archiwum

17. edycja (2010/11)

a.

Amejko Lidia

b.

Bardijewska Liliana

Ukończyła Filologię Bułgarską na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka słuchowisk, sztuk i utworów prozatorskich dla dzieci; krytyk literacki i teatralny; tłumacz literatury bułgarskiej; wydawca literatury dla dzieci i młodzieży. Jako krytyk i recenzent z zakresu teatru lalkowego i dziecięcego współpracowała z polskimi dziennikami oraz pismami teatralnymi  i literackimi m.in. - z  „Nowymi Książkami”, „Dialogiem”,  „Teatrem” i „Teatrem Lalek”. Obecnie jest konsultantem wydawnictwa Ezop. Autorka 20 słuchowisk, 15 sztuk teatralnych i TV oraz 20  książek dla dzieci. Książki Zielony wędrowiec (2001) oraz Dom ośmiu tajemnic (2006) zostały uhonorowane przez Polską Sekcję IBBY tytułem Książka Roku. Z języka bułgarskiego przetłumaczyła 6 powieści i zbiorów opowiadań oraz ponad 20 sztuk teatralnych i słuchowisk mi.in. Jordana Radiczkowa, Stanisława Stratijewa, Błagi Dimitrowej, Margarita Minkowa, Stefana Canewa i Kiriła Topałowa. Jest autorką 50 haseł z zakresu teatru bułgarskiego do 30-tomowej polskiej Wielkiej Encyklopedii Powszechnej. Kilkakrotnie była laureatką konkursu dramaturgicznego, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Jej sztuki teatralne - Za ósmą górą, Pięć minut, Zielony wędrowiec, Moje - nie moje, Złodziej snów, Tańcząca gazela i magiczny tam-tam były wystawiane w teatrach w Łodzi, Poznaniu, Olsztynie, Warszawie, Szczecinie, Białymstoku i Bielsku-Białej, a także wykonywane przez dziecięce i młodzieżowe zespoły teatralne w całej Polsce. Koronki i kordonki miały swoją prapremierę w Finlandii. Słuchowisko Różowy kominiarz było nadane przez Radio Sofia. Zaś dwa słuchowiska z serii Opowieści sroki - przez Radio Zagrzeb. Od 1996 roku jest instruktorem organizowanych przez Polski Ośrodek ASSITEJ (Międzynarodowe Stowarzyszenie Teatrów dla Dzieci i Młodzieży) warsztatów dramaturgicznych dla młodzieży. Prowadziła także warsztaty w Bułgarii na Wydziale Lalkarskim NATFIZ oraz w Australii i w Niemczech podczas Międzynarodowego Festiwalu Młodych Dramaturgów – Interplay’97 i Interplay Europe’98.  Z ramienia PO ASSITEJ organizowała polską edycję Interplay Europe 2000 w Warszawie. Jest laureatką nagrody dla krytyka zajmującego się problemami teatru dla dzieci przyznanej przez PO ASSITEJ (2002). Za swoje dokonania teatralne otrzymała Srebrny Medal Gloria Artis (2010), zaś za twórczość literacką dla dzieci - nagrodę Pegazika (2011), przyznawaną przez poznańskie Targi Książki dla Dzieci. Wielokrotnie była członkiem jury na festiwalach teatralnych, m.in. na Festiwalu Teatrów Lalkowych w Opolu i w Toruniu oraz Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży KON-TEKSTY  w Poznaniu. Dwukrotnie była jurorem na międzynarodowym festiwalu teatrów lalek w Zagrzebiu PIF oraz na festiwalu Pierrot w Starej Zagorze. Jej sztuki, słuchowiska i książki były tłumaczone na języki: bułgarski, chorwacki, czeski, słowacki, niemiecki, fiński i angielski.

Biziuk Agata
Bogacz Szymon

Z wykształcenia muzyk klasyczny. Jako trębacz współpracował między innymi z Filharmonią Narodową, Operą Narodową, Sinfonią Varsovią, Polską Orkiestrą Radiową w Warszawie. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie studiuje scenariopisarstwo na PWSFTviT w Łodzi. Debiutował dramatem Stosunki damsko-męskie (premiera w Teatrze Zakład Krawiecki we Wrocławiu, 2006). Jego sztuka Wariacje międzyludzkie zdobyła trzecią nagrodę za najlepszą sztukę współczesną w konkursie zorganizowanym przez Narodowy Teatr Stary w Krakowie i miesięcznik „Dialog” w 2006 roku. Później był wyróżniany za dramaty: Trójkąt – wyróżnienie w VII edycji konkursu na dramat współczesny na Festiwalu Targów Nowej Dramaturgii w Radomiu (2007), Dekonstrukcja – wyróżnienie w konkursie dramaturgicznym IV Forum Współczesnego Dramatu "Lustro. Obraz. Iluzja" w Łodzi (2008),  Trzech mężczyzn w różnym wieku – słuchowisko radiowe, wyróżnienie w konkursie dramaturgicznym III Forum Współczesnego Dramatu "Lustro. Obraz. Iluzja" w Łodzi (2007). W 2009 roku w wydawnictwie W.A.B. ukazała się jego debiutancka książka Koło kwintowe, za którą został nominowany do dolnośląskiej nagrody kulturalnej WARTO w 2010 roku. W drugiej połowie tego roku ma się ukazać jego druga książka Pływanie synchroniczne. W 2010 roku zdobył także wyróżnienie w konkursie Sztuka Monologu za monodram Fraktal. Sztuka W imię Ojca i Syna – znalazła się w finale ogólnopolskiego konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną 2009 i miała już dwie realizacje – w Teatrze im. W. Gombrowicza w Gdyni (pod tytułem Wszystko, co chcielibyście powiedzieć po śmierci ojca, ale boicie się odezwać, reż. Piotr Kruszczyński, 2010) i w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach (reż. Piotr Ziniewicz, 2011). Jego ostatnia sztuka Marta (Allegro Moderato) została zakwalifikowana do półfinału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (premiera jesienią 2011 roku na scenie Teatru na Woli w reżyserii Krzysztofa Rekowskiego i pod nowym tytułem Allegro Moderato).

Brutter Robert

Prawdziwe nazwisko: Andrzej Grembowicz. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Scenarzysta filmowy i telewizyjny, autor lub współautor kilkunastu tekstów oryginalnych i adaptacji dla Teatru TV, m.in. Impuls, Bal, Krótki kurs medialny oraz O przemyślności kobiety niewiernej wg Boccacia, Drugie zabicie psa wg M. Hłaski, Srebrny deszcz wg P. Huelle. Autor scenariuszy filmów fabularnych ( m.in. Fuks, Amok, Tam gdzie żyją Eskimosi, Wszystko będzie dobrze) oraz scenariuszy seriali telewizyjnych (m.in. Ekstradycja Rodzina zastępcza, Ranczo). Zdobył II nagrodę w konkursie scenariuszowym Hartley - Merril Prize, (Tam, gdzie żyją Eskimosi). Był europejskim finalistą NHK Sundance (Tam, gdzie żyją Eskimosi). Czterokrotnie nagradzany przez jury w kategorii „Najdowcipniejszy serial komediowy” na Festiwalach Dobrego Humoru w Gdańsku – dwukrotnie za serial Rodzina zastępcza, dwukrotnie za serial Ranczo.


Burzyńska Anna

Ukończyła polonistykę i teatrologię w Instytucie Polonistyki UJ. Obecnie wykłada na Wydziale Polonistyki UJ na stanowisku profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Teorii Literatury. Jest również kierownikiem literackim Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Autorka kilkudziesięciu rozpraw z zakresu najnowszej teorii literatury, postmodernizmu i filozofii ponowoczesnej, książek naukowych (m.in.: Dekonstrukcja i interpretacja, Teorie literatury XX wieku, Anty-Teoria literatury), powieści (m.in.: Fabulant, Ostatnia miłość i inne kłopoty, Sypialnia, przeł. na j. niemiecki), dwudziestu sztuk teatralnych (m.in.: Najwięcej samobójstw zdarza się w niedzielę, Surwiwal, Krzyk, Mężczyźni na skraju załamania nerwowego, Życie do natychmiastowego użytku, Tango Piazzolla, Akompaniator, Symulacja, Wiera Gran) oraz scenariuszy filmowych, telewizyjnych i radiowych. Jej sztuki były tłumaczone m.in. na niemiecki, francuski, hiszpański, kataloński, włoski, słowacki, bułgarski i wielokrotnie wystawiane w Polsce i za granicą - ostatnio na Dominikanie. Wydała dwa tomy dramatów: Nicland. Cztery sztuki teatralne (Kraków 2004) oraz La mayoria de los suicidios ocurre en domingo (Madryt 2006, przeł. J. Bielak i X. Farré). Wielokrotnie pełniła funkcję jurorki na festiwalach i w konkursach teatralnych. Otrzymała kilka nagród w dziedzinie dramaturgii, m.in.: pierwszą nagrodę w I Ogólnopolskim Konkursie na Polską Sztukę Współczesną (2003), wyróżnienie w Konkursie Radom Odważny (2003) i nagrodę za tekst w X Ogólnopolskim Konkursie Na Wystawienie Sztuki Współczesnej (2004) (wszystkie za sztukę Najwięcej samobójstw zdarza się w niedzielę); wyróżnienie w II Ogólnopolskim Konkursie na Polską Sztukę Współczesną (2004) za sztukę Życie do natychmiastowego użytku. Jej sztuka Surwiwal była finalistką XI Ogólnopolskiego Konkursu Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w 2005 roku.

c.

Cecko Marcin
Celiński Andrzej
Chutnik Sylwia

Kulturoznawczyni, absolwentka Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Prezeska Fundacji MaMa działającej na rzecz poprawy sytuacji matek w Polsce. Przewodniczka miejska po Warszawie. Pisarka i felietonistka „Polityki”, „Pani” i „Gaga”. Jej teksty ukazały się w książkach zbiorowych oraz w wielu katalogach do wystaw sztuki współczesnej i programach teatralnych (m.in. Teatru Wielkiego-Opery Narodowej, Galeria Bunkier Sztuki). Autorka powieści Kieszonkowy Atlas Kobiet (Ha!Art 2008), Dzidzia ( Świat Książki 2009) oraz książki Warszawa Kobiet (Biblioteka Polityki, 2011). Obie powieści zostały wystawione przez Teatr Powszechny w Warszawie i Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy. Laureatka konkursu „Dama Warszawy 2007” i „Wawoaktywnych 2008 Życia Warszawy”, nominowana do „Stołka” nagrody Gazety Stołecznej 2008, nominowana do tytułu Polki Roku 2007 Gazety Wyborczej i Kobiety Glamour 2008 oraz Róży Gali w kategorii literatura w 2010 roku. Jej Kieszonkowy Atlas Kobiet został Książką Roku radiowej Trójki. Otrzymała stypendia: Homines Urbani 2008, Instytutu Books from Lithuania 2009, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2010, Miasta Stołecznego Warszawy 2010,  Instytutu Goethego 2010. Laureatka Paszportów Polityki 2008 (literatura). Nominowana do Nagrody Nike 2009.

d.

Demirski Paweł
Dukaj Jacek

Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zadebiutował jako szesnastolatek opowiadaniem Złota Galera opublikowanym w lutym 1990 r. w miesięczniku "Fantastyka”, które zrobiło furorę wśród miłośników polskiej fantastyki. Kolejne opowiadania ukazywały się drukiem  w magazynie literackim „Fenix” oraz w “Nowej Fantastyce”, a w 1997 roku ukazał się debiut książkowy Dukaja, powieść Xavras Wyżryn. Autor Czarnych oceanów, Extensy, Córki łupieżcy, Innych pieśni, Perfekcyjnej niedoskonałości, Lodu oraz licznych opowiadań zgromadzonych m.in. w tomie W kraju niewiernych. Pomysłodawca antologii  PL+50. Historie przyszłości. Ostatnie jego książki – Wroniec oraz długo oczekiwany zbiór opowiadań  Król Bólu były szeroko omawiane w mediach  i odbiły się szerokim echem w świecie literatury. Teksty publicystyczne i recenzje Dukaja publikowane były w m. in. „Nowej Fantastyce”,  „Feniksie” „Science Fiction”, „Czasie Fantastyki”, „Dekadzie Literackiej”. Publikował również w „Gazecie Wyborczej” oraz w „Tygodniku Powszechnym”. Jego felietony ukazywały  się również na portalu „Wirtualna Polska”. Film animowany Tomasza Bagińskiego Katedra na podstawie opowiadania Dukaja pod tym samym tytułem, został  w 2003 roku nominowany do Oscara. Wielokrotny laureat nagród im. Janusza A. Zajdla (również za Lód), wielokrotnie nominowany do Paszportu „Polityki”, otrzymał również nominację do nagrody literackiej Nike, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Angelusa; laureat nagrody Kościelskich, laureat Europejskiej Nagrody Literackiej 2009.

Fot. Anna Zemanek

f.

Fąfara Jerzy
Fertacz Magda
Fijewska-Zdanowska Natalia

Absolwentka filozofii na uniwersytecie Warszawskim. Realizuje spektakle autorskie: monodram Głuchoniemoc (2004), Różowa skarpetka (2006) - w Teatrze Stara Prochownia w Warszawie w ramach Sceny OFF Teatru Konsekwentnego, De-naturat (2007) – w Teatrze Wytwórnia w Warszawie, Siostry w ramach projektu Teatru na Woli - Wola w Offsecie, Piąta rano (2009) oraz Gabinet (2010) w ramach prowadzonego razem z siostrami Teatru MŁYN. Założycielka Fundacji Artystycznej MŁYN (2008), prowadzącej Teatr MŁYN (obecna siedziba: Scena Staromiejska SCEK w Warszawie). W 2008 roku jej sztuka Różowa skarpetka została zrealizowana przez Teatr Polskiego Radia w reżyserii Julii Wernio. Od 2002 roku jest organizatorem i szefem artystycznym Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Niesfornych Galimatias. Była wielokrotnie nagradzana. Spektakl Głuchoniemoc zdobył I miejsce na II Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Alternatywnych OFTA 2005, organizowanym przez Związek Aktorów Scen Polskich w Warszawie, I miejsce na VII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Autorskich WINDOWISKO 2005 w Gdańsku wyróżnienie na Przeglądzie Monodramu Współczesnego 2005 w Warszawie (jury określiło spektakl mianem „wydarzenia przeglądu”), wyróżnienie na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych 2005, III Nagrodę na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Niewielkich 2006 w Lublinie, nagrodę w konkursie Dolina Kreatywna organizowanym przez Program 2 Telewizji Polskiej (2006). Za spektakl De-naturat przyznano nagrodę dla zespołu za konsekwencję artystyczną na Festiwalu Targi Nowej Dramaturgii w Radomiu (2007). Spektakl Piąta rano zdobył Grand Prix 7 Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w Warszawie (2009). W 2007 roku otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Teatru.

 

g.

Giergielewicz Marta
Głowacki Janusz
Gorzkowski Igor
Grzesiński Przemysław
Guśniowska Marta

Magister filozofii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, od 2007 roku dramaturg Białostockiego Teatru Lalek. Jej debiutem była Baśń o Rycerzu bez Konia (reż. Janusz Ryl-Krystianowski, Teatr Animacji w Poznaniu, 2005). Autorka licznych sztuk prezentowanych na polskich i zagranicznych scenach; do tej pory odbyło się 36 premier, wystawiono 20 tytułów (w Polsce, na Węgrzech, w Czechach i na Słowacji). Laureatka nagród i wyróżnień w Konkursie na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, za Baśń o Rycerzu bez Konia, O Rycerzu Pyszczycerzu, Baśń o Grającym Imbryku, Czarno na Białym, Krokus Pokus, Pod-Grzybek, Kaszalot, (2004, 2005, 2006, 2008). Na Opolskim Festiwalu Teatrów Lalek otrzymała wyróżnienie za tekst Baśni o Rycerzu bez Konia (2005).  W Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej  wyróżnienia przyznano za  teksty O Rycerzu Pryszczycerzu i O mniejszych Braciszkach Świętego Franciszka (2007, 2009). W 2010 roku otrzymała Brązowy Medal Gloria Artis – Zasłużony Kulturze.

j.

Janiczak Jolanta

Absolwentka studium aktorskiego Lart Studio i psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracowała jako dramaturg przy Orgii P.P. Pasoliniego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku i Emigrantach S. Mrożka w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie. Napisała utwór dramatyczny James Bond, świnie nie widzą gwiazd (Teatr Dramatyczny Wałbrzych) i Joanna szalona królowa (Teatr Żeromskiego Kielce, premiera we wrześniu 2011). Od 2007 pracuje jako dramaturg z Wiktorem Rubinem. Wspólnie napisali adaptacje: Drugiego zabicia psa M. Hłaski w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (reż. Wiktor Rubin) oraz Cząstek elementarnych M. Houellebecqa i Lalki B. Prusa w Teatrze Polskim we Wrocławiu (reż. Wiktor Rubin). Za adaptację Lalki otrzymali wyróżnienie na XXXIV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych – Klasyka Polska.

Jurek Przemysław

k.

Kaczor Kinga
Kamza Paweł
Kasiukiewicz Radosław
Kusiak Iwona

Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie; studiowała w Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka. Od 2006 roku kierownik literacki w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim.  Od 2011 roku pracuje w Teatrze Polskim w Warszawie jako specjalista ds. literackich i produkcji teatralnej. Dwukrotnie reprezentowała Polskę na INTERPPLAY’U - Europejskim Festiwalu Młodych Dramaturgów, w Berlinie i Pescu na Węgrzech. Autorka sztuk Czekaj (reż. Edward Żentara) i Żegnaj Książę (reż. Rafał Matusz), wystawionych w Teatrze im. Juliusza Osterwy. Dla gorzowskiej sceny napisała również, specjalnie dla reżysera Jacka Głomba, pierwszą w Polsce sztukę o czarnym sporcie  Zapach żużla. Współautorka bajek: Przebudzenie, Kopciuszek (premiery w Teatrze im. Juliusza Osterwy), Inne Kaczątko (wyróżnienie na XXI. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży). Jej dramaty znalazły się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej – Alergia w 2009 roku, a rok później Beauty, której prapremiera odbyła się w marcu 2011 roku w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku w reż. Rafała Matusza. Autorka tekstów piosenek (m.in. do musicalu Allo, allo!, premiera w 2010 roku w Teatrze im. J. Osterwy w Gorzowie) oraz licznych adaptacji teatralnych.

Ł.

Łukasińska Dana

Absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej i Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych, logopeda i logopeda medialny. Uczestniczka Laboratorium Dramatu, Laboratorium Scenariuszowego (PISF), Konserwatorium Noweli Filmowej (PISF.), Forum Dramaturgicznego (Instytut Teatralny). Pracowała dla portalu internetowego, telewizji, w wydawnictwie, zajmowała się marketingiem i public relations. Publikuje w czasopismach, pisuje scenariusze filmowe, słuchowiska, wydała powieść Piąta pora roku (Wydawnictwo MUZA, 2006). Dramaturg, script doctor. Monodram AAA pracy szukam, matkę oddam miał premierę w 2005 roku we wrocławskim Teatrze Zakład Krawiecki. Tytułowa bohaterka, to młoda wykształcona kobieta, rozpaczliwie szukająca pracy i odpowiedzi na pytanie kim jest kobieta we współczesnym świecie. Komedia o posmaku feministycznym. Monodram Agata szuka pracy został zaadoptowany na kilkuosobową sztukę i jego premiera odbyła się w Teatrze Laboratorium Dramatu w Warszawie (2006). Sztuka znajduje się w repertuarze Teatru Narodowego Brno oraz w słowackim Teatrze DAB w Nitrze. W 2009 roku  powstał utwór Strøkne Ann słuchowisko o rozpaczliwym poszukiwaniu autonomii i sensu życia po rozpadzie związku. Tekst nawiązujący do twórczości dwóch norweskich kobiet: Camilli Collett i Dagny Przybyszewskiej, zdobył wyróżnienie specjalne w konkursie Teatru Polskiego Radia Nowe Słuchowiska, był też prezentowany w finale Festiwalu Polskiego Radia i Telewizji Polskiej Dwa Teatry (2010). Tekst Hibakusha (monodram poświęcony pytaniu o granice pracy naukowej i odpowiedzialności twórcy za swoje dzieło, w oparciu o życie Roberta Oppenheimera, uważanego za „ojca” bomby atomowej) został wyróżniony w konkursie Sztuka Monologu Laboratorium Dramatu (2010). Sztuka Bazuka, poświęcona pytaniom o tożsamość macierzyństwa, została zaadaptowana na słuchowisko w Teatrze Polskiego Radia (2010). Dla Teatru Polskiego w Poznaniu powstała współczesna interpretacja dramatu Gabrieli Zapolskiej Ich czworo. Obyczaje dzikich (2010). Tekst sztuki Olga, eine charmante Frau (dramat o produkowaniu i reprodukowaniu Historii) znalazł się w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

 

Fot. Ania Głuszko-Smolik

 

m.

Machulski Juliusz

Reżyser, scenarzysta, producent i aktor. Ukończył studia reżyserskie w PWSFTViT w Łodzi (1978). Jako reżyser zadebiutował w 1979 roku, od 1988 roku kieruje Studiem (wcześniej Zespołem) Filmowym Zebra. Jako aktor wystąpił m.in. w filmach: Personel (tv, 175), Indeks (1977), Lekcja martwego języka (1979), Constans (1980), Królowa Bona (1980), Zabij mnie, glino (1987). Laureat nagrody im. Wyspiańskiego (1985), nagrody Przewodniczącego Komitetu Kinematografii za rok 1990, nagrody Ministra Kultury i Sztuki za rok 1998 oraz licznych nagród festiwalowych: Manilia, Marsylia, Madryt, Cattolica, Vevey, Avoriaz, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Bondy, Odessa, Karlove Vary , Shanghai, Gdańsk, Gdynia, Lubomierz. Jego filmy były sprzedane do ponad 40 krajów. W 1998 roku  prawa do re-make filmu “Kiler” nabyła  wytwórnia filmów - The Walt Disney Company/Hollywood Picture. Reżyser filmowy: Bezpośrednie połączenie (1979),  Vabank (1981), Seksmisja (1983), Vabank II, czyli riposta (1984), Kingsajz (1987), Deja vu (1990), VIP (1991), Szwadron (1993), Girl Guide (1995), Matki, żony i kochanki (serial TV, 1996 i 1998 – II seria), Kiler Kiler-ów 2-óch (1999), Pieniądze to nie wszystko (2001), Superprodukcja (2003), Vinci (2004), Ile waży koń trojański? (2008), Kołysanka (2010). Producent: Sztuka kochania (1989), Porno (1990),  Mów mi Rockefeller (1990), Seszele (1991), Kroll (1991), Kuchnia polska (1991), Psy (1992), 1968 Szczęśliwego Nowego Roku (1992), Więzy krwi (1994), Dzieci i ryby (1997), Historie miłosne (1997), Bracia Witmanowie (1997), Dług (1999), Tydzień z życia mężczyzny (1999), Dzień świra (2002), Cisza (2003), Pogoda na jutro (2003), Mój Nikifor (2004), Kochankowie Roku Tygrysa (2005), Palimpsest (2006), Plac Zbawiciela (2006),  Korowód (2007), Hania (2007), Wszystko będzie dobrze (2007), Ile waży koń trojański? (2008), Ostatnia akcja (2009),  Kołysanka (2010),  Projekt dziecko (2011).

 

Makowski Mikołaj
Masłowska Dorota
Masłowska Dorota
Masłowski Jerzy Andrzej

Poeta, autor tekstów piosenek, prozaik. Z zawodu dziennikarz. Pracę rozpoczął w 1983 roku publikując reportaże o tematyce społeczno-obyczajowej. Później zaczął pisać inne formy: eseje, felietony, wiersze. Ma na swym koncie m.in. zbiory poezji: Kiedy umiera anioł i Słońca, zbiory opowiadań: Coś śmiesznego - Bajki dla dorosłych i Wieża boga, powieść Skarb w jeziorze. Jego wiersze, pieśni i ballady śpiewają gwiazdy polskiej sceny i estrady; wydał trzy płyty autorskie ze swoimi utworami (m.in. Pomarańcze w Jeruzalem). Jako dziennikarz propaguje zdrowy styl życia, medycynę naturalną i filozofię wschodu – swe fascynacje Wschodem zawarł w książce Chwila dla urody czyli starochińskie metody pielęgnacji ciała i ducha, która stała się bestsellerem. Jest autorem sztuk teatralnych: Zaświaty czyli czy pies ma duszę i Desperatki. Ponadto jest działaczem społecznym, założycielem i liderem proekologicznej i antyfaszystowskiej Grupy Artystycznej Zawleczka.

Matusz Rafał

n.

Należyty Jan Jakub

Piosenkarz, autor tekstów piosenek, dramaturg. Autor sztuk: Trzy razy łóżko (Teatr Dramatyczny im. A. Węgierki w Białymstoku, reż. Piotr Dąbrowski; Teatr Mały w Manufakturze Łódź, reż. Mariusz Pilawski), Baby blues albo zachcianki (jw),Ta cisza, to ja… (Teatr Kamienica w Warszawie, reż. Dariusz Szada- Borzyszkowski), Piękne panie i panowie (scenariusz, Teatr Kamienica w Warszawie, reż. Emilian Kamiński), Mój dzikus (z E. Kamińskim, Teatr Kamienica, reż. Emilian Kamiński), Andropauza męska rzecz! Zdecydowana odpowiedź na Klimakterium  (producent Leszek Kwiatkowski; Syndykat Artystyczny Kraków, reż. Dariusz Szada- Borzyszkowski). Autor tekstów piosenek do spektaklu To idzie młodość (Teatr Współczesny Warszawa, reż. Maciej Englert) oraz przekładów piosenek Judy Garland w spektaklu Na końcu tęczy (Teatr STU Kraków;  Teatr Muzyczny w Łodzi).  Twórca autorskich spektakli muzycznych: Dolores…ech Dolores  (Teatr Rampa Warszawa), Gigi l’ Amoroso (Teatr Dramatyczny im. A. Węgierki w Białymstoku), Miłość i więcej nic (Teatr Dramatyczny w Płocku). Otrzymał Grand Prix  na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1983),  II Nagrodę 6 Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, I nagrodę w konkursie Małych Form Teatralnych 1, 2, 3 (Teatr Dramatyczny im. A. Węgierki  w Białymstoku).

Niedźwiedzki Krzysztof

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie przez cztery lata pracował w charakterze nauczyciela języka polskiego w XVI Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie, a później w bibliotece Collegium Medicum UJ. Obecnie jest pracownikiem Nowohuckiego Centrum Kultury w Krakowie. Jest redaktorem humorystycznego pisma „Nowy Pompon”, nagrodzonego pierwszą nagrodą na Festiwalu Humoru i Satyry w Lidzbarku Warmińskim (2004). Autor i reżyser sztuki teatralnej Atrament dla leworęcznych w Teatrze KTO, nagrodzonej Grand Prix Off TALIA na Ogólnopolskim Festiwalu Komedii TALIA w Tarnowie (2007). Jest twórcą teatralno-kabaretowej grupy Formacja Chatelet. Zdobyte z nią nagrody to: Grand Prix festiwalu PAKA (1997), Nagroda im. Maksa Szoca  Festiwal FAMA (1997), I nagroda przeglądu kabaretowego MULATKA (Ełk 1998), II nagroda festiwalu kabaretowego Lidzbark Warmiński (1998), Nagroda  Prezydenta Miasta Świnoujścia  FAMA (1998), I nagroda festiwalu PAKA (1998).

Nowicki Jan

p.

Paczocha Radosław

Absolwent filologii polskiej Uniwersytu Warszawskiego i Wiedzy o Teatrze na Akademii Teatralnej w Warszawie. Obecnie doktorant w Instytutucie Sztuki PAN. Jeszcze podczas studiów związany z miesięcznikiem „Teatr”, gdzie publikował artykuły i recenzje. Swoje teksty publikował również w „Dialogu”, „Scenie”, „Pamiętniku Teatralnym”, „Aspiracjach”, „Opowieściach”, a także w wydawnictwach literacko-krytycznych wydawanych przez Teatr Wybrzeże w Gdańsku, a także Teatr Narodowy w Warszawie. W latach 2004 – 2010 związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie, gdzie pracował jako sekretarz literacki. Debiutował dramatem Zapach czekolady, który jako słuchowisko został wystawiony w Teatrze Polskiego Radia (reżyseria: Michał Kotański). Zapach czekolady miał również premierę w Focus Theatre w Dublinie (reżyseria: Anna Wolf). Komedia Paczochy Być jak Kazimierz Deyna doczekała się prapremiery w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (reżyseria: Piotr Jędrzejas), a także została przez autora przepisana na scenariusz filmowy (premiera filmu jesienią 2011). Z kolei dramat Przyjaciel oparty na głośnej sprawie zabójstwa i porwania Krzysztofa Olewnika został wystawiony w Teatrze Polskim w Poznaniu (reżyseria Krzysztof Rekowski). Bar Babylon poza prapremierowym wystawieniem w Teatrze im. Jaracza w Olsztynie był również publikowany w miesięczniku „Dialog”. Kolejny dramat Paczochy Beniamin zostanie opublikowany jesienią 2011 roku w „Dialogu”. Zapach czekolady został laureatem V Ogólnopolskiego Konkursu na Dramat „Windowisko 2008”, a w rok później został finalistą konkursu na słuchowisko organizowanego m.in. przez Program III Polskiego Radia. Dramat Przyjaciel został laureatem konkursu „Metafory Rzeczywistości 2009” organizowanego przez Teatr Polski w Poznaniu. Sztuka Beniamin zdobyła wyróżnienie w III edycji konkursu "Komediopisanie" organizowanego przez Teatr Powszechny w Łodzi.

Fot. Zuzanna Waś

Pakuła Mateusz

Dramatopisarz i dramaturg, ukończył dramaturgię na Wydziale Reżyserii Dramau w PWST w Krakowie, w roku akademickim 2010/2011 prowadził na UJ warsztaty dramatopisarskie. Jego debiutancka sztuka Biały Dmuchawiec znalazła się w finale pierwszej edycji konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną i przez jury owego konkursu została uznana za najlepszy debiut roku. Latem 2010 nakładem Fundacji SPLOT ukazał się zbiór jego dramatów pt. Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych – znalazły się w nim sztuki Biały Dmuchawiec (prapremiera w Teatrze Osterwy w Lublinie, reż. Krzysztof Babicki, 2010), Miki mister DJ, Książę Niezłom (prapremiera w Teatrze Jaracza w Olsztynie, reż. Julia Pawłowska, 2011), Donkiszot (prapremiera w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, reż. Maciej Podstawny, 2010) oraz Marcin wieczny Artur. Napisał dwie sztuki dla Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie – KonradaMaszynę (reż. Bartosz Szydłowski, 2011) oraz Wejście Smoka. Trailer. Napisał również kika sztuk dla Wrocławskiego Teatru Lalek, m.in Sło (reż. Jan Peszek, 2009) i Plemniki w kosmosie. Jako dramaturg współtworzył spektakl Dwanaście stacji według poematu Tomasza Różyckiego (premiera w Starym Teatrze w Krakowie, reż. Eva Rysová, 2010) oraz spektakl dla dzieci Co w trawie piszczy (premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek, reż. Radosław Kasiukiewicz, 2009). Jest również autorem adaptacji Wrońca Jacka Dukaja (premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek reż. Jan Peszek, 2011). Nominowany do nagrody TVP Kultura Gwarancje Kultury za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku. Jesienią Fundacja SPLOT planuje wydać kolejne jego sztuki – dyptyk dramatyczny Na końcu łańcucha oraz zbiór Kowboj Parówka.

Fot. Michał Zawada

Pałyga Artur
Pawlik Paweł

Absolwent kulturoznawstwa na Uniwersytecie Wrocławskim (1996), Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży (PWST we Wrocławiu, 1999), Studium Pedagogicznego ( ASP w Poznaniu, 2000). Obecnie student V roku Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie na Wydziale Reżyserii Dramatu – specjalizacja Reżyseria Teatru Lalkowego. Kulturoznawca, pedagog, instruktor teatralny, animator kultury, aktor teatru alternatywnego i muzyk folkowy. Współpracuje z licznymi ośrodkami kultury i teatrami w kraju i za granicą. Specjalizuje się w edukacji kulturalnej, której głównym narzędziem jest teatr i sztuka. Jest autorem i realizatorem programów animacyjnych w rejonach zagrożonych marginalizacją społeczną. W latach 1997 – 2004 wielokrotnie prowadził warsztaty teatralne w wielu ośrodkach w całej Europie. Obecnie prowadzi autorskie programy w ramach stowarzyszenia Akademia Wyobraźni – Program Działań Teatralnych.

Pituch Marek

Absolwent Fizjoterapii na Akademii Wychowania Fizycznego (2002) i Studium Teatralnego L’art w Krakowie (2004). W 2008 roku zdał egzamin eksternistyczny na aktora dramatu przed Komisją Egzaminacyjną ZASP. Od 2005 roku aktor Teatru Druga Strefa w Warszawie (spektakle: Jubileusz, reż. S. Biraga; Młoda śmierć, reż. D. Foulkes; Trad, reż. S.Biraga; Dialogi Penisa, reż. S.Biraga; FIN, reż. S.Biraga; Czerwone komety, reż. S. Biraga; Monologi penisa, reż. S Biraga; Mechaniczna Magdalena, reż. S. Biraga; Dialogi Penisa 2, reż. S. Biraga). Gościnnie grał w Teatrze K.T.O w Krakowie (spektakle: Sinobrody, reż. M.Sobociński, 2003; Ja, Salome, reż. J.Grabowiecka-Michalik, 2004), Teatrze Adekwatnym (Świecznik, reż. H. Boukołowski, 2010), Collegium Nobilium (Soliloquium Mori, reż. J. Grabowiecka, 2010) oraz w Teatrze Telewizji (Macbeth 2007, reż. G.Jarzyna). Występował także w produkcjach telewizyjnych i filmowych: Plebania (reż. W.Solarz), Egzamin z życia (reż.T.Kotlarczyk), Na Wspólnej ( reż.zbiorowy), Ryś (reż. S. Tym), Kopciuszek (rez.J.Łukaszewicz), Dwie strony medalu (reż. G.Warchoł), Ekipa (reż A.Holland/M.Łazarkiewicz/K.Adamik), Czas honoru (reż. M. Kwieciński/W.Wójcik/M. Rosa), Randka w ciemno (reż. M. Kwieciński), Ojciec Mateusz (M. Dejczer), Na dobre i na złe (reż. G. Lewandowski).

Prześluga Malina

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2007) oraz  Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka w Warszawie (2010). Dramaturg, autorka sztuk, od grudnia 2010 roku felietonistka portalu e-teatr.pl. Autorka tekstów piosenek do spektakli: Pippi (reż. Tomasz Czarnecki, Teatr Muzyczny w Gdyni), Dudi bez piórka (reż. Robert Jarosz, Teatr Baj Pomorski w Toruniu), Najmniejszy Bal Świata (reż. Janusz Ryl-Krystianowski, Teatr Animacji w Poznaniu), Kot w Butach (reż. Robert Jarosz, Teatr Groteska w Krakowie). Autorka książki Nowe Bajki dla dzieci... wydanej przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Laureatka licznych nagród i wyróżnień w Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu: główna nagroda za sztukę Jak jest (XVIII edycja Konkursu), nagroda za sztukę Pręcik oraz wyróżnienie za sztukę Stopklatka  (XXII edycja Konkursu), główna nagroda za sztukę Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa i wyróżnienie za sztukę Bleee... (XXI edycja Konkursu), wyróżnienia za sztuki: Najmniejszy Bal Świata i Grande Papa (XX edycja Konkursu). Powieść Porcje niestrawne została wyróżniona w Igrzyskach Literackich wydawnictwa Red Horse. Sztuka Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń (reż. Kuba Kowalski, Laboratorium Dramatu) otrzymała drugą nagrodę w 9 Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego w Warszawie oraz wyróżnienie w I Konkursie Sztuka Monologu. Bajka o starej babci i molu Zbyszku została zrealizowana jako słuchowisko na antenie Radia Merkury (reż. Andrzej Ciborski), a sztuka Jak jest w Teatrze Polskiego Radia (reż. Robert Mirzyński). Granica pętli została wystawiona jako spektakl konkursowy finału Nowych Sytuacji, podczas M.F.T. Malta (reż. Grupa Prefabrykaty).

r.

Rodowicz Tomasz
Rowicki Piotr

Absolwent Wydziału Historycznego na Uniwersytecie w Białymstoku. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dziedziny teatr na rok 2009. W 2010 roku jego sztuka Chłopiec malowany zwyciężyła w ogólnopolskim konkursie na polską sztukę współczesną Metafory Rzeczywistości zorganizowanym przez Teatr Polski w Poznaniu . W 2011 dramat Słoń zajął drugie miejsce w III edycji konkursu Komediopisanie zorganizowanego przez Teatr Powszechny w Łodzi. Autor sztuk: Przylgnięcie (reż. Aldona Figura, Laboratorium Dramatu, Warszawa, 2008),  Mykwa (reż. Monika Dobrowlańska, Teatr Polski w Poznaniu, 2009), Tinky Winky (reż. Marcin Bortkiewicz, Teatr Ecce Homo, Kielce, 2009), Chłopiec Malowany (reż. Piotr Ratajczak, Teatr Polski w Poznaniu, 2010), Królowie Dowcipu (reż. Piotr Ratajczak, Teatr Polski w Bielsku-Białej, 2011), Baden-Baden (reż. Aldona Figura, Laboratorium Dramatu, Warszawa, 2011).

Rudzka Zyta

Opublikowała między innymi powieści: Białe klisze, Mykwa, Ślicznotka doktora Josefa. Laureatka Europejskiej Nagrody Radia Deutsche Welle, Nagrody im. Jarosława Iwaszkiewicza, Nagrody im. Stanisława Piętaka.  Jej książki tłumaczono na język niemiecki, czeski, chorwacki i francuski. Autorka sztuk teatralnych: Cukier Stanik (druk: „Dialog” nr 7/8 2008; finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2008; prapremiera: reż. G. Gietzky, Laboratorium Dramatu 2010; próba czytana: reż. J. Puzyna-Chojka. Teatr Miejski w Gdyni  2008; próba czytana: reż. M. Bogajewska, Laboratorium Dramatu 2008; adaptacja radiowa: Radio 2010, reż. Andrzej Piszczatowski), Fastryga (druk: „Notatnik Teatralny” nr 56/57 2009; nagroda w konkursie Teatru Polskiego we Wrocławiu  na sztukę inspirowaną wydarzeniami Marca ‘68 w 2008 roku, próba czytana: reż. W.Garbaczewski, Wrocław Teatr Polski 2008 oraz Teatr na Woli w Warszawie w reż. Marty Ogrodzińskiej 2010), Eskimos w podróży służbowej (druk: „Dialog” nr 6  2009; finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej  2009; próba czytana w Teatrze Miejskim w Gdyni w reż. Weroniki Szczawińskiej, 2009; realizacja. TVP Kultura reż. Waldemar Śmigasiewicz 2010), Nawigacja nocą  (finał Ogólnopolskiego Festiwalu Nowe Słuchowiska 2009; realizacja: Polskie Radio, reż. Małgorzata Bogajewska),  Pęknięta, obwiązana nitką (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2010; próba czytana: reż.: A. Smolar, Teatr Miejski w Gdyni, Mała Scena 2010; realizacja radiowa Polskie Radio Trójka, reż. Waldemar Modestowicz 2011).

 

s.

Saramonowicz Andrzej
sclerosis multiplex
Siegoczyński Michał
Sikorska-Miszczuk Małgorzata

Dramatopisarka i scenarzystka, ukończyła Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Studium Scenariuszowego PWSFTiT w Łodzi. Autorka sztuk Szajba, Śmierć Człowieka-Wiewiórki, Katarzyna Medycejska, Burmistrz, Walizka, Człowiek z Polski w czekoladzie, Zaginiona Czechosłowacja, Żelazna Kurtyna, Koniec świata, Madonna, Bruno Schulz: Mesjasz, Niezwykła podróż Pana Wieszaka (dla dzieci), a także scenariusza pełnometrażowego filmu animowanego Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń (2003). Jest także współautorką sztuki teatralnej III Furie - razem z Magdą Fertacz i Sylwią Chutnik (2011). Spektakle na podstawie jej tekstów reżyserowali Marcin Liber, Jan Klata, Piotr Kruszczyński, Natalia Korczakowska, Michał Zadara, Anna Trojanowska, Nina Guehlstorff, Katarzyna Kurzeja. Prezentowane były w Polsce i za granicą. Teksty sztuk zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, francuski, serbski, chorwacki, czeski, rosyjski, rumuński, szwedzki, hiszpański, hebrajski. Czytania tekstów sztuk odbywały się w Polsce oraz za granicą: w Niemczech, Francji, Szwecji, Czechach, Rosji, Rumunii, USA, wkrótce w Belgii i Hiszpanii. Otrzymała liczne nagrody: wyróżnienie za tekst sztuki Śmierć Człowieka Wiewiórki podczas konkursu Ulrike (TR Warszawa 2006) i w ramach XIII Ogólnopolskiego Konkursu na wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2007); za sztukę Walizka otrzymała Główną Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności w Konkursie Metafory Rzeczywistości (2008); słuchowisko, które powstało na podstawie tekstu Walizki otrzymało Grand Prix na Festiwalu PRiTV Dwa Teatry – Sopot (2009); Walizka otrzymała też Główną Nagrodę w kategorii „tekst sztuki teatralnej” w XV Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2009); sztuka Madonna zwyciężyła w Konkursie Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu na dramat inspirowany Zemstą Aleksandra Fredry (2009); sztuka Burmistrz znalazła się w finale Konkursu Dramaturgicznego R@port w Gdyni (2010) oraz w finale międzynarodowego konkursu Stueckemarkt w Berlinie (2011). Autorka współpracuje jako dramaturg z reżyserem Marcinem Liberem - przy spektaklu ID Teatru Współczesnego ze Szczecina (2008), Herbert - rekonstrukcja poety (2008), Oratorium – Piekło nasze (2010), III Furie Teatru w Legnicy (2011).

Stasiuk Andrzej

Prozaik, eseista. Zadebiutował w 1992 roku zbiorem opowiadań Mury Hebronu. W 1994 roku opublikował tom poezji Wiersze miłosne i nie, a rok później powieść Biały kruk, na podstawie której Jerzy Zalewski nakręcił film Gnoje. W 1995 roku ukazały się Opowieści galicyjskie (na motywach których Dariusz Jabłoński nakręcił film Wino truskawkowe), a następnie Przez rzekę (1996), Dukla (1997), Dwie sztuki (telewizyjne) o śmierci (1998), Jak zostałem pisarzem (próba autobiografii intelektualnej)(1998), Dziewięć (1999), Tekturowy samolot (2000) - zbiór szkiców, esejów i małych próz pisanych w latach 90, Zima (2001) i Jadąc do Babadag (2004). W 2000 roku, wspólnie z Jurijem Andruchowyczem, wydał Moją Europę. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową, a z Olgą Tokarczuk i Jerzym Pilchem Opowieści wigilijne. Rok 2005 przyniósł sztukę Noc czyli słowiańsko-germańska tragifarsa medyczna, a 2006 - Fado. W 2007 roku opublikował sztukę teatralną Ciemny las i tom prozy Dojczland, a w 2009 roku – sztukę teatralną Czekając na Turka i powieść Taksim. W 2010 roku ukazał się Dziennik pisany później z fotografiami Dariusza Pawelca. Jego książki są tłumaczone na niemal wszystkie europejskie języki, a także na koreański. Laureat licznych nagród:
Nagrody Fundacji Kultury 1994, Nagrody Fundacji im. Kościelskich 1995, Nagrody Biblioteki Raczyńskich 1998,  Nagrody Machiner 1999, Nagrody im. Samuela Bogumiła Lindego 2002, Nagrody im. Beaty Pawlak 2004, Adalbert-Stifter-Preis 2005, Nagrody Literackiej Nike 2005, Nagrody burmistrza Dukli "Zasłużony dla Dukielszczyzny" (2006). Nominowany do Nagrody Literackiej NIKE: 1997, 1998, 2001, 2002, 2006 oraz do Paszportu "Polityki" 2001. Otrzymał także nagrodę czytelników i klientów księgarni Merlin "Książka Października" (2007), Nagrodę im. Arkadego Fiedlera dla Fado, Międzynarodową Nagrodę Literacką Vilenica przyznawaną przez Związek Pisarzy Słoweńskich (2008) oraz Nagrodę Literacką Gdynia 2010 w kategorii "proza".

Fot. Kamil Gubała

 

Sumak Albert
Szczebiot Konrad
Szczygielski Marcin
Szydłowski Bartosz

t.

Taraszkiewicz Dariusz

Absolwent Wydziału Wokalnego  Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Obecnie jest w trakcie studiów podyplomowych na kierunku Menedżer Kultury w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu. Aktor Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi (do 2002 roku), Teatru Muzycznego w Poznaniu ( w latach 2006-2008) i Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu.

Tokarczuk Olga
Tomaszuk Piotr
Tomczyk Wojciech

Dramaturg, scenarzysta a także producent filmowy i telewizyjny. Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST oraz Studium Scenariuszowego łódzkiej szkoły filmowej. W teatrze debiutował sztuką Wampir. Autor wielu scenariuszy do filmów fabularnych, dokumentalnych, seriali oraz sztuk teatralnych. Laureat m.in. Nagrody Specjalnej Prezesa Zarządu TVP 2006, Grand Prix festiwalu Dwa Teatry Sopot 2007 (za sztukę Norymberga) i nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie teatru (2007).  Za Norymbergę autor otrzymał także Grand Prix za najlepszy tekst dramatyczny na IV Międzynarodowym Festiwalu Teatru Niezależnego Białoruś 2008/2009. Norymberga  miała także swą premierę w Radio Estońskim (2009).

Rosyjska wersja sztuki zrealizowana przez Swobodnyj Teatr w Mińsku jest dostępna na stronie internetowej białoruskiej opozycji – Charter 97 ( Karta 97). Wśród realizacji telewizyjnych, poza Teatrem TV,  szczególne znaczenie ma wojenny serial Sprawiedliwi, nagrodzony m.in. na festiwalach filmowych w La Rochelle i w Seulu. W teatrze zostały wystawione sztuki Wampir ( Teatr Nowy im. Gustawa Morcinka Zabrze, 2003), Norymberga (Teatr Narodowy Warszawa, 2006; VAT Teater Tallinn, 2008; Teatr Polski Bielsko- Biała, 2010), Komedia Romantyczna (Teatr Powszechny Łódź, 2010), Zły- wg Leopolda Tyrmanda (Teatr Powszechny Warszawa, 2010). Jego utwory zostały zrealizowane także  w Teatrze Telewizji: Wampir (TVP, 2003), Norymberga (TVP - 2006; TV Estonia Tallinn - 2010), Inka 1946 (TVP, 2006), Komedia Romantyczna (TVP, 2011), Dolina Nicości (wg powieści Bronisława Wildsteina, TVP Warszawa, 2011) oraz w Teatrze Polskiego Radia: Norymberga (reż. Maciej Englert, 2009), Fragment większej całości  (reż. Janusz Zaorski).

 

Trzos Marian Andrzej
Turkiewicz Szymon

u.

Umińska-Keff Bożena

v.

Villqist Ingmar

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydział Filozoficzno-Historyczny, kierunek: historia sztuki. Dramatopisarz, reżyser, scenarzysta, nauczyciel akademicki. Dyrektor artystyczny Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach (1989-1994), wicedyrektor Narodowej Galerii Sztuki ZACHĘTA w Warszawie (1994-2000), wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i w Katowicach  (1991-1997), wykładowca na Wydziale Historii i Teorii Sztuki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1997-2004), wykładowca na Wydziale Radia i Telewizji (Wydział Reżyserii i Operatorski) Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (2005-2010). Etatowy reżyser w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku  (2001- 2006) oraz Dyrektor Naczelny i Artystyczny Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza w Gdyni (2008 – 2010). Członek zwyczajny Stowarzyszenia Dyrektorów Teatrów. Autor dramatów: Oskar i Ruth, Kostka smalcu z bakaliamiLemury, Noc HelveraBeztlenowce, Fantom, Bez tytułu, Cynkweiss, Entartete Kunst, Preparaty, Helmucik, Sprawa miasta Ellmit, Wernisaż, Kompozycja w  słońcu, Czarodziejka Harlemu, Kompozycja w błękicie, Oddychaj ze mną, Stalle Nacht, Taka fajna dziewczyna jak ty, Święta Noc oraz powieści Archipelag Wysp Pingwinach (Wyd. Sic!). Liczne wydania dramatów  ukazały się w periodykach teatralnych i antologiach współczesnego dramatu. Dramaty zostały przetłumaczone na język niemiecki, angielski, francuski, włoski, szwedzki, czeski, słowacki, bułgarski, węgierski, chorwacki, ukraiński, litewski, estoński, białoruski, hiszpański, kataloński, portugalski, rosyjski. Wystawiano je wielokrotnie na scenach polskich i zagranicznych. W Teatrze  Telewizji zostały zrealizowane sztuki: Noc Helvera (reż. Barbara Sass); Beztlenowce, Kostka smalcu z bakaliami, Bez tytułu, Fantom (reż. Łukasz Barczyk). II Program Czeskiej Telewizji zrealizował Noc Helvera.W Teatrze Polskiego Radia powstały słuchowiska Kompozycja w błękicie, Taka fajna dziewczyna jak ty, Oddychaj ze mną (reż. I. Villqist). Reżyser filmu Helmucik (2005) i Ewa (2009; reżyseria: I.Villqist & A. Sikora, scenariusz I.Villqist & A. Sikora, zdjęcia A.Sikora). Za film fabularny Ewa otrzymał (wspólnie z Adamem Sikorą) nagrody międzynarodowego jury za debiut reżyserski na 10 Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu  w 2010 roku i na 7 Festiwalu Polskich Filmów  Fabularnych w Nowym Jorku w 2011 roku. Czterokrotnie nominowany do paszportu „Polityki”. W 2004 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Chorzowa w dziedzinie kultury. W 2005 roku otrzymał statuę Orła Śląskiego za „niepodważalną wartość oraz wkład do kultury narodowej”.

 

w.

Walczak Michał
Widłak Wojciech

Absolwent Wydziału Stosunków Międzynarodowych MGIMO (Moskiewski Państwowy Instytut Stosunków Międzynarodowych). Karierę zawodową rozpoczął w 1982 roku jako dziennikarz tygodnika „Służba Zdrowia”, potem był redaktorem podziemnego pisma „KARTA” (do 1989), a równocześnie handlowcem w PPiDKOP Chemadex, redaktorem w Polskim Towarzystwie Psychologicznym i handlowcem w ZPU Wola. Od 1991 pracował jako redaktor w wydawnictwie Prószyński i S-ka, m.in. w pismach „Fantazja”, „Kwak”, „Bęc!” i „Już czytam” (dla dzieci) oraz „Cztery Kąty” i „Dziecko” (dla dorosłych). W „Dziecku” w 1998 opublikował opowiadanie dla dzieci Pan Kuleczka, zilustrowane przez Elżbietę Wasiuczyńską. W 2002 roku ukazała się pierwsza książka o Panu Kuleczce, a po niej cztery kolejne o tym samym bohaterze, Wesoły Ryjek, Opowieści do poduszki, Sekretne życie Krasnali w Wielkich Kapeluszach i seria podręcznych nieporadników Do czego nie służy…. Otrzymał m.in. wyróżnienia w Poznańskim Przeglądzie Nowości Wydawniczych Książka Jesieni 2002 i 2008, nominację do Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego 2003, nominację do nagród Polskiej Sekcji IBBY Książka Roku 2004 i 2005, nominacje do nagrody BESTSELLERek 2004 i 2008, Nagrodę Literacką Srebrny Kałamarz 2008, nagrodę Best European Schoolbook Award 2009, nominację do nagrody literackiej Zielona Gąska 2009.

fot. FOTOkoncepcja

Wojasiński Rafał

Prozaik, dramatopisarz, wykładowca literatury; autor książek: Złodziej ryb, Przyjemność Życia, Humus, Piękno świata. Ze spotkań pisarza z wybitnym polskim aktorem Janem Nowickim, powstała książka  Jan Nowicki Droga do domu.  Wystawiono dwa dramaty Wojasińskiego: Ciocia i Pokojówka. W czerwcu ukaże się powieść Stara - najnowszy utwór prozatorski autora Złodzieja ryb. Trwają również prace nad jego adaptacją do potrzeb scenicznych (prapremiera w reżyserii Waldemara Modestowicza będzie miała miejsce w Teatrze Imka) Ponadto utwór został zrealizowany w formie słuchowiska  w Teatrze Polskiego Radia (reż. Waldemar Modestowicz). Wojasiński jest laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody Zeptera za Debiut Roku, Nagrody Literackiej im. W. Orkana, Nagrody Fundacji Grazella, Nagrody im. Edwarda Stachury. Złodzieja ryb nominowano do Nagrody im. Józefa Mackiewicza. Był stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jego twórczość tłumaczono na język chorwacki. Jest członkiem SPP i szefem działu prozy w kwartalniku literackim „Wyspa”.

Fot. Lech Celejewski

Wojcieszek Przemysław
Wojnarowska Anna

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi oraz Warszawskiej Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Zagrała w przedstawieniach: Jutro wg Stanisława Wyspiańskiego (reż. Aleksander Bednarz, dyplom PWSFTviT), Sytuacje rodzinne Bijany Sbrljanovic (reż. Krzysztof Jaworski, dyplom PWSFTviT), Ismena-nieopisana siostra (reż. Jola Denejko), Tu mówi chór... (I projekt Chóru Kobiet, reż. Marta Górnicka, Instytut Teatralny). Za rolę Racheli w przedstawieniu Jutro została nagrodzona na XXVI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (2008) . W 2010 roku w Ogólnopolskim Konkursie na Projekt Monodramu SZTUKA MONOLOGU otrzymała wyróżnienie za monodram Nieopisana siostra (w projekcie jako aktorka i autorka). W maju 2011 roku otrzymała stypendium dla osób zajmujących się twórczością artystyczną, upowszechnianiem kultury i opieką nad zabytkami w m.st. Warszawie.

Wojtyszko Maciej

Ukończył Państwowe Liceum Techniki Teatralnej. Studia rozpoczął na wydziale filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Po roku porzucił je na rzecz reżyserii w PWSFTiTV w Łodzi (dyplom 1973). Od 1988 roku uczy w Akademii Teatralnej w Warszawie (dawniej PWST). W sezonie 1990-91 był dyrektorem Teatru Powszechnego. Zadebiutował w 1969 roku jako satyryk w „Szpilkach”. Jest człowiekiem wielu zawodów, bardzo płodnym artystycznie. Pisze książki dla dzieci i dorosłych (często je własnoręcznie ilustrując), słuchowiska, sztuki teatralne oraz adaptacje i piosenki. Reżyseruje w bardzo wielu teatrach w całym kraju. Kręci filmy i seriale telewizyjne. Ma na koncie dziesiątki przedstawień teatralnych i telewizyjnych, koncerty, piosenki. Reżyserował też skecze kabaretowe w Stodole, w latach 70.  współpracował z kabaretem Tey i z Medykiem. Oprócz własnej pracy artystycznej, której syntezę zawarł w niewielkiej ale bogatej w tezy i wnioski książeczce Krótki zarys męki twórczej, od 1972 para się działalnością pedagogiczną. Od 1988 jest etatowym wykładowcą na wydziale reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej, gdzie dwukrotnie był dziekanem. Działa też w polskim ośrodku ASSITEJ, gdzie prowadzi warsztaty dla młodych twórców w ramach programu Interplay. Realizuje spektakle różnorodne gatunkowo, od Szekspira do sitcomów i seriali: Miasteczko, Kocham Klarę, Miodowe lata, Pensjonat pod różą, Doręczyciel. Do jego najważniejszych i najbardziej pamiętanych przez widzów realizacji należą min: Iwona księżniczkę Burgunda Gombrowicza (wespół z W. Śmigasiewiczem), pierwsza próba prawdziwie komercyjnego teatru w Polsce, czyli Tamara

Krizanca, Shirley Valentine Russela z Krystyną Jandą (przedstawienie, które przekroczyło liczbę pięciuset spektakli i wciąż jest grane), Amadeusz Schaffera, Zmowa świętoszków i Ostatnie dni Bułhakowa , prapremiera Miłości na Krymie Mrożka, Ławeczka Gelmana, Komediant Bernhardta i czteroodcinkowy film telewizyjny Mistrz i Małgorzata wg Bułhakowa z Anną Dymną i Gustawem Holoubkiem w rolach tytułowych), Burzliwe życie Lejzorka wg Erenburga. Wciąż powtarzane przedstawienia telewizyjne dla najmłodszych to Bromba i inni, Brzechwa dzieciom czy Pierścień i róża wg Thackeraya. Z ważniejszych prac autorsko-reżyserskich należy wymienić także Żelazną konstrukcję w Teatrze Powszechnym z 1998 – brawurową współczesną farsę; telewizyjne Grzechy starości z 2001 o Wagnerze i Rossinim, Bułhakowa z Teatru im. Słowackiego w Krakowie (2002), Chryje z Polską w Teatrze Telewizji (2008). W roku 2007 powrócił na duży ekran filmem Ogród Luizy nagrodzonym za reżyserię na festiwalu w Gdyni. W roku 2010 premierę miał jego film Święty interes. Książki i sztuki Macieja Wojtyszki tłumaczono na kilkanaście języków. Propozycje dla dzieci to Bromba i inni (1975), Antycyponek, 13 piórko Eufemii, Tajemnica szyfru Marabuta,  Synteza, Saga rodu Klaptunów, Bromba i filozofia (2004), Bromba i psychologia (2007), Bromby i Fikandra wieczór autorski (2009). W 2005 roku agencja edytorska Ezop wydała tom jego siedmiu sztuk, w którym z braku miejsca pominięte zostały takie tytuły jak  Wznowienie, Skarby i upiory, Opera granda oraz popularne w repertuarze teatrów dziecięcych Pożarcie księżniczki Bluetki (16 wystawień), Wakacje smoka Bonawentury, Faust i inni, Hermes przeszedł czyli mitologia grecka, Poplątanie z pomieszaniem, Rycerz niezłomny, Bambuko, czyli skandal w krainie gier oraz adaptacje własnych książek Sekret wróżki i Tajemnica szyfru Marabuta. Otrzymał wiele nagród, m.in. włoską Premio Europeo, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Ekran, Gloria Artis,  Nagrodę im. Leona Schillera i Nagrodę Miasta Wrocławia za twórczość teatralną. Kawaler Orderu Uśmiechu.

z.

Zdunik Michał

Studiuje filologię polską w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentem LXIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie. W 2007 roku został laureatem III miejsca Olimpiady Artystycznej (sekcja muzyki), a w roku 2008 - finalistą Olimpiady Literatury i Języka Polskiego (specjalizacja teatrologiczna). Działa jako dramaturg, reżyser, poeta i kompozytor. Zrealizował m.in. Drugi pokój Herberta (do którego także napisał muzykę) i Cesarza Atlantydy Petera Kiena - sceniczną wersję libretta do opery Viktora Ullmanna, powstałej podczas II Wojny Światowej w getcie Theresienstadt. Spektakle w jego reżyserii były nagradzane na przeglądach teatralnych, a kilka utworów doczekało się prawykonań. W 2010 roku, w 7-8 numerze "Dialogu" została opublikowana jego debiutancka sztuka Lalki. Jej prapremiera miała miejsce 15 stycznia 2011 w Teatrze im. S. I. Witkiewicza w Zakopanem (reż. Hieronim Budzyk), a 13 maja 2011, podczas festiwalu Universcenes na Uniwersytecie Toulouse II - Le Mirail, odbyła się premiera tego dramatu we francuskim przekładzie (reż. Kasia Kurzeja); został on też wydany przez wydawnictwo Presses Universitaires de Mirail w dwujęzycznej edycji książkowej (przekład: Kinga Joucaviel). Michał Zdunik brał udział w warsztatach teatralnych  w Teatrach Studio i Narodowym w Warszawie, a także w Forum Dramaturgicznym organizowanym przez Instytut Teatralny w Warszawie. Był stypendystą Ministra Edukacji Narodowej (2007) i Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci (2008/09).

zespół aktorski Enter