies.

 

 

Vilqist Ingmar

w.

Walczak Michał

Dramaturg i reżyser po studiach w Akademii Teatralnej (wydział Wiedzy o Teatrze oraz Wydział Reżyserii). Autor kilkunastu dramatów – wśród nich znajdują się: „Piaskownica”, wystawionam.in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii Tadeusza Bradeckiego, „Nocny autobus”,wystawiony w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie w reżyserii Jarosława Tumidajskiego,„Polowanie na łosia” wystawione m. in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii IgoraGorzkowskiego, „Ojciec polski” wyreżyserowany przez autora w Teatrze Polonia w Warszawie iin. Laureat licznych nagród, w tym tak prestiżowych jak nagroda za oryginalny tekst dramatycznyna V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa teatry”, Sopot 2005 czyEuropejska Nagroda Autorska na Heidelberger Stuckemarkt. Forum Jungen Autoren, Heidelberg2006. Reżyser i współscenarzysta cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

Wicha Marcin
Wlekły Mirosław
Wojtysko Łukasz
Wojtyszko Maria

Scenarzystka, dramatopisarka i dramaturg. Od 2012 roku kierowniczka literacka Wrocławskiego Teatru Lalek. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Uczyła się też w Szkole Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych i krótkich filmów. Warsztat szlifuje, uczestnicząc w międzynarodowych warsztatach, takich jak Midpoint, Passion to Market, czy Films For Kids Pro. Jako dramatopisarka wielokrotnie doceniona nagrodami. Autorka sztuk dla dzieci i dorosłych m.in. „Macica”, „Pierwszy Człowiek Świata”, „SAM, czyli przygotowanie do życia w rodzinie”, „Piekło-Niebo”, „Gniazdo”. Bez oporów pisze skecze kabaretowe, piosenki i krótkie opowiadania. Zdarzyło jej się również stworzyć komiks opublikowany w Krytyce Politycznej, słuchowisko radiowe „Mateusz w piekle” oraz reżyserować film instruktażowy dla młodych matek na temat karmienia piersią.


 

 

Wojtyszko Maciej

Reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, autor scenariuszy słuchowisk i filmów animowanych, twórca literatury dla dzieci i młodzieży, m. in. książek "Bromba i inni", "Tajemnica szyfru marabuta". Pracuje jako pedagog – jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, w latach 1990-93, 1999-2002 i 2012-2016 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni.

Do jego najbardziej znanych dramatów należą: „Bambuko” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w reżyserii Zdzisława Wardejna, 1988), „Semiramida” (prapremiera w Teatrze Współczesnym w Warszawie w reżyserii Erwina Axera, 1996), „Wznowienie” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w reżyserii zespołu, 1994), „Żelazna konstrukcja” (prapremiera w Teatrze Powszechnym w Warszawie w reżyserii Wojtyszki, 1998) oraz „Bułhakow” (prapremiera w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w reżyserii autora, 2002), „Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim” (Teatr Telewizji 2007, w reżyserii autora).

W 2014 roku w Teatrze Narodowym prapremierę miała sztuka „Dowód na istnienie drugiego”, której punktem wyjścia jest spotkanie dwóch mistrzów polskiej literatury: Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka.

Sztuka „Deprawator” jest kontynuacją zainteresowań Macieja Wojtyszki postacią i twórczością Witolda Gombrowicza.

 

 

Wolak Katarzyna
Wolny-Hamkało Agnieszka

Autorka powieści „Zaćmienie”, „41 utonięć” i „Moja córka komunistka”, szkiców literackich „Inicjał z offu”, książek dla dzieci, między innymi „Nikt nas nie upomni” i sztuk teatralnych – na przykład „Dzień dobry, wszyscy umrzemy” (dramat zekranizowany w cyklu Teatroteki). Wydała także dziewięć tomów wierszy - ostatnio „Panama smile”. Kuratorka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY. Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Mieszka we Wrocławiu.

 

Wróbel Aneta

z.

Zarębska-Węgrzyn Magdalena
Zbyszyński Marcin
Zimilski Wojtek

Ż.

Żarnecka Magdalena
Żelisławski Żelisław