archiwum

19. edycja (2012/2013)

a.

Adamowicz Piotr

 

Dziennikarz, w okresie PRL działacz opozycji demokratycznej.  Opracował wspomnienia Danuty Wałęsy Marzenia i tajemnice.

Od 1988 stringer  Agence France Presse.  Współpracował też z agencjami brytyjską Reutersa, niemiecką DPA, włoską ANSA i amerykańską tv NBC. Do 1993 publikował w "Życiu Warszawy", następnie do 2010  „Rzeczpospolitej”.   Uczestnik projektu badawczego   Instytutu Studiów Politycznych PAN.

„ Solidarność— struktury organizacyjne i ruch społeczny, 1980— 1989 ” kier. prof. Andrzej Friszke.

Został też doradcą społecznym Fundacji Centrum Solidarności i Europejskiego Centrum Solidarności, a także przedstawicielem części gdańskich opozycjonistów (m.in. Bogdana Borusewicza, Aleksandra Halla, Bogdana Lisa, Donalda Tuska, D. i L. Wałęsów) w kontaktach z Instytutem Pamięci Narodowej.

Dwukrotnie wyróżniany nagrodami Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W 2009 odznaczony przez Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

b.

Białas Zbigniew

 

Polski literaturoznawca-anglista, profesor nauk humanistycznych, prozaik i tłumacz. W roku 1993 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Habilitację uzyskał na Uniwersytecie w Essen (Niemcy). W roku 2007 Prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych. Pracownik naukowy Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.  Zdobywca Śląskiego Wawrzynu Literackiego 2011 za powieść Korzeniec (pierwszy tom kronik sosnowieckich), nagrody przyznawanej przez Bibliotekę Śląską w Katowicach. Tom drugi, Puder i pył, ukaże się 20 września 2013.

 

fot. Agnieszka Sikora

 

Biziuk Agata

 

Reżyserka i dramatopisarka młodego pokolenia, absolwentka reżyserii białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej AT. im. Aleksandra Zelwerowicza, założycielka Nieformalnej Grupy Avis (2002). Debiutowała autorskim spektaklem Przecież warto dla dwóch groszy w Białymstoku (2003). Spektakl zdobył Grand Prix na Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Młodzieżowych w Poznaniu (2003). Do tej pory wraz z grupą Avis stworzyła wiele docenionych i nagradzanych w całej Polsce spektakli, m.in. Kukułka, Horror Vacui, Prometeusz, Fumum Vendere czy Medium Rzeczy Pospolitych. Realizując autorskie projekty dla dorosłych współpracowała m.in. z Teatrem Wytwórnia w Warszawie, Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, Muzycznym w Gliwicach, Teatrem Pleciuga w Szczecinie oraz Teatrem Krypta w Szczecinie. Agata Biziuk realizuje zwykle przedstawienia oparte na własnych tekstach lub dokonuje daleko posuniętych adaptacji. Na jednym biegunie jej twórczości znajdują się pełne poczucia humoru, atrakcyjne wizualnie, mieszające różnorodne techniki lalkarskie z teatrem ożywionej formy, spektakle przeznaczone dla młodszej widowni. Realizowane były przez nią m.in. w Teatrze Lalka w Warszawie, Teatrze Dramatycznym im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, Teatrze Pinokio w Łodzi oraz Białostockim Teatrze Lalek. Drugi biegun - to adresowany do widzów dorosłych, eksponujący aktora, teatr symbolicznego psychologizmu.

fot. Bartek Warzecha

 

Buszewicz Michał
Buttny Sebastian

c.

Cecko Marcin

 

Artysta wizualny, poeta, dramaturg i performer, fotograf.

Wszechstronnie uzdolniony autor scenariuszy teatralnych, stale współpracujący z Krzysztofem Garbaczewskim. Działa na skrzyżowaniu różnych form twórczości, hołduje idei interdyscyplinarności w sztuce. Z reżyserem Balladyny współpracował jako dramaturg i scenarzysta przy Odysei i Iwonie, księżniczce Burgunda w Teatrze im.
Jana Kochanowskiego w Opolu, Gwieździe śmierci w wałbrzyskim Teatrze im. Jerzego Szaniawskiego i Życiu seksualnym dzikich w Nowym Teatrze w Warszawie.

Przygodę z teatrem zaczął od warszawskiego Studium Teatralnego, najpierw jako aktor w spektaklu Człowiek, następnie jako autor tekstu, na którym oparto Parsifala (2004). Jego wiersze zostały wykorzystane w projekcie Cokolwiek się zdarzy, kocham Cię w reżyserii Przemysława Wojcieszka (2005, TR Warszawa). Tam też współpracował z Natalią Korczakowską przy Solaris. Raport na podstawie prozy Stanisława Lema (2009).

Z Krzysztofem Garbaczewskim stworzył artystyczny tandem. Ich eseistyczna Odyseja iskrzyła znaczeniami, została skonstruowana z wielu cytatów, zapożyczeń przepisań, jak palimpsest odwołujący się do europejskiej kultury. Ze spuścizny Bronisława Malinowskiego (Życie seksualne dzikich) twórcy wydobyli przede wszystkim motyw antropologicznej wyprawy, żeby stawiać fundamentalne pytania o istotę człowieczeństwa. W 2010 roku Garbaczewski wystawił tekst Marcina Cecko – Gwiazda śmierci, wariację na temat filmowych Gwiezdnych wojen. Przedstawienie przygotowane przez wałbrzyski Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego odbywało się w gmachu miejscowego kina Zorza, gdzie na wielkim ekranie podzielonym na cztery pola widzowie oglądali na żywo przekaz z kilku minikamer rejestrujących działania aktorskie. W warstwie tekstowej widowisko, zbudowane z poetyckich monologów, było rozliczeniem z kosmiczną sagą stworzoną przez George'a Lucasa. Scenariusz wydobywał na wierzch literackie utwory i mity kultury, które zainspirowały hollywoodzkiego reżysera.

Przy Iwonie, księżniczce Burgunda Cecko nie tylko zajął się dramaturgią, ale i oprawą muzyczną, tworząc przekonujący soundtrack. Sam reżyser stwierdził, że Iwona... to „miks formy teatralnej i filmowej, w której kamera pozwala nam na dużo bardziej intymne wejście w świat (...). Będzie to >>Iwona<< the movie”.

Cecko był jednym z twórców poetyckiej grupy zwanej neolingwistami (obok Marii Cyranowicz, Joanny Mueller, Michała Kasprzaka, Jarosława Lipszyca) i współautorem ich wspólnego manifestu z 2002 roku. Opublikował trzy tomiki wierszy: Rozbiorek (2000), Pląsy (2003) oraz Mów (2006). Do 2009 roku w warszawskiej klubokawiarni Chłodna 25 pokazywał Cząsteksty, cykl performance'ów, które sam nazywał „wystawianiem tekstów na pokaz i na głos”. Jego wystąpienia, z towarzyszeniem muzyki i projekcji wideo, krążące wokół przewrotnie sformułowanych tematów, jak na przykład: „dylematy bioetyczne przeciętnego Polaka”, stanowiły próbę zbudowania nowej poetyckiej narracji oraz znalezienia nowego kontaktu między autorem a słuchaczami. Stąd po części improwizowany charakter Cząstekstów: sample, dźwięki z offu, pojedyncze słowa, układające się
w oryginalną poetycką frazę. W 2009 roku Cecko pokazał swoje prace jako Cząsteksty zebrane podczas festiwalu Tekst+Muzyka MiniFest pod auspicjami Komuny Otwock.

W 2011 roku powrócił do przedstawiania wierszy w bardziej klasycznej formie, zapraszając na wieczory Międzynarodowe bogactwo na Chłodnej 25. Cecko tworzy także na eksperymentalnej scenie muzycznej jako wokalista-deklamator. Związany z formacjami: Melancholia, Akryl Trio i 3 Boys Move.

 

d.

Demirski Paweł

 

Dramatopisarz i dramaturg. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Latem 2003 roku uczestniczył w programie International Residency. Podczas londyńskiego stypendium w Royal Court Theatre brał udział w zajęciach Martina Crimpa, Harolda Pintera, Petera Gilla i Davida Hare’a. Jego scenariusz zdobył nagrodę w konkursie warszawskiego Teatru Rozmaitości Car Project. W latach 2003–2006 był kierownikiem literackim Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie od roku 2004 rozpoczął realizację projektu artystyczno-społecznego pod hasłem Szybki Teatr Miejski – cyklu opartych na materiałach dokumentalnych, nagraniach rozmów i prywatnych zapiskach przedstawień w niekonwencjonalnych z reguły przestrzeniach. Jest autorem dramatów: Nieprzytomnie; Skurwysyny; wBOGAMGNIENIU; From Poland with Love; Wałęsa. Historia wesoła, a ogromnie przez to smutna; Kiedy przyjdą podpalić dom, to się nie zdziw; Dziady. Ekshumacja wg Dziadów Adama Mickiewicza; bulwarówka polityczna Był sobie POLAK POLAK POLAK i diabeł czyli w heroicznych walkach narodu polskiego wszystkie sztachety zostały zużyte; Śmierć podatnika, czyli demokracja musi odejść, bo jak nie, to wycofuję moje oszczędności; Diamenty to węgiel który wziął się do roboty. After Czechow: Wujaszek Wania wg Wujaszka Wani Antona Czechowa; Opera gospodarcza dla ładnych pań i zamożnych panów na podstawie Powieści za trzy grosze Bertolta Brechta; 1 2 3 4 Baba Jaga patrzy; Sztuka dla dziecka; Niech żyje wojna!!!, inspirowanego powieścią Janusza Przymanowskiego Czterej pancerni i pies (nagroda marszałka województwa zachodniopomorskiego „za twórczą odwagę zaatakowania mitu”, XLV Przegląd Teatrów Małych Form Kontrapunkt w Szczecinie, 2010; nagroda główna i nagroda dziennikarzy, V Międzynarodowy Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni, 2010); Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej (Grand Prix, III Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia w Krakowie, 2010; nagroda dla twórców i realizatorów spektaklu, XVII Ogólnopolski Konkurs Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, 2011); Tęczowa Trybuna 2012 (nagroda za najlepszy tekst, XVII Ogólnopolski Konkurs Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, 2011; Grand Prix, nagroda w plebiscycie młodych w kategorii Spektakl, X Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, 2011; nominacja do Wrocławskiej Nagrody Teatralnej, 2011; nagroda za najlepsze przedstawienie, IV Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia w Krakowie, 2011; nagroda marszałka województwa dolnośląskiego za najciekawsze wydarzenie w teatrach Dolnego Śląska w 2011 roku, 2012; nominacja do Gwarancji Kultury za rok 2011 w kategorii Teatr, dorocznych nagród TVP Kultura, 2012); rewia położnicza Położnice szpitala św. Zofii (nagroda publiczności, XIV Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach, 2012; nagroda za „oryginalne wykorzystanie formy musicalowej dla przekazania ważnych społecznie treści”, XI Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, 2012); W imię Jakuba S. (nominacja do Gwarancji Kultury za rok 2011 w kategorii Teatr, dorocznych nagród TVP Kultura, 2012; Nagroda Główna, VII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni, 2012); O dobru; Firma oraz Courtney Love. Razem z Andrzejem Mańkowskim napisał Padnij! (Żony polskich żołnierzy w Iraku). Wraz z Wojtkiem Klemmem opracował dramaturgicznie tekst przedstawienia Omyłka. Bolesław Prus feat. Maria Konopnicka wg nowel Mendel Gdański M. Konopnickiej i Omyłka B. Prusa. Wspólnie z Michałem Zadarą napisał Ifigenię. Nową tragedię (według wersji Racine’a) (Grand Prix, VII Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, 2008; Złamany Szlaban, XX Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Bez Granic” w Cieszynie, 2009) oraz Tykocin, a samodzielnie teksty o dzieciństwie w latach osiemdziesiątych dla potrzeb spektaklu M. Zadary Utopia będzie zaraz. Był też autorem adaptacji wspomnień Anny Łojewskiej Pamiętnik z dekady bezdomności. Demonstracyjnie nie odebrał nagrody przyznanej w 2006 roku z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru przez marszałka województwa pomorskiego za Wałęsę. Zaprotestował w ten sposób przeciwko odwołaniu Macieja Nowaka z funkcji dyrektora Teatru Wybrzeże. W sezonie 2007/2008 dramaturg-rezydent w TR Warszawa. W lutym 2011 roku nakładem wydawnictwa „Krytyki Politycznej” ukazał się zbiór dramatów Demirskiego Parafrazy. W styczniu 2011 razem z Moniką Strzępką otrzymali Paszporty „Polityki” za rok 2010 w kategorii Teatr, a w lutym 2012 Wdechę 2011, nagrodę „Gazety Co Jest Grane”, w kategorii Wydarzenie roku – Strzępka i Demirski w Warszawie. W grudniu 2012 roku w komunie// warszawa odbyło się przedstawienie z cyklu RE//MIX według koncepcji duetu Strzępka-Demirski Dario Fo przesłał instrukcje, w którym Paweł Demirski zagrał tytułowego bohatera. Pod koniec 2011 roku ukazał się monograficzny numer „Notatnika Teatralnego” (nr 64–65) poświęcony duetowi Strzępka-Demirski.

 

fot. Natalia Kabanow

 

f.

Faruga Wojciech

 

Studiował na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a także w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Asystował Annie Augustynowicz przy pracy nad spektaklem Miarka za Miarkę w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W ramach projektu ODKRYTE/ZAKRYTE w Teatrze Dramatycznym m. st. Warszawy zrealizował akcję performatywną Kniaź Patiomkin. Siedem snów Schmidta o rewolucji na podstawie dramatu Tadeusza Micińskiego. Był współscenarzystą wydarzeń w ramach akcji WYŁĄCZ SYSTEM vol 2. i vol. 3 organizowanej przez Dom Spotkań z Historią ( dodatkowo zrealizował autorskie projekty Radiostacja i Tele-re-wizor). Jest współautorem projektu i realizatorem jednego z odcinków serialu teatralnego XIX>XXI, otwierającego Centrum Nauki Kopernik. Ponadto współtworzył zwycięską koncepcję Muzeum Katyńskiego oraz kilka innych idei ekspozycyjnych muzeów w całej Polsce - Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie, Muzeum Żydów Mazowieckich w Płocku. Napisał scenariusze i wyreżyserował  wielokrotnie prezentowane na międzynarodowych festiwalach spektakle Carson City i San Fernando Valley. Wymienione pokazy zrealizowane zostały w ramach kolektywu teatralnego52°43'N19°42'E PROJECT. Od lutego 2012 roku Wojciech Faruga jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK.

 

fot. Grażyna Karwowska-Winiarek

 

Ferency Antoni

 

Student Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Poza działalnością społeczną zajmuje się teatrem. Od 2005 r. współpracuje ze Studiem Teatralnym Koło. Jest współautorem ścieżki dźwiękowej do przedstawienia Spacerowicz (reż. Igor Gorzkowski) i autorem ścieżki dźwiękowej do przedstawienia Trip 71 (reż. Igor Gorzkowski). Jako aktor występuje w przedstawieniach Żółta strzała i Piękni ludzie (reż. Igor Gorzkowski). W sezonie 2008/09 pod patronatem Studia Teatralnego Koło przedstawiał Tereferencego wieczór poetycki, będący sceniczną prezentacją jego wierszy.

Publikował m.in. w czasopismach: Zeszyty Literackie”, „Dialog”, „Lampa”. Jest autorem poezji oraz sztuk teatralnych: Upadek pierwszych ludzi (2011) – nominowanej do Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej – oraz Odetchnienie (2012).

 

fot. Maciej Sawicki


 

Fertacz Magda

 

Studiowała w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych i na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Dziennikarstwa. Laureatka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Finalistka konkursu Stuckemarkt 2012.

Dramaturg Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze.

Teksty Magdy Fertacz zostały przetłumaczone na: rosyjski, bułgarski, serbski, węgierski, szwedzki, niemiecki, czeski, słowacki, hebrajski, rumuński, angielski i zostały wystawione w Izraelu, Rumunii, Słowacji, Rosji, Serbii, Niemczech.

 

REALIZACJE:

Śmierć Kalibana, reż Dominic Friedel, Berlin, Theatertreffen 2012

Śmierć Kalibana, reż. John Wagner, the Akademie der Künste, Berlin 2011

Śmierć Kalibana, reż. Cella Leon, Teatro Valle-Inclan, Madryt 2011

Warszawa-Grabiny 6.12, reż. Piotr Ratajczak, Teatr Imka w Warszawie, 2012

Trash Story, reż. Marcin Liber, Teatr Lubuski w Zielonej Górze, 2012

Trash Story, premiera, Ostrawa 2010

Trash Story, słuchowisko radiowe, reż. H. Rozen, Teatr Polskiego Radia, Warszawa 2010

Trash Story, prapremiera, reż. Ewelina Piotrowiak, Teatr Ateneum, Warszawa 2008

Absynt, premiera, reż. Caudiu Goga, Teatr im. Sica Alexandrescu, Rumunia 2012

Absynt, reż. Maor Zagouri, Tel Aviv 2008

Absynt, reż. Tanja Mileic-Orucevic, Teatr Pozoriszte Lutaka, Mostar 2007

Absynt, prapremiera, reż. Aldona Figura, Teatr Laboratorium Dramatu, Warszawa 2005

III Furie ( z Sylwią Hutnik i Małgorzatą Sikorską-Miszczuk), prapremiera, reż. Marcin Liber, Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, Legnica 2011

Śmierć Szczęśliwa (z Arturem Pałygą), prapremiera, reż. Łukasz Witt- Michałowski, Scena Prapremier In Vitro, Lublin 2011

Król kłania się i zabija, adaptacja prozy Herty Muller, reż. Agnieszka Korytkowska, Teatr Dramatyczny, Warszawa 2010

Nie gaście, próba czytana, reż. Anna Trojanowska, Teatr Laboratorium Dramatu, Warszawa 2011

Białe Baloniki reż. Agata Biziuk, Teatr Pinokio Łódź 2010

Białe Baloniki, reż. Piotr Ratajczak, Teatr Współczesny Szczecin 2011

Zawiadamiamy Was, Że Żyjemy – Dubbing’44 (współautorstwo), reż. Marcin Liber, Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2009

Kurz, prapremiera, reż. Anna Trojanowska, Teatr Narodowy, Warszawa 2008

Hamlet 44, reż. Paweł Passini, Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2008

Sklep z Zabawkami, reż. Łukasz Kos, Teatr Lalka, Warszawa 2006

Bez Tajemnic- serial HBO - 2012

 

NAGRODY:

 

Śmierć Kalibana – finał międzynarodowego konkursu Stuckemarkt 2012.

Śmierć Kalibana - finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2012.

Trash Story -Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna, 2008
Trash Story -Wyróżnienie w Konkursie Ministra Kultury Na Wystawienie Sztuki Współczesnej 2009

Białe Baloniki - Wyróżnienie w Konkursie Ministra Kultury Na Wystawienie Sztuki Współczesnej 2010

Absynt, Nagroda dla spektaklu w reż. Aldony Figury, I Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych Raport, 2006
Kurz, Wyróżnienie na Festiwalu Radom Odważny, 2006
Absynt, Wyróżnienie w konkursie Ministra Kultury na Wystawienie Sztuki Współczesnej 2005

 

Fijewska-Zdanowska Natalia

 

Reżyser i dramaturg. Jest magistrem filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2007r. powołała do życia i do dziś prowadzi wraz z siostrami własną, autorską Niezależną Scenę Społeczną Teatr MŁYN, w ramach Fundacji Artystycznej MŁYN. Współpracowała z takimi instytucjami jak Stowarzyszenie Studio Teatralne Koło, Stowarzyszenie Teatru Konsekwentnego, Teatr Stara Prochownia Stołecznego Centrum Edukacji Kulturalnej, Teatr Ochoty, Teatr Wytwórnia, Teatr na Woli, Teatr Powszechny w Warszawie, Teatr Polski w Warszawie. W 2007 roku otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Teatru. W ramach prowadzonej przez siebie sceny realizuje kameralne spektakle autorskie, poddające artystycznej analizie współczesną rzeczywistość: monodram Głuchoniemoc (2004) Różowa skarpetka (2006), De-naturat (2007), Siostry (2008), Piąta rano (2009), Gabinet (2010) /obecnie w repertuarze Teatru Ochoty/, Facet mojej żony (2011) /obecnie w repertuarze Teatru MŁYN/, Niunia (2012) /obecnie w repertuarze Teatru MŁYN, gościnne pokazy także w Teatrze Polskim/.

Przez 10 lat była szefem artystycznym Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Niesfornych Galimatias, pracuje także z dziećmi i młodzieżą wypracowaną przez siebie metodą teatru autorskiego. Pracowała jako dziennikarz i krytyk teatralny. W 2007 roku otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Teatru.

 

Nagrody:

 

Za spektakl Głuchoniemoc:

  • I miejsce na II Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Alternatywnych OFTA 2005, organizowanym przez Związek Aktorów Scen Polskich w Warszawie

  • I miejsce na VII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Autorskich WINDOWISKO 2005 w Gdańsku

  • Wyróżnienie na Przeglądzie Monodramu Współczesnego 2005 w Warszawie - jury określiło spektakl mianem „wydarzenia przeglądu”

  • Wyróżnienie na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych 2005

  • III Nagroda na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Niewielkich 2006 w Lublinie

  • Nagrodę w konkursie „Dolina Kreatywna” organizowanym przez Program 2 Telewizji Polskiej w 2006r.

 Za spektakl De-naturat:

  • Nagroda dla zespołu za konsekwencję artystyczną na Festiwalu „Targi Nowej Dramaturgii” w Radomiu w grudniu 2007r.

Za spektakl Piąta rano:

  • Grand Prix 7 Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w Warszawie w 2009r.

fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska

 

Fortuna Karolina

 

Absolwentka krakowskiej PWST w klasie mistrzowskiej prof. Jerzego Treli (2010r.).Uczestniczka międzynarodowych warsztatów „Actor-Chourus-Text” prowadzonych przez Anne-Helenę McLean i Dawida Żakowskiego w ramach piątej edycji spotkań Lift-Off (Berlin, 2008r.) oraz warsztatów teatralnych „Mitteleuropaisches Theatherkarussell” -edycja druga pt. „Strange”, organizowanych przez Theater Brett (Wiedeń, 2008r.). W 2010 roku uzyskała tytuł magistra sztuki obroną pracy pt.: Tadeusz Kantor jako craigowski artysta teatru. Recepcja myśli Edwarda Gordona Craiga w twórczości Tadeusza Kantora oraz dyplom aktorski rolą Krystyny Ceres w spektaklu pt. : Sonata b wg Sonaty Belzebuba St. I. Witkiewicza w reżyserii Andrzeja Dziuka. W latach 2010 -2012 aktorka Teatru im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem. Grała m.in. w spektaklach: Indywiduum reż. Szymon Hieronim (Teatr im. St. I. Witkiewicza, 2009r); Beetwen – Rondo , reż. Andrzej Dziuk (premiera 31 grudnia 2010r, Teatr im. St. I. Witkiewicza ); Lalki , M. Zdunik, reż. Szymon Hieronim (prapremiera: 15 stycznia 2011r., Teatr im. St. I. Witkiewicza); Kruk , A. Sastre, reż. Marek Wrona (premiera: 23 lipca 2011r., Teatr im. St. I. Witkiewicza); C-cy Witkacy. Menażeria, reż. Andrzej Dziuk (2012r., Teatr im. St. I. Witkiewicza); OFF Niepodległość, reż. Szymon Hieronim (premiera 14, 15 maja 2012r., Teatr im. St. I. Witkiewicza). Od 2009 roku prowadzi cykliczne warsztaty teatralne dla młodzieży „Work-In-Progess. Wyobraźnia. Inwencja. Praca Zespołowa”. Od 2012 roku współtwórca Kampanii Teatralnej Czysta Reforma. Aktorka w: ____flexibus intro reż. Szymon Hieronim (21 lipca 2012, Kampania Teatralna Czysta Reforma; Huta Uthemanna, Katowice). Debiut dramaturgiczny: n o c d z i e ń s e n, reż. Szymon Budzyk, ( KT Czysta Reforma, prapremiera: 16 listopada 2012; Kraków, LoftToDance ).

 

 

g.

Gawryluk Barbara

 

Absolwentka filologii szwedzkiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tłumaczka, pisarka, dziennikarka

radiowa. Przetłumaczyła na język polski wiele wyjątkowych pozycji dla dzieci z literatury szwedzkiej (m.in. serię o Billym Birgitty Stenberg i Matiego Leppa czy serię Biuro Detektywistyczne Lassego iMai Martina Widmarka i Heleny Willis).

Ma na swoim koncie znakomite książki dokumentalne dla dzieci, opisujące prawdziwe historie, m.in. książkę Dżok. Legenda o psiej wierności, która została wpisana na Złotą Listę Fundacji ABC "Cała Polska czyta dzieciom". Jej książka W zielonej dolinie nominowana była do Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego, zaś powieść Zuzanka z pistacjowego domu otrzymała Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego.

Jest również laureatką nagrody IBBY za upowszechnianie czytelnictwa.

 

Zdjęcie z materiałów Radia Kraków.

 

Gerigk Joanna

 

Absolwentka Wydziału Reżyserii PWST w Krakowie Filia we Wrocławiu (specjalizacja: reżyseria teatru lalek), Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie oraz Studium Technik Teatralnych i Filmowych w Łodzi. Reżyser, teatrolog, autorka sztuk teatralnych i wielu adaptacji. W latach 2009-2010 odbyła staż w Akademie Múzických Umění Divadelní Fakulta (DAMU) w Pradze, który zaowocował spektaklem polsko-czeskim pt. Magiel. Przez siedem lat prowadziła własną działalność teatralną, w ramach której reżyserowała autorskie spektakle. Pracowała z młodzieżą i dorosłymi, prowadząc autorskie warsztaty i edukację teatralną. Inicjowała, organizowała i koordynowała festiwale teatralne oraz projekty z pogranicza plastyki i teatru. Laureatka III edycji konkursu na polski dramat współczesny METAFORY RZECZYWISTOŚCI 2010
w Poznaniu (nagroda dziennikarzy za dramat Miss Julia Pastrana). Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (rok 2010/2011). Odbyła liczne praktyki reżyserskie, m.in. w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu oraz w Dejvickem Divadle w Pradze. Debiutowała w 2012 r. w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu spektaklem dyplomowym Le Filo Fable. Obecnie reżyseruje autorskie teksty, współpracując z Divadlem NoKakabus w Pradze.

 

Głowacki Piotr
Gorzkowski Igor

 

Reżyser i dramaturg spektakli Studia Teatralnego Koło, absolwent Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza oraz Uniwersytetu Warszawskiego. Był asystentem profesora Zbigniewa Zapasiewicza, odbył staż reżyserski w Teatrze Narodowym u boku Jerzego Grzegorzewskiego. Jest założycielem i współautorem projektów Stow. Artanimacje. W roku 1997 razem z grupą aktorów utworzył Studio Teatralne Koło, grupę eksperymentalną, w ramach której realizuje swoje spektakle. Jako jeden z pierwszych w Warszawie skojarzył dynamicznie rozwijającą się kulturę klubową z działaniami teatralnymi. Premiera jego spektaklu Absolutnie Off Show w 2003 roku dała początek poszukiwania nowych przestrzeni dla teatru. W kwietniu 2009 roku zrealizował spektakl do tekstu Michała Walczaka Polowanie na Łosia w Teatrze Narodowym. Jest twórcą docenianych spektakli – Spacerowicza wg R.Walsera oraz Żółtej Strzały wg W. Pielewina. Gorzkowski wraz ze swoim zespołem wypracował autorską metodę pracy, w której podstawową techniką jest improwizacja. Od 1997 roku prowadzi warsztaty teatralne dla młodzieży i studentów, jest twórcą festiwalu teatralnego Mały Azyl (9edycji). W 2010 wyreżyserował operę O Genowefie Roberta Schumana w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Od 2011 roku jest kierownikiem artystycznym Teatru Ochoty w Warszawie. Zrealizował w nim spektakl Starucha na podstawie tekstów Daniła Charmsa (nagroda Feliksów Warszawskich za sezon 2010/2011 dla Wiktorii Gorodeckiej za drugoplanową rolę żeńską, oraz nominacje: dla Bartłomieja Bobrowskiego za drugoplanową rolę męską i Igora Gorzkowskiego za najlepszą reżyserię). W 2012 roku zrealizował spektakle Kalino Malino Czerwona Jagodo wg własnego scenariusza oraz Burzę wg W. Szekspira. Obecnie pracuje nad spektaklem Wariat i Zakonnica wg St. I. Witkiewicza w Teatrze Powszechnym w Warszawie.

 

Grochulska Aśka
Grzechowiak Marta

 

Ukończyła wydział lekarski na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz psychologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Jest psychiatrą. Pracuje w Klinice Psychiatrii Dorosłych w Poznaniu i poradniach zdrowia psychicznego. Ukończyła dwuletni kurs dla młodych dramatopisarzy , organizowany przez Polski Ośrodek ASSITEJ, prowadzony przez  Halinę Machulską i Macieja Wojtyszkę. Ważniejsze osiągnięcia: 1998 – nagroda w konkursie Szukamy Polskiego Szekspira za sztukę Agencja Raj, 1999 – wyróżnienie w konkursie Ogólnopolskiego Ośrodka Sztuki dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu za sztukę HA 2 O; udział w spotkaniu młodych dramatopisarzy Interplay w Australii; 2000 - Nagroda specjalna w konkursie Szukamy Polskiego Szekspira za dramat Masztalerz; 2001 - Druk Masztalerza w „Dialogu” (nr 1/2001); 2002 - ​Pierwsze miejsce w konkursie na esej filozoficzny Pytanie o człowieka, organizowany między innymi przez Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Adama Mickiewicza, Uniwersytet Lubelski i Uniwersytet im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego; 2005 ​- Pierwsza nagroda w konkursie na sztukę o HIV/AIDS, organizowanym przez Krajowe Centrum do spraw AIDS, wystawienie dramatu przez Teatr Stara Prochownia  w Warszawie; 2009 - Emisja słuchowiska Nestorka w radiowej Trójce; 2011 - premiera Murów podczas uroczystości 100-Lecia Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni.

 

Grzegorzewska Antonina

 

Absolwentka Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP (2002). Dyplom Hommage à Koltès zrealizowany w technikach mieszanych (obrazy ceramiczne, polichromie na drewnie, rzeźba ceramiczna) obroniła z wyróżnieniem. Jej pisemna praca dyplomowa Monolog złodzieja uciekającego z Luwru z obrazem miała charakter literacki (promotor dr Agnieszka Morawińska, publ. „Aspiracje” zima/wiosna 2007). Specjalizuje się w ceramice, którą czynnie uprawia. W latach 2004-2005 pracowała w Instytucie Szkła i Ceramiki w Warszawie jako projektant i wykonawca. Autorka monodramu Zapnij się, ze skrótami („Dialog” 2006 nr 10) napisanego w ramach stypendium teatralnego przyznanego przez Ministerstwo Kultury oraz dramatu Migrena, którego prapremiera, w reżyserii Anny Augustynowicz, odbyła się 13 lutego 2010 roku w Teatrze Współczesnym w Szczecinie (sztuka publikowana w antologii  Najlepsze z najlepszych. Dramatopisarki dekady „Dialog” 2012). Opublikowała także wspomnienie o ojcu, Jerzym Grzegorzewskim, JG. Marzenia („Aspiracje” lato 2007) oraz List do Heinera Müllera („Teatr” 2008 nr 2), dramaty Z całym szacunkiem dla kobiety („Dialog” styczeń 2012 oraz Martwe ( „Dialog” 07/08 2012). W 2005 roku jej utwór On został wystawiony w Teatrze Narodowym w Warszawie przez Jerzego Grzegorzewskiego w spektaklu On. Drugi Powrót Odysa. 7 listopada 2008 roku w Teatrze Narodowym odbyła się premiera napisanej przez nią i wyreżyserowanej sztuki Ifigenia. Istotnym elementem scenografii w tym przedstawieniu były ceramiczne rzeźby wykonane przez autorkę. W 2010 roku po raz kolejny była stypendystką Ministerstwa Kultury pracując nad pierwszą częścią powieści Zdrada. 25 października oraz 9 listopada 2011 roku w Brukseli i w Liège odbyły się prezentacje dramatu Migrena zrealizowana przez belgijską artystkę Françoise Berlanger. Autorką tłumaczenia jest Linda Lewkowicz. 12 listopada w Berlinie, w ramach projektu Slam Teatralny w Akademie Der Kuenste miało miejsce czytanie dramatu Ifigenia w tłumaczeniu Roshwity Matwin-Buschmann. Tauryda. Apartado 679 została napisana w Andaluzji z myślą o samodzielnej reżyserii. Obecnie pracuje nad librettem opery.

 

fot. J. Wojciechowski

 

 

Guśniowska Marta

 

Z wykształcenia filozof, z zamiłowania dramatopisarz, z zawodu dramaturg – od 2007 roku w Białostockim Teatrze Lalek. Debiutowała w roku 2005 na scenie Teatru Animacji w Poznaniu sztuką Baśń o Rycerzu bez Konia. Tekst ów został przetłumaczony na kilka języków i doczekał się dotąd dziewięciu realizacji. Realizacji wszystkich bajek Guśniowskiej było od 2005 roku ponad czterdzieści.

Guśniowska jest laureatką różnych konkursów, między innymi Konkursu Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz Konkursu na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.

Laureatka Brązowego Medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis, przyznawanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autorka wielu sztuk dla Teatru Lalek i wielka owego Teatru Miłośniczka.  

 

 

h.

Holewińska Julia

 

Dramatopisarka i dramaturżka. Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: Ziemia niczyja (razem z Lotharem Kittsteinem, reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), Ciała obce (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011), Rewolucja balonowa (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011), 12/70 (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011) Zina (próba czytana w Laboratorium Dramatu, półfinał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej), Wodewil. Jako dramaturżka stale współpracuje z reżyserem Kubą Kowalskim, z którym wspólnie przygotowali następujące spektakle: Kotka na rozpalonym, blaszanym dachu (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), Ciała obce (Teatr Wybrzeże, 2012), Wichrowe Wzgórza (Teatr Studio, 2012), Życie jest snem (Teatr Wybrzeże, 2013). Jej sztuki były prezentowane i publikowane w Polsce i za granicą i przetłumaczone na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, włoski i kataloński. Jest dwukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury, laureatką programu Młoda Polska, stypendystką Rządu Francuskiego, stypendystką Miasta Stołecznego Warszawy. Publikowała m.in. w "Dialogu", "Teatrze", "Kontekstach", "Akademii", "Tygodniku Powszechnym", "Dwutygodniku", "Scenie". Brała udział w wielu międzynarodowych spotkaniach dramatopisarzy, w tym w prestiżowym  L'Obrador d'estiu w Sala Beckett w Barcelonie. W 2010 roku za sztukę Ciała obce otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w ścisłym finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie Ciał obcych zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa.

 

j.

Jakimiak Agnieszka

 

Dramaturżka i eseistka. Absolwentka Międzywydziałowych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim i studentka dramaturgii na Wydziale Reżyserii krakowskiej PWST; recenzentka teatralna i filmowa, laureatka I miejsca w Konkursie o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka. Nie była asystentką Krystiana Lupy. Współpracowała z reżyserami: Radosławem Rychcikiem („Ból fantomowy”), Katarzyną Szyngierą (spektakle: „Przypisy do Powstania”, „Autobus jedzie”), Weroniką Szczawińską („Jak być kochaną”, „Re//mix Zamkow: 2 albo trzy rzeczy które o niej wiem”, „Artyści prowincjonalni”). Wyreżyserowała czytanie performatywne „Głosów wśród nocy” Stanisława Brzozowskiego w Instytucie Teatralnym, prezentowane w Warszawie i Krakowie. Publikowała na łamach „Dwutygodnika”, „Didaskaliów”, „Kina”, „Res Publiki Nowej”, „Ha!artu”. Jej sztukę „Jak być kochaną” opublikował miesięcznik „Dialog”. Za ten sam tekst została wyróżniona w branżowej ankiecie miesięcznika „Teatr” („Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2011-2012”).

 

Jakubowski Jarosław

 

Poeta, prozaik, dramatopisarz, dziennikarz. Studiował budownictwo lądowe na Politechnice Gdańskiej i politologię na Uniwersytecie Gdańskim. Autor kilku tomów wierszy, ostatnio: Pseudo, Ojcostych, Flow i Święta woda oraz tomów próz poetyckich Slajdy i powieści Cyryl, dlaczego to zrobiłeś?. Dwukrotny laureat nagrody Strzały Łuczniczki za „bydgoską książkę roku”. Jako dramaturg debiutował w 2007 roku w Laboratorium Dramatu czytaniem scenicznym sztuki Dom matki. Na polskich scenach odbyły się premiery jego sztuk: Generał; Życie, Koncert na rożek, bęben i violę; Wszyscy święci; Wieczny kwiecień. Na podstawie sztuk Generał i Zgon w pałacu biskupim Polskie Radio zrealizowało słuchowiska. Generał zwyciężył w festiwalu polskich sztuk współczesnych Raport w Gdyni w 2011 roku. W 2012 roku sztuką Wieczny kwiecień zwyciężył w ogólnopolskim konkursie dramaturgicznym Metafory Rzeczywistości w Poznaniu. Stały współpracownik Dwumiesięcznika Literackiego „Topos”. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Koronowie.

http://jjakubowski.bloog.pl

 

Janiczak Jolanta

 

Absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, dramaturg i dramatopisarz. Z Wiktorem Rubinem adoptowała Drugiego zabicia psa M. Hłaski, Cząstek elementarnych M. Houellebecqa i Lalki B. Prusa, za który otrzymała wyróżnienie na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska" 2009.

Jest autorką dramatów: James Bond: świnie nie widzą gwiazd, Joanna Szalona; Królowa, Ofelia, Tak powiedział Michael J, Karzeł Down i inne żywioły wystawionych kolejno w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach w Teatrze im. W Horzycy w Toruniu, Teatr Wybrzeże Gdańsk, Teatr Nowy im Kazimierza Dejmka, Łódź. Od 2008 roku pracuje, jako dramaturg z Wiktorem Rubinem, współtworząc oryginalny język teatralny (Cząstki elementarne (2008), Lalka (2008), Orgia (2010), James Bond: świnie nie widzą gwiazd (2010), Emigranci (2011), Joanna Szalona; Królowa (2011), Ofelie (2011)). Na festiwalu IV Miedzynarodowym Festiwalu Boska Komedia w Krakowie (2011) otrzymała wyróżnienie za dramat Joanna Szalona; Królowa. W 2012 Joanna Szalona; Królowa znalazła się w finale piątej edycji Gdyńskiej Nagrody Drmaturgiczej.

 

Jarosz Robert

 

Absolwent reżyserii w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, dramatopisarz. Aktualnie student Podyplomowych Studiów Menadżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Zadebiutował jako reżyser Pinokiem w Teatrze im. H.Ch. Andersena w Lublinie. W krakowskim teatrze Groteska wyreżyserował Kota w butach. Jego sztuka W beczce chowany dostała nagrodę specjalną w poznańskim Konkursie na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży oraz nagrodę za debiut na III Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży KON- TEKSTY. Bogusław Kierc wyreżyserował ją w Teatrze Banialuka w Bielsku-Białej, a Janusz Ryl- Krystianowski w Teatrze Animacji w Poznaniu. Wyreżyserował kilka autorskich spektakli: Bez podłogi z Grupą Coincidentia (dramat wyróżniony w konkursie Centrum Myśli Jana Pawła II i wydany w antologii Mrok jak światło), Układankę (wystawioną w Poznaniu z grupą The Moods i nagrodzoną na Festiwalu Korczak), Dudi bez piórka (teatr Baj Pomorski w Toruniu), Gdzie jest Pinokio? w Instytucie Teatralnym w ramach projektu Lato w Teatrze oraz Modulor. Jego tekst Wnyk opublikowany został w miesięczniku „Dialog” oraz miał swoją premierę w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora w reżyserii Bogusława Kierca - tekst sztuki jak i spektakl zostały nagrodzone i wyróżnione w Ogólnoplskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Inny z jego dramatów W brzuchu Wilka został nagrodzony w Konkursie na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży i zrealizowany w Teatrze Dzieci Zagłębia w Będzinie przez Dariusza Wiktorowicza. Laureat stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru. Jego najnowsze spektakle to: Nusia i Wilki (Opolski Teatr Lalki i Aktora) na podstawie książki Piji Lindenbaum oraz Słoń i Kwiat (Grupą Coincidenta w koprodukcji z Białostockim Teatrem Lalek) na podstawie książki Braiana Pattena.

 

Jękot Tomasz

 

Dramatopisarz, dramaturg. Debiutował w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu spektaklem SZOA SHOW. Parodia makabryczna na motywach Dziejów Tewjego Mleczarza Szolema Alejchema, Requiem Hanocha Levina, Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego oraz Skrzypka na dachu Sheldona Harnicka i Josepha Steina w reżyserii Awiszaja Hadariego (współautor dramatu wraz z reżyserem, 2011). Autor tekstów: Sen srebrny oziminy. Wariacja na podstawie Oziminy Wacława Berenta, wystawionego w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu z okazji XII Dni Dramaturgii Jeszcze ich PO-ZNACIE w roku 2011, oraz Healter Skelter. Czarna komedia z momentami metafizycznymi. Pod pretekstem „44 listów ze świata płynnej nowoczesności” Zygmunta Baumana w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im.
L. Solskiego w Krakowie w 2012 (oba spektakle w reżyserii Pawła Świątka). Dramaturg trzech ww. przedstawień. Absolwent Szkoły Laboratorium Dramatu w Warszawie. Studiował Public Relations i reklamę oraz prawo w Barcelonie. Obecnie student Wydziału Reżyserii Dramatu o specjalności dramaturgicznej w krakowskiej PWST. Uczestnik licznych warsztatów dramaturgicznych, m.in. z Adrianem Shaplinem czy Markiem Ravenhillem. Autor instalacji audiowizualnej Plądrowizja. Przestrzeń publiczna/przestrzeń prywatna, prezentowanej podczas Kulturaliów 2012 w hotelu Forum w Krakowie.

 

Jurek Przemysław

 

Scenarzysta i dramatopisarz, niegdyś dziennikarz i felietonista m.in. „Gazety Wyborczej” („Gazeta Telewizyjna”, „Gazeta Dolnośląska”), współpracownik „Tele Magazynu” dziennika „Polska” i recenzent muzyczny (m.in. „Muza”, portale Nuta.pl, Onet). Od 2002 do 2012 r. związany z „Przekrojem” (stała rubryka Kinoteatrzyk Przemka Jurka). Laureat konkursów dramatopisarskich: m.in. II nagroda w łódzkim konkursie Komediopisanie (2010), III nagroda w konkursie Teatru Wybrzeże na sztukę poświęconą Janowi Heweliuszowi (2011), I nagroda w konkursie Trzy Korony - Małopolska Nagroda Filmowa (2011). Mieszka we Wrocławiu. Polonista. Absolwent rocznego kursu scenariopisarstwa w Krakowskiej Szkole Scenariuszowej.

 

k.

Kaczmarek Ewa
Karpowicz Ignacy

 

Urodził się w Białymstoku. Po ukończeniu tamtejszego I Liceum Ogólnokształcącego rozpoczął Indywidualne Międzywydziałowe Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Zajmował się głównie iberystyką, afrykanistyką, ale interesowała go również filozofia analityczna. Uczęszczał na wybrane zajęcia z filologii polskiej oraz z archeologii. Po studiach pracował jako nauczyciel w jednym z warszawskich liceów oraz jako tłumacz z angielskiego, hiszpańskiego i amharskiego (urzędowy język Etiopii). Podróżował po Ameryce Środkowej i Afryce Wschodniej, mieszkał w Kostaryce i Etiopii. Literacką ścieżkę Karpowicza rozpoczęła powieść Niehalo, wydana w 2006 roku. W 2007 roku wydano jego drugą powieść Cud, a niedługo później Nowy Kwiat cesarza (i pszczoły). Po wydaniu swojej trzeciej powieści Karpowicz rozstał się z dotychczasowym wydawcą i związał się z Wydawnictwem Literackim, nakładem którego w 2008 roku ukazały się Gesty oraz, wydane dwa lata później, Balladyny i romanse. 2013 rok przyniesie premierę jego najnowszej powieści ości. Czytelnicy będę również mieli okazję przypomnieć sobie debiutancką powieść pisarza. Talent Ignacego Karpowicza od początku był dostrzegany przez jury najważniejszych literackich plebiscytów. Niehalo zostało wyróżnione nominacją do Paszportu POLITYKI. Gesty otrzymały nominację do Nike. Balladyny i romanse powtórzyły ten sukces, przynosząc Autorowi również literacki Paszport POLITYKI 2010.

 

fot. Paweł Piotrowski

 

 

Kieślowski Krzysztof
Kmiecik Michał

 

Dramatopisarz, reżyser, felietonista portalu e-teatr.pl, były rzecznik prasowy Tęczowej Trybuny. Pracował w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Dramatycznym w Warszawie i Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. Laureat nagrody głównej i publiczności IV edycji Metafor Rzeczywistości za Śmierć pracownika (druk w „Dialogu” grudzień 2011, prapremiera w Teatrze Polskim w Poznaniu, reż. Iwo Vedral), nagrody głównej IV edycji Komediopisania za Nam nie jest wszystko jedno, jego Wesele dostało się do półfinału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2011 roku. Zrealizował Until Lions Have Their Historians, Tales of the Hunt Shall Always Glorify the Hunter według Tego, który mówi tak Brechta/Weilla w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Karabiny Pana Youdego. Dobry człowiek z Hubei (Teatr Polski we Wrocławiu/Europejski Kongres Kultury/Akcja Lokatorska, scenariusz ukazał się drukiem w „Krytyce Politycznej”, nr 29), Kto zabił Alonę Iwanowną? (Teatr Dramatyczny w Warszawie), Czy pan to będzie czytał na stałe? wspólnie z Marzeną Sadochą (Teatr Polski we Wrocławiu) i #dziady w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. Współpracował z wydawnictwem Qulturap i artzinem Kofeina. Mieszka we Wrocławiu.

 

Konstrat Bartosz
Kowalewski Maciej

 

Aktor, reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, scenarzysta. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (1993). W latach 2007-2010 dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego w Warszawie. Założyciel i wiceprezydent International Performing Arts Exchange Association.

Na początku swojej kariery występował w przedstawieniach w Legnicy, Wrocławiu (etatowo lata 1993-1995), Wałbrzychu, Gdyni. W Teatrze Nowym w Warszawie można go było zobaczyć w spektaklach reżyserowanych przez Adama Hanuszkiewicza, gdzie w latach 1996-2000 był etatowym aktorem. Jednak największe uznanie zyskał jako autor sztuk i scenariuszy oraz reżyser. W 2011 r. wyreżyserował swój debiutancki film Trzy siostry T (prapremiera światowa XVI PIFF w Busan, Korea Południowa), za który został nagrodzony główną nagrodą w 2012 r. na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Pełny Metraż w Lublinie. Napisał kilka scenariuszy filmowych (m.in. Kochaj i tańcz w reż. Bruca Parramore'a czy Maraton tańca - prapremiera światowa na XV PIFF w Busan, premiera polska 2011 r.) i seriali (m.in. Głęboka woda - premiera czerwiec 2011r.). Jest również reżyserem sitcomu dla stacji TVN pt. Grzeszni i bogaci czyli parodii oper mydlanych.

Napisał ponad dwadzieścia dramatów, które z powodzeniem grane są na polskich scenach , wiele z nich wyreżyserował. W latach 2003-2006 był autorem, reżyserem i producentem trzech spektakli: Poczekalnia, Miss HIV i Bomba. Bomba (2006), zrealizowana na scenie warszawskiego klubu M25, z czołówką polskich aktorów, została okrzyknięta jednym z najważniejszych niezależnych wydarzeń w Polsce i nagrodzona na 2. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@PORT w Gdyni. Praremiera Miss HIV odbyła się w warszawskim klubie Le Madame. Kowalewski otrzymał za nią nagrodę za reżyserię na 12. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie oraz Nagrodę na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@PORT w Gdyni.

Współpracuje także z Polskim Radiem, realizując tam słuchowiska na podstawie swoich sztuk. Jego dramaty były wielokrotnie publikowane, tłumaczone na język angielski, węgierski, rumuński, rosyjski, bułgarski, włoski i francuski. Szerokiej publiczności znany jest jako aktor, dzięki roli w cieszącym się dużym powodzeniem serialu Lokatorzy. Wystąpił też w kilku innych serialach, a także filmach fabularnych, m.in. oscarowych Liście Schindlera czy Pianiście.


 

Kowalski Kuba
Kuczok Wojciech
Kuna Iza

 

Aktorka filmowa i teatralna, autorka scenariuszy , książek, felietonów, wykładowca. W 1993 ukończyła Wydział Aktorski w Szkole Filmowej w Łodzi. Przez wiele lat była związana z Teatrem Polskim w Warszawie. Gościnnie występowała na deskach Teatru Narodowego (Koronacja, Imieniny) i Ateneum (Szarańcza). Obecnie gra w Och Teatrze (Miss Hiv i W małym dworku) i Teatrze Komedia w Warszawie. Rola Łucji w teatrze TV Łucja i jej dzieci w reż. Sławomira Fabickiego przyniosła jej Grand Prix dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu DWA TEATRY w Sopocie w 2004. Jako współautorka scenariusza Czwarta godzina jest laureatką nagrody w konkursie Hartley Merril (nagroda HBO za najlepszy scenariusz sensacyjny). Związana z duetem Saramonowicz i Konecki, zagrała w przebojach kinowych takich jak Lejdis, Ciało czy Idealny facet dla mojej dziewczyny. Za rolę w 33 scenach z życia Małgorzaty Szumowskiej była nominowana do nagrody Orzeł. Chętnie pracuje z debiutantami i twórcami kina niezależnego (Galerianki reż. K. Rosłaniec, Lincz reż. K. Łukaszewicz, Płynące wieżowce reż. T. Wasilewski). Wkrótce na ekrany wchodzą trzy filmy z jej udziałem: Drogówka (W.Smarzowski), Płynące wieżowce (T.Wasilewski) i Supermarket (M.Żak). Gra w serialach Barwy szczęścia (TVP 2) i Krew z Krwi( Canal+) w reżyserii Xawerego Żuławskiego i Leszka Dawida . Jest autorką felietonów w wydawnictwie Elle. Jej pierwsza książka pt. Klara została doceniona zarówno przez recenzentów jak i czytelników i doczekała się dwóch adaptacji teatralnych.


Kutz Kazimierz

 

Absolwent Wydziału Reżyserii w łódzkiej PWSTiF (1954). Był asystentem Andrzeja Wajdy przy realizacji filmu Pokolenie oraz  II reżyserem Kanału. Jako reżyser zadebiutował   Krzyżem walecznych (1959). Wśród jego ponad 20 filmów fabularnych szczególne miejsce zajmują filmy o tematyce śląskiej - Sól ziemi czarnej, Perła w koronie, Paciorki jednego różańca i dotykające czasów najnowszych Śmierć jak kromka chleba i Zawrócony.

Wyreżyserował blisko 30 spektakli na scenach całej Polski, m. in. Śmierć Gubernatora Kruczkowskiego (debiut jako reżyser teatralny w Teatrze Rozmaitości we Wrocławiu, 1961),  Przedstawienie «Hamleta» we wsi Głucha Dolna Brešana (Teatr na Woli), Kartoteka i Na czworakach Różewicza, Śmierć komiwojażera Millera w Teatrze Narodowym w Warszawie, Pieszo Mrożka, Spaghetii i miecz Różewicza, Damy i huzary Fredry, Twórcy obrazów Enquista w krakowskim Starym Teatrze, Bałałajkin i spółka Michałkowa, Zapach dojrzałej pigwy Druce'go i Twórcy obrazów Enquista w Teatrze Śląskim w Katowicach. Wśród jego wielu spektakli w Teatrze Telewizji Opowieści Hollywoodu Hamptona, Do piachu i Kartoteka rozrzucona Różewicza, Antygona w Nowym Jorku Głowackiego, Emigranci Mrożka, Kolacja na cztery ręce Barza, Samobójca Erdmana oraz Stalin Salvatore znalazły się w Złotej Setce Teatru TV.

W latach 70. główny reżyser TV Katowice. Założyciel Zespół Filmowy Silesia,  współzałożycielem i pierwszy prezes Śląskiego Towarzystwa Filmowego. Był wykładowcą na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego i na Wydziale Reżyserii w krakowskiej PWST. Doktor honoris causa Uniwersytetu Opolskiego (1997). Laureat  m. in. Złotych Lwów Gdańskich na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w 1984 i 1997 roku, nagrody im. Konrada Swinarskiego, w 2004 roku otrzymał Orła – Polską Nagrodę Filmową za osiągnięcia życia, rok później Złoty Medal Gloria Artis - Zasłużony Kulturze, w 2009 otrzymał Nagrodę Specjalną „Platynowe Lwy” na 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Od 1997 Kazimierz Kutz jest członkiem polskiego parlamentu - był Wicemarszałkiem Senatu V kadencji, Senatorem IV i VI kadencji, posłem VI kadencji, obecnie jest senatorem VIII kadencji.

 

fot. Zbigniew Sawicz

 

l.

Libera Antoni

 

Pisarz, tłumacz, reżyser, znawca twórczości Samuela Becketta. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim i doktoryzował się w Polskiej Akademii Nauk. Przełożył i wydał wszystkie dzieła dramatyczne Becketta, część jego utworów prozą oraz eseje i wiersze. Sztukami Becketta zajmuje się również jako reżyser, wystawiając je w Polsce i za granicą: w Wielkiej Brytanii, Irlandii i USA. Dotychczas zrealizował blisko 30 spektakli. W jego inscenizacjach występowali m.in. tacy aktorzy jak: M. Komorowska, T. Łomnicki, Zb. Zapasiewicz, A. Seweryn, A. Ferency, Zb. Zamachowski i W. Malajkat, a z brytyjskich: Barry McGovern i David Warrilow. Tłumaczył również tragedie Sofoklesa (Antygona, Król Edyp), W. Shakespeare’a (Makbet), J. Racine’a (Fedra) i O. Wilde’a (Salome) oraz dokonał nowych przekładów kanonu poezji Hölderlina i Kawafisa. Przekłada też libretta operowe (m.in. Śmierć w Wenecji Brittena oraz Czarna maska i Król Ubu Pendereckiego). Jego powieść Madame: wygrała w 1998 roku konkurs Wydawnictwa Znak, po czym stała się jednym z bestsellerów ostatnich dekad. Przekroczyła łączny nakład 100 000 egzemplarzy i została przełożona na 20 języków. W 2002 znalazła się w ścisłym finale irlandzkiej IMPAC Dublin Literary Award. W 2009 wydał prozę autobiograficzną pt. Godot i jego cień, w której w beletrystycznej formie opowiedział o swojej wieloletniej fascynacji dziełem Becketta, uwieńczonej spotkaniem z pisarzem w Paryżu w 1978 r. Książka ta była nominowana do Nagrody im. Mackiewicza i znalazła się w finale Nagrody Angelus. Została przełożona na francuski.

 

Lisowski Zbigniew

 

Reżyser, autor scenariuszy teatralnych (Wilk u bram - 2012). Absolwent reżyserii na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (1997 r.). W latach 1999 – 2003 był kierownikiem artystycznym Teatru Guliwer w Warszawie. Jako reżyser współpracował w tym okresie z wieloma teatrami w Polsce, m. in. w Białymstoku, Bielsku-Białej, Olsztynie, Opolu, Zielonej Górze, gdzie przygotowywał spektakle wyróżniające go spośród pokolenia młodych reżyserów teatru lalkowego. W 2003 objął dyrekcję Teatru Baj Pomorski w Toruniu i równocześnie festiwalu Międzynarodowe Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek. W latach 2005-2006 z ogromnym sukcesem przeprowadził modernizację i rozbudowę teatru, dzięki której Baj Pomorski stał się najciekawszym i najbardziej nowoczesnym obiektem teatralnym w Polsce. Należy do twórców, którzy opierają swe spektakle na różnych formach ekspresji aktorskiej łączonej z animacją lalek lub przedmiotów. Chętnie sięga po współczesne rozwiązania multimedialne, np.: projekcje filmowe, animacje komputerowe i czerpie inspiracje teatralne z plastyki i muzyki XX wieku. Interesuje go współczesny język teatralny, który służy przekładaniu wartościowych utworów literackich i tematów na przedstawienia o sprawach ciekawych i istotnych dla dzieci i młodzieży. Lisowski jest również reżyserem plenerowych wydarzeń kulturalnych w Polsce. Zrealizował m. in. otwarcie Światowych Igrzysk Polonijnych w Warszawie (2005) oraz plenerową projekcję multimedialną z okazji obchodów 10-lecia wpisania Torunia na Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO (2007). Realizował międzynarodowy projekt teatralny Latający Festiwal – Rodzina i dziecko we współczesnej Europie. Za realizację Tanga w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze otrzymał nagrodę dla najlepszego przedstawienie sezonu 1999/2000, na XXI Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalkowych w Opolu (2003) otrzymał nagrodę za reżyserią przedstawienia Jaskółeczka Tadeusza Słobodzianka. W 2006 roku otrzymał nagrodę Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego za całokształt działalności artystycznej. W roku 2010 został odznaczony Brązowym Medalem Gloria Artis.

 

 

m.

Mackiewicz Lech

 

Aktor, reżyser, scenarzysta. Urodził się w 1960 r. w Skierniewicach. Studiował polonistykę na UW, ukończył krakowską PWST. W 1985 roku wyemigrował z rodziną do Australii. Tam założył teatr Auto Da Fe, którego spektakle wędrowały po wielu międzynarodowych festiwalach. W 1995 powrócił do Polski i zajął się niezależnymi projektami teatralnymi i filmowymi. Po kilku latach ponownie przeniósł się z rodziną do Australii, mimo to często pojawia się w polskich produkcjach filmowych, teatralnych i telewizyjnych.

WYBRANE NAGRODY:
2007 Najlepszy scenariusz za Left Ear, Melbourne Underground Film Festival
2007 Najlepszy actor za rolę Bore w Left Ear, Melbourne Underground Film Festival
2007 Nagroda Specjalna Jury dla Left Ear, Melbourne Underground Film Festival
2004 AFI Awards nominacja za rolę Hassana w Marking Time
2000 Individual Artist Development Grant, Australian Council for the Arts
1991 New South Wales Performing Arts Scholarship (stanowa nagroda dla reżysera)
1990 Individual Artist Development Travel Grant, Australian Council for the Arts
1987 Individual Artist Development Grant, Australian Council for the Arts

fot. G. Cinkowski

Makowska Agnieszka

 

Aktorka, absolwentka białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej AT. im A. Zelwerowicza w Warszawie. Wraz z Agatą Biziuk i Eweliną Stepanczno założyła Nieformalną Grupę AVIS. Zdobyła wiele nagród aktorskich m.in  na Festiwalu Teatrów Niezależnych X-OFF w Gliwicach
(2008), w dwóch edycjach Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek dla Dorosłych LALKA TEŻ CZŁOWIEK za rolę w spektaklu Skrawki wg. Otella w reż. Marcina Bartnikowskiego (2009) i za rolę w spektaklu Fumum Vendre w reż. Agaty Biziuk (2011).Od 2010 roku współpracuje z Instytutem Teatralnymi im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie w ramach projektu Chór Kobiet w reż. Marty Górnickiej. W 2011 zagrała w monodramie pt. Medium rzeczy pospolitych w reż. Agaty Biziuk za który otrzymała nominację do Bursztynowego Pierścienia w plebiscycie gazety „Kurier Szczeciński".

 

fot. Bartek Warzecha

 

Man Tomasz
Masłowska Dorota

 

Prozaik, dramatopisarka, poetka, felietonistka. Urodzona w Wejcherowie; gdzie ukończyła L.O. W 2000 za cykl zapisków zatytułowany Mięśnie skrzydeł otrzymała nagrodę miesięcznika „Twój Styl” w konkursie Dzienniki Polek 2000. Dwa lata później nagrodzone teksty ukazały się pod wymyślonym przez redakcję tytułem Lekcje miłości („Twój Styl” 2002 nr 5). Debiutowała opowiadaniami pt. Wyprawa na dach wieżowca i Opowiem ci o strupach, ogłoszonymi w 2000 w „Lampie i Iskrze Bożej” (nr 17). W 2002 r. jej wiersze ukazały się  w dwumiesięczniku „Autograf” (nr 1), a w „Lampie” - powieść Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną.

Publikowała w „Przekroju” felietony w cyklu pt. Dziennik z krainy pazłotka (2003); swoje recenzje książkowe publikowała w dodatku „Wysokie Obcasy” w rubryce Hit Kit (2004-05). Jej stały felieton na temat polskiej muzyki rozrywkowej ukazywał się w rubryce Jeźdźcowie Apokalipsy w „Lampie” (2005). Rap-poemat Paw królowej przyniósł jej Nagrodę Nike w 2006 roku, w którym także ogłosiła pierwszy utwór dramatyczny Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku. Na początku 2009 wyjechała do Berlina, na roczne stypendium DAAD. Drugi dramat – Między nami dobrze jest miał premierę w 2010 r. w Berlińskim Schaubuehne (koprodukcja TR Warszawa), został przetłumaczony na kilka języków i był wystawiany na kilkudziesięciu scenach świata. W 2012 roku ukazała się jej kolejna powieść Kochanie, zabiłam nasze koty (wyd. Noir sur Blanc), od tego roku publikuje także felietony w miesięczniku „Zwierciadło”.

 

fot. T. Wierzejski

 

Miłoszewski Wojciech
Modzelewski Marek

 

Polski lekarz, scenarzysta i dramaturg. Autor sztuk teatralnych, tekstów Kabaretu im. Romana (zdobywcy Grand Prix na I. Ogólnopolskim Przeglądzie Aktorskich Spektakli Kabaretowych PrzeWAŁka i Grand Prix XX Biesiad Humoru i Satyry w Lidzbarku Warmińskim) i tekstów do programu HBO Na stojaka. Scenarzysta serialu Barwy szczęścia. Wystąpił również gościnnie w etiudzie filmowej 483 km (2005) w reżyserii Joanny Kaczmarek. Autor tekstu sztuki Nic naprawdę.

 

Mrex Sigismund
Myśliwski Wiesław

 

Jeden z najważniejszych polskich prozaików. Wychodząc ze źródeł chłopskiego doświadczenia i chłopskiej mowy żywej wpisuje swoje kreacje w krąg uniwersalnych praw i prawd o świecie i ludzkiej egzystencji. Myśliwski uczęszczał do gimnazjum i liceum ogólnokształcącego w Sandomierzu, maturę zdał w 1951 roku. W 1956 roku ukończył filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Debiutował w 1955 roku recenzją powieści E. de Greff  Noc jest moim światłem. Pracował w latach 1955-1976 w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej w Warszawie jako asystent redaktora, redaktor, kierownik redakcji literatury współczesnej, zastępca redaktora naczelnego. W latach 1975-1999 był redaktorem naczelnym kwartalnika Regiony, w latach 1993-1999 także dwutygodnika kulturalnego Sycyna. Od 1997 roku jest przewodniczącym jury konkursu – Ogólnopolskiej Nagrody im. Aleksandra Patkowskiego w Sandomierzu. W latach 1971-1983 był członkiem Związku Literatów Polskich. Obecnie mieszka w Warszawie. Autor  m.in. takich książek jak Nagi sad, Widnokrąg, Traktat o łuskaniu fasoli. Uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami m.in. Literacką Nagrodą im. Stanisława Piętaka (dwa razy), Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki III stopnia, Nagrodą Państwową za całokształt twórczości, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Literacką Nike (dwa razy w tym za Traktat o łuskaniu fasoli w 2007r.); Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski , Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Doktor honoris causa Uniwersytetu Opolskiego i Rzeszowskiego, Grand Prix Litteraire de St. Emillion za Traktat o łuskaniu fasoli, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.  

 

n.

Napiecek Jędrzej
Niedźwiedzki Krzysztof

 

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie przez cztery lata pracował w charakterze nauczyciela języka polskiego w XVI Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie, a później w bibliotece Collegium Medicum UJ. Obecnie jest pracownikiem Nowohuckiego Centrum Kultury w Krakowie.

Jest twórcą teatralno kabaretowej grupy Formacja Chatelet.

Zdobyte z nią nagrody to:

- Nagroda Grand Prix festiwalu PAKA (1997)

- Nagroda im. Maksa Szoca  Festiwal FAMA (1997)

- Pierwsza nagroda przeglądu kabaretowego MULATKA – Ełk (1998)

- Druga nagroda festiwalu kabaretowego Lidzbark Warmiński 1998 r.

- Nagroda  Prezydenta Miasta Świnoujścia  FAMA 1998 r.

- Pierwsza nagroda festiwalu PAKA 1998 r.

Jest redaktorem humorystycznego pisma „Nowy Pompon”, nagrodzonego pierwszą nagrodą na Festiwalu Humoru i Satyry w Lidzbarku Warmińskim w 2004 r.

Od 2008 roku współpracuje z Teatrem KTO jako autor i reżyser sztuk teatralnych:

Atrament dla leworęcznych. Komedia absurdalna (premiera 2008) - Grand Prix Off TALIA na Ogólnopolskim Festiwalu Komedii TALIA w Tarnowie  (2008);

Święci tego tygodnia. Komedia obyczajowa (premiera 2010); Teatr Telewizji. Komedia sensacyjna (premiera 2012).

 

o.

Ojrzyńska Marta

 

W 2005 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. L.Solskiego na wydziale aktorskim w Krakowie. W tym samym roku otrzymała etat aktorski w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Jest stypendystką Erasmus Socrates w Institut del Teatro w Barcelonie. Studiowała również w Instytucie Khela Danga w Indiach. Pracowała z takimi reżyserami jak: Krystian Lupa (Factory 2),Mikołaj Grabowski (Chopin kontra
Szopen),Michał Borczuch (Lulu, Werter, Wieczór Sierot), Paweł Miśkiewicz (Trzy siostry), Krzysztof Garbaczewski ( Poczet Królów Polskich), Armin Petras ( 8 Dzień Tygodnia). Współpracuje z teatrami Offowymi takimi
jak: Teatr Ad Spectatores we Wrocławiu i Teatrem Stara Prochoffnia w Warszawie oraz Teatrem Dramatycznym w Wałbrzychu. Jest twórcą scenariusza oraz reżyserką spektakli Brzeg-Opole oraz Molly.B.
W 2004 otrzymała Nagroda aktorską za rolę Klaczy w Nierządach wg Balkonu Geneta w reż. Agaty Dudy – Gracz na XXII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W 2006 roku wraz z Joanną Drozdą otrzymała I nagroda za najlepszy spektakl Brzeg-Opole oraz II nagrodę aktorską
na XII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2013 otrzymała nagrodę Warto za spektakl Molly.B przyznawaną przez Gazetę Wyborczą w dziedzinie Teatr.

 

Orłowski Szczepan

p.

Paczocha Radosław

Dramatopisarz, dramaturg i adaptator. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Obecnie studiuje na studiach doktoranckich w Instytucie Sztuki PAN. Dwukrotnie został stypendystą Ministra Kultury, a w tym roku jest również stypendystą programu „Młoda Polska” ufundowanego przez Narodowe Centrum Kultury. W ramach stypendium pisze dramat o Broniewskim. Przez sześć lat był związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie (2004-2010), gdzie pełnił funkcję sekretarza literackiego. Wcześniej pracował jako recenzent, w składzie redakcji miesięcznika „Teatr” w latach 2003-2004. Publikował w „Teatrze”, „Dialogu”, „Scenie”, „Pamiętniku Teatralnym”, „Opowieściach”, „Aspiracjach” oraz wydawnictwach Teatru Narodowego oraz Teatru Wybrzeże. Jest autorem sztuk: Zapach czekolady, Przyjaciel, Bar Babylon, Beniamin, Faza delta, Być jak Kazimierz Deyna oraz scenariusz teatralnych Balu z Szekspirem (premiera w Teatrze Muzycznym w Poznaniu w 2006 roku) oraz Anny Kareniny (premiera w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze w lutym 2012 roku).

 

Pakuła Mateusz

 

Dramatopisarz i dramaturg, ukończył dramaturgię na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST w Krakowie. Finalista I i IV edycji Konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną (Biały Dmuchawiec i Miki mister DJ). Nominowany do nagrody TVP Kultura „Gwarancje Kultury” za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku (za zbiór Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych). Dwukrotny finalista Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej (Biały Dmuchawiec i KonradMaszyna). W 2010 roku otrzymał Stypendium Twórcze Miasta Krakowa w dziedzinie literatury.

Wydał trzy zbiory sztuk teatralnych – Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych (2010), Kowboj Parówka i trzy inne sztuki (2012) oraz dyptyk Na końcu łańcucha (2012). Na pierwszy zbiór złożyły się sztuki: Biały Dmuchawiec (prapremiera – Teatr Osterwy w Lublinie, reż. K. Babicki, 2010), Miki mister DJ (prapremiera – Teatr Miejski w Gdyni, reż. A. Olsten, 2012; Teatr Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, reż. J. Peszek, 2012), Książę Niezłom (prapremiera – Teatr Jaracza w Olsztynie, reż. J. Pawłowska, 2011), Donkiszot (prapremiera – Teatr Dramatyczny w Warszawie, reż. M. Podstawny, 2010) oraz Marcin wieczny Artur. Dyptyk składa się ze sztuk: Na końcu łańcucha (prapremiera – Teatr Osterwy w Lublinie, reż E. Rysová, 2012) i Na końcu łańcucha II. Twardy gnat, martwy świat. W zbiorze Kowboj Parówka i trzy inne sztuki, oprócz tekstu tytułowego, napisanego wspólnie z dwunastoletnim bratem, Marcinem, znalazły się: Wejście Smoka. Trailer (prapremiera – Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, reż. B. Szydłowski, 2011; UMCS Chatka Żaka w Lublinie, reż. D. Adamczyk, 2012) i KonradMaszyna (prapremiera – Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, reż. B. Szydłowski, 2011) oraz Plemniki w kosmosie, sztuka napisana na zamówienie Wrocławskiego Teatru Lalek. Dla WTL napisał również sztukę Sło (reż. J. Peszek, 2009) i sztukę Franciszek, sen everymana (reż. J. Denejko, 2009). Dla Teatru Polskiego w Bydgoszczy napisał – wspólnie z Weroniką Szczawińską – sztukę Źle ma się kraj (reż. W. Szczawińska, 2012). Kilka jego sztuk zostało przetłumaczonych na niemiecki, czeski, hiszpański i ukraiński.

Jako dramaturg i autor adaptacji współtworzył spektakle: Dwanaście stacji wg poematu Tomasza Różyckiego (Stary Teatr w Krakowie, reż. E. Rysová, 2010), Co w trawie piszczy (Wrocławski Teatr Lalek, reż. R. Kasiukiewicz, 2009), Wroniec wg Jacka Dukaja (Wrocławski Teatr Lalek reż. J. Peszek, 2011), Komedia. Szczęśliwe dni. Ostatnia taśma Krappa wg Samuela Becketta (Teatr Kochanowskiego w Opolu, reż. P. Świątek, 2011) oraz Paw królowej wg powieści Doroty Masłowskiej (Stary Teatr w Krakowie, reż. P. Świątek, 2012)

 

 

Fot. Michał Zawada

Pałyga Artur

 

Urodzony w Hrubieszowie. Mieszka pod górami, w Bielsku-Białej. W 1989 roku został dziennikarzem nowej, wolnej prasy. Dorabiał, jako pomocnik zbrojarza, sprzątacz wagonów oraz instruktor gry na gitarze. Założył zespół punkowy, w którym grał, krzyczał i wymyślał piosenki. Przez kilka lat był aktorem w grupie teatralnej Heliotrop. Zdobywając nagrody za reportaże, wyuczył się zawodu nauczyciela muzyki, a następnie skończył polonistykę na UJ. Zadebiutował w 1988 roku opowiadaniem opublikowanym w „Na Przełaj”. Rok później rozpoczął pracę jako dziennikarz, pisał do prasy lokalnej, ale także do „Rzeczpospolitej”, „Odry”, „Tygodnika Powszechnego” i dodatku do „Gazety Wyborczej”, „Dużego Formatu”. Pierwszą jego książką był zbiór reportaży
z Białorusi pod tytułem Kołchoz imienia Adama Mickiewicza. Obecnie związany jest z lubelską Sceną Prapremier In Vitro oraz Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Jest autorem kilkunastu dramatów, takich jak: Nic, co ludzkie (sztuka wystawiona przez Scenę Prapremier In Vitro w reż. P. Passiniego, P. Ratajczaka i Ł. Witta-Michałowskiego, 2008), Żyd (Teatr Polski Bielsko-Biała, reż. R. Talarczyk, 2008 ), Turyści (TPB, reż. P. Ratajczak, 2009), Wszystkie rodzaje śmierci (Teatr Łaźnia Nowa w Kraków, reż. P. Passini, 2009), Ostatni taki ojciec (reż. Ł. Witt-Michałowski, 2009, Scena Prapremier In Vitro) oraz Tak wiele przeszliśmy, tak wiele przed nami (Teatr Polski Bielsko-Biała, reż. P. Ratajczak, 2009). Jego teksty reżyserowali też: Joanna Lewicka, Paweł Łysak, Jan Klata. W ostatnich latach regularnie prowadził zajęcia literackie dla osób niepełnosprawnych w stowarzyszeniu Teatr Grodzki. Jego sztuki tłumaczono na niemiecki, angielski, rumuński, węgierski, kataloński.

NAGRODY:

Żyd; Grand Prix festiwalu R@port, Gdynia, 2008

Wszystkie rodzaje śmierci; Grand Prix festiwalu R@port, Gdynia, 2009

Nieskończona historia; Metafory Rzeczywistości, Poznań, nagroda dziennikarzy i publiczności, 2009

Ostatni taki ojciec, Festiwal Prapremier, Bydgoszcz, nagroda za spektakl dla twórców przedstawienia, 2009

 

fot. Paweł Janicki

 

 

Pawłowski Roman

 

Krytyk kultury, publicysta, kurator teatralny. Publikuje w „Gazecie Wyborczej”, „Dzienniku Opinii” i „Notatniku Teatralnym”. Z wykształcenia teatrolog (dyplom na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w roku 1990), w latach 1994-2007 był recenzentem teatralnym wydania krajowego „Gazety Wyborczej”. Zajmuje się problemami nowej dramaturgii i polityki kulturalnej. Zredagował i wydał dwie antologie nowych sztuk polskich‚ Pokolenie porno i inne niesmaczne utwory teatralne (Zielona Sowa, Kraków 2003) i Made in Poland. Dziewięć sztuk teatralnych z Polski (Ha!art, Kraków 2006), które dały impuls do rozwoju nowej dramaturgii w Polsce. Jest także autorem anglojęzycznego leksykonu New Polish Drama (Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego, Warszawa 2008) oraz redaktorem przewodnika Wątroba czyli badanie polskiego teatru po 1997 roku (Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego, Warszawa 2010). W latach  2008-2010 był współtwórcą i wykładowcą Szkoły Laboratorium Dramatu, pierwszej szkoły dramaturgicznej w Polsce. Jest kuratorem Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego NOWA KLASYKA EUROPY w Łodzi, Festiwalu Teatru Dokumentalnego SOPOT NON-FICTION i Przeglądu Współczesnego Teatru, Dramatu i Performansu z Rosji ДА! ДА! ДА! w Warszawie (wiosna 2013). Laureat Nagrody im. Z. Raszewskiego dla najlepszego polskiego krytyka teatralnego. Mieszka na warszawskiej Pradze.

 

Piesiewicz Krzysztof
Pitala Wojciech

 

Studiował na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (2001 – 2006), Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie (2005-2006) oraz na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej (2006-2010). W okresie studiow wspołpracował m.in. z Krzysztofem Materną,

Michałem Siegoczyńskim, Krzysztofem Langiem oraz Elżbietą Jaworowicz. Reżyserował czytania performatywne m.in. w Teatrze Miejskim w Gdyni (Nasz Syn Marka Prochniewskiego i Terroryści Ireneusza Iredyńskiego – w ramach festiwalu R@port), Teatrze im. Jaracza w Olsztynie (Sztuka Wojny wg Sun Tzu) oraz Teatrze Powszechnym w Łodzi (Kwartet Heinera Mullera). W latach 2010-2011 reżyserował spektakle dyplomantów w Szkole Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich. Jako reżyser filmowy zadebiutował serialem Akademia zrealizowanym dla TVP Kultura (2010). Ponadto w latach 2010-2012 pracował w zespole scenarzystow, wspołtworząc m.in. ekspozycję stałą Muzeum Katyńskiego w Warszawie oraz Muzeum Żydow Mazowieckich w Płocku. Oprocz Freddiego jest autorem dramatów Wariacje z powtorzeniami oraz Najwykluczeńszy człowiek na świecie. Wraz z Mateuszem Baranem od kilku lat pracuje nad eksperymentalnym projektem Rosół z kury.

 

Pogonowski Mariusz
Prześluga Malina

 

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz  Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu w Warszawie. Pisze sztuki teatralne, bajki, piosenki. Autorka dwóch książek dla dzieci: Ziuzia oraz Bajka i Majka. Jej sztuki teatralne wystawiane są w teatrze Baj Pomorski w Toruniu, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, Teatrze Animacji w Poznaniu, Teatrze Maska w Rzeszowie, Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu, Teatrze Ateneum w Katowicach. Laureatka Medalu Młodej Sztuki, a wielokrotnie nagradzana i wyróżniana w kilku edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży poznańskiego Centrum Sztuki Dziecka. Otrzymała wyróżnienie na Festiwalu Dwa Teatry za tekst: Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa, a jej monodram „Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń zdobył drugą nagrodę w 9. Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego.

 

fot. Jacek Prześluga

 

 

Puszcz Agata

 

W latach 2005-2010 studiowała na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Ważniejsze spektakle teatralne: Gwiazda / Koniec połświni Helmuta Kajzara (Teatr Miejski w Gdyni w ramach Festiwalu R@port, 2009), Wewnątrz na podstawie Uczuciowej mieszanki Zuzany Ulicianskiej (spektakl powstał we współpracy z Instytutem Słowackim w Warszawie, 2010), Pułapka Tadeusza Rożewicza (Teatr Studio w Warszawie w ramach projektu Studio in Progress, 2011) i Born to die. Urodzeni, żeby umrzeć (Teatr Wspołczesny we Wrocławiu, 33. Przegląd Piosenki Aktorskiej Nurt Off, 2012). Jako reżyserka filmowa zadebiutowała serialem Akademia zrealizowanym dla TVP Kultura (2010). Absolwentka kursu fabularnego Studio Prób w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy (2010-2011).

 

r.

Rowicki Piotr

Dramatopisarz, autor kryminałów, powieści i książek dla dzieci. W 2010 roku jego sztuka Chłopiec malowany zwyciężyła w ogólnopolskim konkursie na polską sztukę współczesną Metafory Rzeczywistości zorganizowanym przez Teatr Polski w Poznaniu. W 2011 roku sztuka pt. Słoń dostała drugą nagrodę w III edycji Komediopisania zorganizowanego przez Teatr Powszechny w Łodzi.

 

W teatrze wystawiono dotychczas:

Przylgnięcie (2008), reż. Aldona Figura, Laboratorium Dramatu, Warszawa.

 Mykwa (2009), reż. Monika Dobrowlańska, Teatr Polski w Poznaniu.

Tinky Winky (2009), reż. Marcin Bortkiewicz, Teatr Ecce Homo, Kielce.

Chłopiec Malowany (2010), reż. Piotr Ratajczak, Teatr Polski w Poznaniu.

Baden - Baden (2011), reż. Aldona Figura, Teatr Na Woli - Scena Przodownik, Warszawa.

Królowie Dowcipu (2011), reż. Piotr Ratajczak, Teatr Polski, Bielsko-Biała.

I będą Święta (2012), reż. Piotr Ratajczak, Teatr Konsekwentny, Warszawa.

 

Różycki Tomasz

 

Poeta, tłumacz (m.in Artura Rimbauda, Victora Segalena, Stéphane’a Mallarmégo), romanista, wykładowca akademicki, laureat licznych nagród – m.in. Fundacji im. Kościelskich w roku 2004 za poemat Dwanaście stacji, "Zeszytów Literackich" im. Josifa Brodskiego (2006), Arts & Literature Prize 3 Quarks Daily (2010), kilkakrotnie nominowany do Nagrody Nike. Jego wiersze tłumaczone były na wiele języków. Autor Dwunastu stacji, Kolonii, Księgi obrotów, Bestiarium.

 

fot. Howard Romero

 

 

Rytelewska Milena

s.

Sadowski Andrzej

 

Reżyser, scenograf, dramatopisarz, absolwent PWST w Krakowie (Wydział Aktorski, dyplom w 1982 r.)

Od początku lat osiemdziesiątych, do 2003 roku - prowadził (wspólnie z Katarzyną Deszcz) undergroundowy Teatr Mandala, w którym to zespole, zrealizował kilkadziesiąt projektów artystycznych z różnych dziedzin sztuki pokrewnych teatrowi, pokazywanych na wielu festiwalach teatralnych i performerskich w 35 krajach świata.

W teatrze repertuarowym debiutuje w 1997 roku. 

Poza teatrami w kraju, reżyserował m.in w Chorwacji, Japonii, Niemczech, Anglii, Irlandii, Szkocji, USA, Turcji, Ukrainie, Norwegii, Portugalii, Kanadzie oraz Rosji.

Obecnie, poza reżyserią i scenografią na scenach repertuarowych w Polsce i za granicą - zajmuje się współpracą z tancerzami oraz muzykami w ramach projektów podejmowanych przez formacje a&a&a & herrkopf.

 

Sieklucki Piotr

 

Aktor i reżyser, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Zawodową karierę teatralną rozpoczął od nagrody aktorskiej na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi; przełomem w jego karierze stało się założenie w 2006 roku w Krakowie Teatru Nowego, prywatnego teatru, którego podstawowym celem jest promowanie młodych artystów i popularyzowanie nowych trendów w sztuce. Sieklucki zrealizował dotąd kilkanaście spektakli, które powstawały zarówno w Teatrze Nowym w Krakowie jak i na scenach w Kielcach, Wrocławiu czy Uljanowsku (Rosja). Interesują go zarówno reinterpretacje tekstów klasycznych (Czechow, Witkacy, Gombrowicz), jak i literatura współczesna (Jerofiejew, Witkowski). Wszystkie spektakle Siekluckiego oparte są na prozie.

Poza reżyserią zajmuje się również pracą kuratorską; w Teatrze Nowym, którego jest Dyrektorem, zrealizował kilka autorskich projektów, m.in. poświęcony współczesnej Rosji festiwal Re-kreacje: Rosja.

Otrzymał Stypendium Twórcze Prezydenta Miasta Krakowa, nagrodę aktorską Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi, nagrodę Ministerstwa Kultury i Instytutu Teatralnego w konkursie na wystawienie dawnych dzieł literatury europejskiej, jego Lubiewo otrzymało Grand Prix na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy.

 

Sieniewicz Mariusz

 

Prozaik i felietonista. Autor pięciu książek: powieści Prababka, Czwarte niebo, Rebelia, Miasto Szklanych Słoni oraz zbioru opowiadań Żydówek nie obsługujemy. Trzykrotnie nominowany do Paszportów "Polityki", dwukrotnie - do Nagrody Literackiej NIKE. Na podstawie jego książek zrealizowano spektakle: Wszystkim Zygmuntom między oczy we wrocławskim Teatrze Polskim oraz Żydówek nie obsługujemy w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie.

 

Sikorska-Miszczuk Małgorzata

 

Dramatopisarka i scenarzystka, ukończyła Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Studium Scenariuszowego PWSFTiT w Łodzi.

Jest autorką sztuk Szajba, Śmierć Człowieka-Wiewiórki, Katarzyna Medycejska, Burmistrz, Walizka, Człowiek z Polski w czekoladzie, Zaginiona Czechosłowacja, Żelazna Kurtyna, Koniec świata, Madonna, Bruno Schulz: Mesjasz, Popiełuszko, Niezwykła podróż Pana Wieszaka (dla dzieci), a także scenariusza pełnometrażowego filmu animowanego Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń (2003). Jest także współautorką sztuki teatralnej III Furie - razem z Magdą Fertacz i Sylwią Chutnik (2011), która otrzymała II nagrodę na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2011).

Spektakle na podstawie jej tekstów reżyserowali Paweł Łysak, Marcin Liber, Jan Klata, Piotr Kruszczyński, Natalia Korczakowska, Michał Zadara, Anna Trojanowska, Maria Spiss, Dorota Ignatjew, Nina Guehlstorff, Katarzyna Kurzeja. Prezentowane były w Polsce i za granicą.

Teksty sztuk zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, francuski, serbski, chorwacki, czeski, rosyjski, rumuński, ukraiński, szwedzki, hiszpański, hebrajski. Czytania tekstów sztuk odbywały się w Polsce oraz w Niemczech, Francji, Szwecji, Czechach, Rosji, Rumunii, Belgii, Hiszpanii i USA.

Otrzymała liczne nagrody: wyróżnienie za tekst sztuki Śmierć Człowieka Wiewiórki podczas konkursu „ulrike” (TR Warszawa 2006) i w ramach XIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2007); za sztukę Walizka otrzymała Główną Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności w Konkursie Metafory Rzeczywistości (2008 r.); słuchowisko, które powstało na podstawie tekstu Walizki otrzymało Grand Prix na Festiwalu PRiTV Dwa Teatry – Sopot 2009 oraz Prix Bohemia 2012 (Czechy); Walizka otrzymała też Główną Nagrodę w kategorii „tekst sztuki teatralnej” w XV Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2009); Szajba otrzymała II Nagrodę oraz nagrodę dziennikarzy na Festiwalu R@aport (2009). Sztuka Madonna zwyciężyła w Konkursie Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu na dramat inspirowany Zemstą Aleksandra Fredry (2009); sztuka Burmistrz znalazła się w finale Konkursu Dramaturgicznego R@port w Gdyni (2010) oraz w finale międzynarodowego konkursu Stueckemarkt w Berlinie (2011).

Sztuka Bruno Schulz. Mesjasz wystawiona przez Schauspielhaus Wien w Wiedniu została uznana przez European Theatre Convention za jedną z najlepszych współczesnych sztuk europejskich (2012).

Autorka współpracuje też jako dramaturg z reżyserem Marcinem Liberem - przy spektaklu ID Teatru Współczesnego ze Szczecina (2008), Herbert - rekonstrukcja poety (2008), Oratorium – Piekło nasze (2010), III Furie Teatru w Legnicy (2011), Makbet (Teatr Współczesny, Szczecin 2011).

Za sztukę Popiełuszko autorka otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną 2012.

 

fot. Ewa Modestowicz

 

Słobodzianek Tadeusz
Słowik Adam

 

Absolwent Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych i Politycznych na Uniwersytecie Łódzkim, a także Wydziału Produkcji Filmowej PWSFTviT im L. Schillera w Łodzi, stypendysta Deutscher Akademischer Austauschdienst na Uniwersytecie w Bayreuth. Dramaturg, debiutował jako współautor libretta do musicalu nic nie może wiecznie trw@ć w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, gdzie od września 2011 r. pełni funkcję kierownika literackiego – dramaturga.

 

Szczawińska Weronika

 

Reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Reżyserię studiowała w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Doktorantka w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Zrealizowała spektakle: Nie-pamięć (część tryptyku Wyzwolenie-Próby na podstawie tekstu Stanisława Wyspiańskiego, reż. Adam Wojtyszko, Weronika Szczawińska, Wawrzyniec Kostrzewski, Teatr Polski w Warszawie, 2007); Jackie. Śmierć i księżniczka na podstawie tekstu Elfriede Jelinek, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, 2008; Zemsta na podstawie tekstu Aleksandra Fredry, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2009; Noże w kurach na podstawie tekstu Davida Harrowera, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie 2010; Białe małżeństwo na podstawie dramatu Tadeusza Różewicza, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, 2010; Moja pierwsza zjawa na podstawie opowiadania Sławomira Mrożka, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, 2011; Jak być kochaną według tekstu Agnieszki Jakimiak, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie, 2011; Kamasutra. Studium przyjemności według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Bartoszem Frąckowiakiem, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2011; Źle ma się kraj według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Mateuszem Pakułą, Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, 2012; RE//MIX Zamkow: 2 albo 3 rzeczy które o niej wiem według tekstu Agnieszki Jakimiak, Komuna Warszawa, 2012; Re-wolt na podstawie tekstu Anny Wojnarowskiej, Europejskie Centrum Solidarności i Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Gdańsk-Warszawa 2012. Współautorka i dramaturżka projektów: W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (reż. Bartosz Frąckowiak, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu 2011) oraz Komornicka. Biografia pozorna (reż. Bartosz Frąckowiak, Hobo Art Foundation, Scena Prapremier In Vitro w Lublinie, Teatr Polski w Bydgoszczy 2012). W sezonie 2005-2006 aktorka warszawskiego teatru fizycznego Studium Teatralne. Autorka cyklu wykładów Scena powidoków. Pamięć w teatrze (Instytut Teatralny w Warszawie, 2009). Współpracowała z pismami poświęconymi kulturze i sztuce („Dialog”, „Didaskalia”, „Teatr”, „ResPublica Nowa”, „Ha!art”, „Dramatika”). Za reżyserię spektaklu Zemsta otrzymała II nagrodę Koszalińskich Konfrontacji Młodych m-teatr 2010; za reżyserię Jak być kochaną – nagrodę Jury Społecznego na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach (2012); wyróżniona Nagrodą Marszałka Województwa Dolnośląskiego za dramaturgię do spektaklu W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (2012). Otrzymała także wyróżnienie (wraz z innymi twórcami spektaklu Komornicka. Biografia pozorna) w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012).

 

fot. Weronika Szczawińska


Szczygieł Mariusz

 

Reporter, absolwent Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę zaczął zaraz po maturze w tygodniku „Na przełaj”. Od 1990 roku pracuje w „Gazecie Wyborczej”. W latach 1995–2001 prowadził talk-show „Na każdy temat” w TV Polsat. Wydał sześć książek: Niedziela, która zdarzyła się w środę (1996, 2011), Gottland (2006, 2010), antologię 20. 20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła (2009, 2011), Kaprysik. Damskie historie (2010), Zrób sobie raj (2010) oraz Laska nebeska (2012). Książka Gottland, poświęcona Czechom, została przełożona na dziesięć języków, a obecnie trwają prace na kolejnymi czterema przekładami. Autor otrzymał za Gottland m.in. NIKE Czytelników oraz European Book Prize 2009 – nagrodę Unii Europejskiej za najlepszą europejską książkę roku. W Czechach książka doczekała się dwóch inscenizacji teatralnych: w Pradze (Švandovo divadlo Praha) i Ostrawie (Ostravské divadlo). Mariusz Szczygieł, wraz z Wojciechem Tochmanem i Pawłem Goźlińskim, założył Instytut Reportażu (www.instytutR.pl) oraz księgarnię reporterów Wrzenie Świata.
www.mariuszszczygiel.com.pl

 

fot. Michał Korta

 

Ś.

Śpiewak Tomasz

 

Dramaturg, autor adaptacji teatralnych, tłumacz, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiował na Uniwersytecie Gutenberga w Moguncji i Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. Współpracował z reżyserami: Robertem Wilsonem (Akropolis St. Wyspiańskiego, Teatr Dramatyczny, Warszawa) Wojtkiem Klemmem (Kariera Artura Ui Brechta w Teatrze Jeleniogórskim, 2007), Natalią Korczakowską (Elektra w Teatrze Jeleniogórskim, 2008; Pasażerka w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, 2008; Nelly w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, 2008), Łukaszem Kosem (Klątwa Wyspiańskiego w Teatrze Jeleniogórskim, 2007; Król-Duch wg Słowackiego w Teatrze Nowym w Łodzi 2009; Starość jest piękna Esther Villar w Teatrze Polonia, 2008), Anną Smolar (Bullerbyn. O tym jak dzieci domowym sposobem zrobiły sobie las i co z tego wyrosło, Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu; Obcy na podstawie powieści A. Camus, Teatr im. J. Słowackiego, Kraków). Stale współpracuje z Remigiuszem Brzykiem (Berek Joselewicz w Teatrze Polskim we Wrocławiu, 2009; Joanna d’Arc. Proces w Rouen w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, 2010; Wodzirej w Teatrze IMKA w Warszawie, 2011, Brygada Szlifierza Karhana w Teatrze Nowym w Łodzi, 2008, Korzeniec w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu, 2012)

W 2010 roku otrzymał odznaczenie: Honorowy Medal "Powstanie w Getcie Warszawskim".

 

fot. Tomasz Śpiewak

 

t.

Tokarczuk Olga

 

Pisarka, eseistka, autorka scenariuszy. Wydała m.in.: Prawiek i inne czasy, Dom dzienny, dom nocny, Ostatnie historie, Anna In w grobowcach świata, Prowadź swój pług przez kości umarłych, Moment niedźwiedzia. Laureatka wielu nagród literackich, w tym Nagrody Literackiej Nike za powieść Bieguni. Jej utwory tłumaczone były na wiele języków. Mieszka we Wrocławiu.

 

zdjęcie z archiwum prywatnego Olgi Tokarczuk

 

Tomaszuk Piotr

 

Ukończył Wydział Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej
w Warszawie oraz Wydział Reżyserii Lalkowej w Białymstoku. Jest reżyserem teatralnym
i telewizyjnym oraz założycielem Towarzystwa Teatralnego Wierszalin.  Za swój debiut reżyserski – spektakl O medyku Feliksie, co był śmierci chrześniakiem (premiera 1986r., BTL) zdobył rzadko przyznawaną Nagrodę Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (1987 r.). Równie dużym powodzeniem cieszyły się spektakle Polowanie na lisa Sławomira Mrożka oraz autorski Turlajgroszek (1987r.). Towarzystwo Teatralne Wierszalin założył w 1991 roku. To jeden z najbardziej znaczących polskich teatrów współczesnych. Piotr Tomaszuk jest twórcą niemal wszystkich przedstawień wystawianych w tym teatrze. W swojej twórczości nawiązuje do tradycji, poszukiwań
i eksperymentów scenicznych, jakie prowadzili: Juliusz Osterwa, Jerzy Grotowski z Teatrem Laboratorium oraz Tadeusz Kantor z Teatrem Cricot 2. Przedstawienia zrealizowane w Wierszalinie zdobyły rozgłos i stałe miejsce w historii polskiego teatru (np. Medyk, Merlin, Klątwa, Olbrzym, Prawiek i Ofiara Wilgefortis nagrodzona Grand Prix na festiwalu ANIMACJE, Bielsko-Biała 2002r.).Piotr Tomaszuk wraz z Wierszalinem prezentował własne widowiska na najbardziej prestiżowych festiwalach Europy ( 3-krotny laureat nagrody Fringe First na Festiwalu w Edynburgu), Stanów Zjednoczonych, Japonii, Meksyku i Australii. Piotr Tomaszuk jest laureatem najbardziej znaczących w Polsce nagród za reżyserię teatralną, np. im. Konrada Swinarskiego, im. Leona Schillera, Krytyków Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego. Jest także autorem nagradzanych sztuk teatralnych i scenariuszy radiowych. Wielokrotnie współpracował z Teatrem Telewizji.

Ponadto reżyser prowadził wykłady na Akademii Teatralnej

w Białymstoku i w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej we Wrocławiu, a także warsztaty teatralne w akademiach teatralnych w Portland (Stany Zjednoczone), Londynie, Meksyku, Argentynie. Przygotował też słuchowiska radiowe tj. np. Głup (1999r.) i Ofiara Wilgefortis (2000r.), które były emitowane w Polskim Radiu Białystok. W latach 2000 - 2003 Piotr Tomaszuk był dyrektorem Teatru Banialuka w Bielsku-Białej im. Jerzego Zitzmana oraz dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Wizualnej - ANIMACJE.

Od lutego 2006 roku sprawuje Funkcję Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Teatru Wierszalin w Supraślu, który po latach starań, uzyskał status  wojewódzkiej samorządowej instytucji kultury.

 

 

u.

Urbański Robert

 

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim, w 2005 roku obronił pracę doktorską Trzynastowieczne najazdy mongolskie w literaturze polskiego średniowiecza (opublikowaną w serii „Studia Staropolskie” przez Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2007). Jest kierownikiem literackim Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, dla którego napisał sztuki: Wschody i Zachody Miasta (2003, wersja TV 2005), Szaweł (2004), Operacja „Dunaj” (2006) i Łemko (2007) –  wszystkie zrealizowane w reżyserii Jacka Głomba, pierwsza i ostatnia zakwalifikowane do finału Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Jacek Głomb reżyserował także jego adaptację powieści Jerzego Pilcha Marsz Polonia (Teatr Powszechny w Łodzi, 2012) i dramaty: Kokolobolo, czyli opowieść o przypadkach Ślepego Maksa i Szai Magnata (Teatr Nowy w Łodzi, 2012) oraz Cesarz Ameryki (Teatr Polski w Bielsku-Białej, 2013). Urbański jest współscenarzystą (wraz z Jackiem Kondrackim) filmu Operacja Dunaj (2009)  i współautorem powieści inspirowanej tym scenariuszem (WAB 2009). Zredagował tom Teatr Miasta – Miasto Teatru. Dawna Legnica i jej teatr we wspomnieniach mieszkańców (Atut 2003) oraz antologię Dramaty Modrzejewskiej (Słowo/Obraz Terytoria 2007). Przełożył książkę Ericha Auerbacha Język literacki i jego odbiorcy w późnym antyku łacińskim i średniowieczu (Homini 2006), dramat F.X. Kroetza Śmierć na Boże Narodzenie (który stał się częścią legnickiego spektaklu Polacy umierają w reżyserii Pawła Wodzińskiego, 2009) oraz korespondencję Franza Kafki (Listy do rodziny, przyjaciół, wydawców, 2012). Był konsultantem dramaturgicznym Piotra Cieplaka przy pracy nad inscenizacją Historii o Miłosiernej, czyli Testamentu psa Ariano Suassuny (Teatr Modrzejewskiej w Legnicy, 2012). Jest laureatem nagrody za Zabijanie Gomułki -  adaptację powieści Jerzego Pilcha Tysiąc spokojnych miast -  na XIII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2007).

 

fot. Mariusz Radomyski

 

w.

Wakulik Anna

 

Absolwentka studiów w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Szkoły dramatu przy Teatrze na Woli. W latach 2006-2009 była rzecznikiem prasowym Teatru Atelier im. A. Osieckiej w Sopocie, od 2012r. kierownik literacki Tarnowskiego Teatru im. Solskiego.

 

Nagrody i wyróżnienia:

  • Nagroda Dziennikarzy za tekst Zażynki w konkursie na dramat współczesny Metafory Rzeczywistości w Teatrze Polskim w Poznaniu (2012)
  • II nagroda w konkursie Teatru Wybrzeże na dramat za tekst Elżbieta H., 2011
  • Finalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za tekst Krzywy domek, 2010
  • Półfinalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za tekst Sans Souci, 2009
  • Finalistka konkursu Metafory Rzeczywistości w Teatrze Polskim w Poznaniu za tekst Sans Souci, 2009

fot. Johan Persson

 

Wałęsa Danuta

 

Autorka książki Marzenia i tajemnice, wydanej w 2011 r. przez Wydawnictwo Literackie. Wspomnienia zystały status bestsellera Empiku w 2011 i 2012,  stały się wydarzeniem nie tylko wydawniczym wywołując ożywioną dyskusję o roli kobiety w życiu rodzinnym i społecznym.  Danuta Wałęsa otrzymała wiele wyróżnień , m. in. Supergwarancje Kultury Wydarzenie Roku TVP Kultura, telewizyjnego Wiktora, nagrodę Radia TOK FM, medal św. Jerzego Tygodnika Powszechnego.  Pierwsza Dama Polski w latach 1990–1995, żona  Lecha Wałęsy - legendarnego przywódcy „Solidarności” i prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, matka ośmiorga dzieci. W imieniu męża odbierała w  1983  Pokojową Nagrodę Nobla. Od 1989  honorowo patronuje Fundacji „Sprawni Inaczej”.  Jest też honorowym prezesem gdańskiej Fundacji na Rzecz Rozwoju Kultury i członek Honorowej Rady Konkursu Darboven Idee Grant dla Kobiet Przedsiębiorczych.

W 2012  prezydent Bronisław Komorowski, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za oddanie dla sprawy przemian demokratycznych w kraju, za osiągnięcia w pracy  społecznej, odznaczył ją Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

 

Wierzchowski Marcin

 

Absolwent filologii angielskiej UW oraz krakowskiego Wydziału Reżyserii Dramatu. Oba skrzydła swojej edukacji łączy od dwóch lat w ramach autorskich zajęć poświęconych aktorstwu w języku obcym na Wydziale Aktorskim łódzkiej Filmówki. Debiutował w 2004 r. Pragmatystami Witkacego: spektakl, zrealizowany jako dyplom Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST, pokazywany był w Paryżu, Sienie, Rzymie. Prócz Witkacego i Medei Eurypidesa (2006, Teatr im. W. Horzycy, Toruń), wszystkie jego spektakle bazują na scenariuszach autorskich. Jego Idiotki (2007, Teatr Współczesny, Szczecin), będące fantazją osnutą wokół trzech postaci kobiecych - Alekstis, stworzonej przez Pauline Reage O oraz św. siostry Faustyny - otrzymały nagrodę za najlepsze kreacje aktorskie na festiwalu Kontrapunkt (2008) oraz były prezentowane w ramach festiwalu teatralnego w Sienie. Supernova. Rekonstrukcja (2009, Łaźnia Nowa, Kraków) została nagrodzona podwójnie - scenograficznie i aktorsko – na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2009). Spektakl reprezentował Polskę w trakcie praskiego Quadriennale Scenografii (2011). Prezentowany był również w ramach prestiżowego festiwalu teatralnego w Seulu (Korea Pd.). Przedostatnie Kuszenie Billa Drummonda (2010, Teatr im. W. Horzycy, Toruń) trafiło na pierwszą stronę ogólnopolskiego wydania Gazety Wyborczej.  

 

 

Wiński Wojciech
Wojcieszek Przemysław
Wojtyszko Maria

 

Scenarzystka, dramatopisarka i dramaturg. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Uczyła się też w Szkole Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych (m.in. Miodowe Lata, Przystań, Tancerze, Bez tajemnic) i filmów (m.in. Zagraj ze mną Rafała Skalskiego). W roku 2006 zdobyła nagrodę Teatru Starego i miesięcznika „Dialog” za dramat Macica, który miał swoją polską prapremierę w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach, a prapremierę światową w teatrze Lofft w Lipsku. W 2010 roku otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie organizowanym przez poznańskie Centrum Sztuki Dziecka za sztukę Pierwszy Człowiek Świata.Jako autorka adaptacji scenicznych i dramaturg pracowała między innymi przy Smutnej Królewnie M. Walczaka, Koziołku Matołku K. Makuszyńskiego, Momo D. Kopiec i Peer Gyncie H. Ibsena. Jest kierownikiem literackim we Wrocławskim Teatrze Lalek.

 

fot. Paweł Kozioł

 

z.

Zga­iń­ski Marek

 

Edukacje zakończył odbierając w 1983 roku dyplom magistra kulturoznawstwa UAM. Pracował m.in w Radiu Eska w Zielonej Górze oraz w Teatrze Polskim w Poznaniu. Wspólnie z Joanną Nawrocką założył pierwszy zawodowy, prywatny teatr w Poznaniu - Mój Teatr.

 

Stypendysta Ministra Kultury i Sztuki (1988) za debiut dramaturgiczny Urodziny, który był próbą napisania Kartoteki 20 lat później. W 1994 roku razem z Arturem Belingiem otrzymał nagrodę za debiut na Przeglądzie Teatrów Jednego Aktora w Toruniu  (spektakl Zastępstwo). Wielokrotnie jego słuchowiska były prezentowane na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie. Prowadził teatr dla dzieci. Autor książek i realizator projektów audioartowych.