archiwum

21. edycja (2014/2015)

.

Kasiulek
Kaśka D.
Kret
Żmija

a.

Adamczak Szymon

 

Dramaturg, członek Kolektywu 1a w Poznaniu. Pracował m.in. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie (Kto zabił Alonę Iwanowną?), Teatrze Polskim we Wrocławiu (Nowewyzwolenie.doc), Teatrze Nowym w Poznaniu (Dom lalki, Elsynor). Współpracował i pisał dla: Czasu Kultury, Dwutygodnika, Didaskaliów i platformy e-teatr.pl

 

Amejko Lidia

b.

Bała Agnieszka
Bardijewska Liliana
Biziuk Agata

 

Reżyserka i dramatopisarka młodego pokolenia, absolwentka reżyserii białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej AT. im. Aleksandra Zelwerowicza, założycielka Nieformalnej Grupy Avis (2002). Debiutowała autorskim spektaklem Przecież warto dla dwóch groszy w Białymstoku (2003). Spektakl zdobył Grand Prix na Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Młodzieżowych w Poznaniu (2003). Do tej pory wraz z grupą Avis stworzyła wiele docenionych i nagradzanych w całej Polsce spektakli, m.in.KukułkaHorror Vacui,PrometeuszFumum Vendere czy Medium Rzeczy Pospolitych. Realizując autorskie projekty dla dorosłych współpracowała m.in. z Teatrem Wytwórnia w Warszawie, Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, Muzycznym w Gliwicach, Teatrem Pleciuga w Szczecinie oraz Teatrem Krypta w Szczecinie. Agata Biziuk realizuje zwykle przedstawienia oparte na własnych tekstach lub dokonuje daleko posuniętych adaptacji. Na jednym biegunie jej twórczości znajdują się pełne poczucia humoru, atrakcyjne wizualnie, mieszające różnorodne techniki lalkarskie z teatrem ożywionej formy, spektakle przeznaczone dla młodszej widowni. Realizowane były przez nią m.in. w Teatrze Lalka w Warszawie, Teatrze Dramatycznym im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, Teatrze Pinokio w Łodzi oraz Białostockim Teatrze Lalek. Drugi biegun - to adresowany do widzów dorosłych, eksponujący aktora, teatr symbolicznego psychologizmu.

 

fot. Bartek Warzecha

 

Bogacz Szymon

 

Studiował na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, grał na trąbce w takich orkiestrach jak Sinfonia Varsovia, Filharmonia Narodowa, Polska Orkiestra Radiowa. Jest także absolwentem scenariopisarstwa na PWSFTViT im. Leona Schillera w Łodzi i był stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Napisał kilkanaście dramatów, które doczekały się kilku realizacji scenicznych – "Wszystko, co chcielibyście powiedzieć po śmierci ojca, ale boicie się odezwać" Teatr Miejski w Gdyni, reż. Piotr Kruszczyński, "W imię Ojca i Syna" Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, reż. Piotr Ziniewicz, "Allegro moderato" Teatr na Woli w Warszawie, reż. Krzysztof Rekowski, „Być jak Frank Sinatra", Teatr Rampa w Warszawie, reż. Witold Mazurkiewicz, „Trzech mężczyzn w różnym wieku” Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, reż. Julia Pawłowska (Mark), „Koło kwintowe – fragmenty” PWST w Krakowie, reż. Aleksandra Popławska. Był także dramaturgiem i współautorem sztuki „…NIE CZEKAJCIE” na podstawie tekstu „Kebab” Gianiny Carbunariu, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, reż. Robert Zawadzki.

Szymon Bogacz pisał także skecze do Kabaretu na Koniec Świata w Warszawie, wydał książkę "Koło kwintowe" (wydawnictwo W.A.B., 2009), za którą został nominowany do dolnośląskiej nagrody kulturalnej WARTO (w 2010 roku), pisze scenariusze filmowe i pracuje nad kolejną książką. Dwukrotny finalista ogólnopolskiego konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną („Zakład doświadczalny Solidarność”, „W imię Ojca i Syna”) oraz laureat wielu konkursów dramaturgicznych. Jego sztuki ukazywały się w miesięczniku „Dialog”. Od września 2013 roku jest dramaturgiem w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze, gdzie powstała również realizacja jego tekstu „Karskiego Historia Nieprawdziwa” w reżyserii Julii Mark. W przeszłości uczył muzyki, pracował na stanowisku copywritera oraz doradzał klientom Leroy Merlin w dziale farb i lakierów.


Bojda Zuzanna
Brzoza Zbigniew

 

Reżyser teatralny i telewizyjny, wykładowca łódzkiej PWSFTiT, w latach 1997-2007 szef artystyczny warszawskiego Teatru Studio. Od 2013 roku dyrektor Festiwalu Łódź Czterech Kultur w Łodzi.

 

Buszewicz Michał

 

 Dramatopisarz, dramaturg, student specjalizacji dramaturgicznej na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST i absolwent specjalizacji dramatologicznej Wiedzy o Teatrze UJ. Jest autorem tekstów: Zbrodnia realizowanego w Teatrze Polskim w Bielsku–Białej (nagroda zespołowa dla najlepszego spektaklu XVIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej), Proces Berentyzacji, który został zaprezentowany w formie spektaklu w ramach XII Dni Dramaturgii w Teatrze im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Bohaterki, wystawione w 2013 roku w tym samym teatrze, Misja (wojny od których uciekłem), który znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2012, a następnie był prezentowany w Moskwie w ramach czytań polskich dramatów w Centrum im. Wsiewołoda Meyerholda, wreszcie wystawiony w Teatrzei im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Współrealizował program Instytutu Teatralnego Lato w Teatrze w 2011 oraz 2012 roku podkrakowskich Piekarach. Współpracuje jako dramaturg z Eweliną Marciniak, z którą zrealizował oprócz powyższych również Nowe Wyzwolenie S.I. Witkiewicza w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, Kobietę z przeszłości Rolanda Schimmelpfenniga w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. J. Słowackiego w Koszalinie, Amatorki wg Elfriede Jelinek w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Skąpca wg Moliera w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz czytanie performatywne Mocarza wg Stanisława Brzozowskiego w ramach projektu „Brzozowski - wstęp wolny” w Instytucie Teatralnym. Był także asystentem Pawła Miśkiewicza przy realizacji spektaklu Mewa wg Antoniego Czechowa.

 

c.

Cecko Marcin

 

Artysta wizualny, poeta, dramaturg, performer, fotograf. Działa na skrzyżowaniu różnych form twórczości, hołdując idei interdyscyplinarności w sztuce. Działalność teatralną rozpoczął w warszawskim Studium Teatralnym, najpierw jako aktor w spektaklu Człowiek, następnie jako autor tekstu, na którym oparto Parsifala (2004). Jego wiersze zostały wykorzystane w projekcie Cokolwiek się zdarzy, kocham Cię w reżyserii Przemysława Wojcieszka (2005, TR Warszawa). Tam też współpracował z Natalią Korczakowską przy Solaris. Raport na podstawie prozy Stanisława Lema (2009).

Jako dramaturg i scenarzysta na stałe współpracuje z Krzysztofem Garbaczewskim, m.in. przy Odysei i Iwonie, księżniczce Burgundzie w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu, Gwieździe śmierci w wałbrzyskim Teatrze im. Jerzego Szaniawskiego, Życiu seksualnym dzikich oraz Kamiennym niebie zamiast gwiazd w Nowym Teatrze w Warszawie. Od 2013 roku Cecko coraz częściej nawiązuje współpracę z reżyserami działającymi na styku różnych gatunków i estetyk. Napisał Muzg dla Teatru Chorea oraz Szepty ziemi dla Studium Teatralnego w Warszawie. W 2014 roku prapremierę miała opera Sławomira Wojciechwskiego Zwycięstwo nad słońcem w reż. K. Garbaczewskiego z librettem Marcina Cecko w Operze Narodowej w Warszawie. Cecko jest autorem Reprodukcji (2014), komedii w reż. Kuby Porcariego zaprezentowanej na festiwalu TALIA w w Teatrze im. Solskiego w Tarnowie oraz Diabełka Pawełka, bajki dla dzieci wystawionej w reż. Mikołaja Mikołajczyka w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu.

Cecko był jednym z twórców oraz współautorem manifestu (2002) poetyckiej grupy zwanej neolingwistami (obok Marii Cyranowicz, Joanny Mueller, Michała Kasprzaka, Jarosława Lipszyca). Opublikował trzy tomiki wierszy: Rozbiorek (2000), Pląsy (2003) oraz Mów (2006). Do 2009 roku w warszawskiej klubokawiarni Chłodna 25 odbywał się cykl jego performance'ów Cząsteksty, a w 2009 roku Cecko zaprezentował Cząsteksty zebrane podczas festiwalu Tekst+Muzyka MiniFest pod auspicjami Komuny Otwock. W 2011 jego wiersze prezentowane były w ramach cyklu Międzynarodowe bogactwo na Chłodnej 25. Cecko tworzy także na eksperymentalnej scenie muzycznej jako wokalista-deklamator, związany z formacjami: Melancholia, Akryl Trio i 3 Boys Move.

 

Chmielewska Ewa

 

Jedna z założycieli, reżyserka i aktorka Teatru Nowego (dawniej Teatr Na Chwilę). Studentka 5-go roku Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Szczecińskim, bierze udział w Otwartym Uniwersytecie Poszukiwań prowadzonym przez Instytut Jerzego Grotowskiego (rocznik 2014/15). Wystąpiła w spektaklach „Pierogi” Teatru Uhuru, „Konwent – spotkanie tematyczne” i „Panakeia” Teatru Na Chwilę, wielokrotnie nagrodzonych na ogólnopolskich festiwalach (np. Łódzkie Spotkania Teatralne), oraz wielu innych spektaklach scenicznych, plenerowych i happeningach. Członek Zachodniopomorskiej Offensywy Teatralnej i Ligi Teatrów Studenckich.

Do tej pory jako aktorka występowała na deskach takich teatrów i festiwali jak: Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu, Instytut Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, Łódzkie Spotkania Teatralne, Festiwal FAMA, Zero Budget Festival, Festiwal Woodstock, oraz za granicą - Irlandia, Francja, Niemcy. Aktorstwa uczyła się na wielu warsztatach prowadzonych przez profesjonalistów i szanowanych w środowisku teatralnym np. Thomasa Richardsa czy Ryszarda Olesińskiego.
W 2013 roku otrzymała stypendium Ministra Edukacji za wybitne osiągnięcia artystyczne. Trzykrotnie nagrodzona Stypendium Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego za osiągnięcia artystycze.

 

 

d.

Degórska Izabela
Demirski Paweł
Dymaczyk Mirosław

f.

Faruga Wojciech

 

Studiował na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a także w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.

 

Asystował Annie Augustynowicz przy pracy nad spektaklem Miarka za Miarkę w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W ramach projektu ODKRYTE/ZAKRYTE w Teatrze Dramatycznym m. st. Warszawy zrealizował akcję performatywną Kniaź Patiomkin. Siedem snów Schmidta o rewolucji na podstawie dramatu Tadeusza Micińskiego. Był współscenarzystą wydarzeń w ramach akcji WYŁĄCZ SYSTEM vol 2. i vol. 3 organizowanej przez Dom Spotkań z Historią (dodatkowo zrealizował autorskie projekty Radiostacja i Tele-re-wizor). Jest współautorem projektu i realizatorem jednego z odcinków serialu teatralnego XIX>XXI, otwierającego Centrum Nauki Kopernik. Ponadto współtworzył zwycięską koncepcję Muzeum Katyńskiego oraz kilka innych idei ekspozycyjnych muzeów w całej Polsce - Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie, Muzeum Żydów Mazowieckich w Płocku.

 

Napisał scenariusze i wyreżyserował wielokrotnie prezentowane na międzynarodowych festiwalach spektakle Carson City i San Fernando Valley. Wymienione pokazy zrealizowane zostały w ramach kolektywu teatralnego 52°43'N19°42'E PROJECT. W roku 2012 na XI Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy zdobył nagrodę za wyreżyserowany przez siebie spektakl Wszyscy święci Teatru Polskiego w Bydgoszczy (razem z Jarosławem Jakubowskim był współautorem sztuki). W 2013 roku na 19. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie został uhonorowany wyróżnieniem zespołowym dla realizatorów przedstawienia Betlejem polskie z Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu.

Od lutego 2012 roku Wojciech Faruga jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK.

 

fot. Grażyna Karwowska-Winiarek

 

Fertacz Magda
Fijewska-Zdanowska Natalia

 

Reżyser i dramaturg. Jest magistrem filozofii UW. Powołała do życia i prowadzi wraz z siostrami własną, autorską scenę niezależną Teatr MŁYN. Stypendystka MKiDN w 2007r., oraz stypendystka PISF w 2014r. Realizuje kameralne spektakle autorskie, poddające artystycznej analizie współczesną rzeczywistość: monodram Głuchoniemoc (2004) Różowa skarpetka (2006), De-naturat (2007), Siostry (2008), Piąta rano (2009), Gabinet (2010), Facet mojej żony (2011), Niunia (2012), Draka (2013), Naga Praga (2014), Artysta (2015). Spektakle są wystawiane na Scenie Staromiejskiej SCEK, były także grane gościnnie miedzy innymi w warszawskim Teatrze Powszechnym, Teatrze Polskim, Teatrze Ochoty

 

g.

Gerigk Joanna
Gołaszewski Grzegorz

 

Aktor, reżyser. Ukończył wydział aktorski PWSFTViT im. Leona Schillera w Łodzi. Jest reżyserem i współautorem tekstu spektaklu Elsynor w Teatrze Nowym w Poznaniu oraz reżyserem PL NR 1914 w ramach programu Europe 14/14 History Campus Berlin.

 

Gorzkowski Igor

 

Reżyser i dramaturg, współzałożyciel Studia Teatralnego Koło. Od 2011 roku pełni funkcję zastępcy dyrektora do spraw artystycznych w Teatrze Ochoty w Warszawie. Realizuje spektakle korzystając ze swoich własnych scenariuszy: Absolutnie Off Show (2003), Taksówka (2005), Ukryj mnie w gałęziach drzew (2008), Kalino malino czerwona jagodo (2012), Tajemniczy klient (2014) oraz własnych adaptacji teatralnych: Spacerowicz wg Roberta Walsera (2007), Żółta strzała wg Wiktora Pielewina (2008), Trip 71 wg Huntera S. Thompsona (2009). Chętnie sięga również po teksty, które nie są dedykowane teatrowi. Na podstawie komiksu Gaimana stworzył spektakl Sandman (2006). W 2012 roku wystawił swojego „pierwszego Szekspira”. Zrealizował kameralną Burzę z Henrykiem Talarem w roli głównej. 5 października 2014 roku stworzył autorską adaptację i inscenizację Idioty Fiodora Dostojewskiego z Agatą Buzek w roli tytułowej.

 

Jako jeden z pierwszych w Polsce skojarzył dynamicznie rozwijającą się kulturę klubową z działaniami teatralnymi. Odpowiada również za artystyczny wymiar cyklu „Czytamy gdzie indziej” odbywającego się co pół roku w dzielnicach Warszawy oraz nietypowych budynkach.

 

Poza sceną Studia Teatralnego Koło i Teatru Ochoty współpracuje również z innymi teatrami. W roku 2009 reżyserował w Teatrze Narodowym w Warszawie Polowanie na łosia Michała Walczaka. W roku 2010 debiutował w teatrze operowym reżyserując O Genowefie Roberta Schumanna w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W 2012 na tej samej scenie wystawił Dzień Świra. Zrealizował również dwa spektakle dla Teatru Powszechnego w Warszawie: Wariata i zakonnice Witkacego (2013) i Rewizora Nikołaja Gogola (2014) oraz przedstawienie Zaćmienie wg opowiadań Antoniego Czechowa w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu (2013).

 

W 2013 roku zadebiutował jako reżyser słuchowisk radiowych i zrealizował dla Programu 2 Polskiego Radia Mewę Borysa Akunina z Henrykiem Talarem i Haliną Skoczyńską w rolach głównych za co otrzymał Grand Prix na festiwalu Dwa Teatry – Sopot 2013.

 

Guśniowska Marta

 

Absolwentka filozofii na Uniwersytecie Im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i bodaj najczęściej obecnie wystawiana autorka sztuk dla dzieci. Po studiach związana z poznańskim Teatrem Animacji i Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, od 2007 roku pracuje jako dramaturg w Białostockim Teatrze Lalek. Debiutowała w roku 2005 na scenie poznańskiego Teatru Animacji sztuką Baśń o Rycerzu bez Konia, od tamtej pory doczekała się ponad pięćdziesięciu realizacji swych tekstów, także za granicą (m.in. na Węgrzech i na Słowacji) i współpracuje z większością teatrów lalek w Polsce. Jest wielokrotną laureatką licznych konkursów, w tym "Szukamy polskiego Szekspira" stowarzyszenia ASSITEJ, Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej oraz Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży poznańskiego Centrum Sztuki Dziecka. Została odznaczona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

 

fot. Jerzy Żebrowski

 

h.

Holewińska Julia

 

Dramatopisarka i dramaturżka.  Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów:  Good Night Cowboy (wraz z Kubą Kowalskim, Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu), Dolce Vita (wraz z Kubą Kowalskim, reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu, 2014), Krzywicka/krew (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, 2013; reż. Dobrosława Bałazy, Teatr Polskiego Radio 2014), Ziemia niczyja (razem z Lotharem Kittsteinem, reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), Ciała obce (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013), Rewolucja balonowa (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013), 12/70 (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stephanie Hoster, Deutschlandradio 2013) Zina, Wodewil. Jest też autorką tekstu do instalacji P1 (Centrum Nauki Kopernik 2014, reż. Anna Smolar), autorką piosenek do recitalu Anny Smołowik – Obsesje (Teatr Roma 2014, Teatr Studio 2015) oraz sztuki dla dzieci – Skarpety i papiloty (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013). Jako dramaturżka współpracuje z reżyserem Kubą Kowalskim, z którym wspólnie przygotowali następujące spektakle: Kotka na rozpalonym, blaszanym dachu (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), Ciała obce (Teatr Wybrzeże, 2012), Wichrowe Wzgórza (Teatr Studio, 2012), Życie jest snem (Teatr Wybrzeże, 2013), Mizantrop (Teatr Polski  w Poznaniu, 2014), Dolce Vita (Teatr Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), Good Night Cowboy (Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2015). Jej sztuki były prezentowane i publikowane w Polsce i za granicą i przetłumaczone na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, włoski, czeski , kataloński, rumuński i japoński. Jest dwukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury, laureatką programu "Młoda Polska", stypendystką Rządu Francuskiego, stypendystką Miasta Stołecznego Warszawy. W 2010 roku za sztukę Ciała obce otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w ścisłym finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie Ciał obcych zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa. Ciała obce znalazły się też w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej sztuki Współczesnej. W 2013 roku Ciała obce ukazały się w amerykańskiej antologii (A) Pollonia i prezentowane były na scenie New York Theatre Workshop.

 

j.

Jakimiak Agnieszka

 

Dramaturżka, krytyczka filmowa i eseistka, absolwentka MISH UW, studentka dramaturgii na Wydziale Reżyserii PWST w Krakowie, autorka scenariuszy do spektakli Weroniki Szczawińskiej (mi.in. „Geniusz w golfie”, „Jak być kochaną”), współpracowała mi.in. z Bartkiem Frąckowiakiem i Oliverem Frljiciem.

 

fot. Magda Hueckel


Jakubowski Jarosław

 

Poeta, prozaik, dramatopisarz, dziennikarz. Studiował budownictwo lądowe na Politechnice Gdańskiej i politologię na Uniwersytecie Gdańskim. Autor kilku tomów wierszy, ostatnio: Pseudo, Ojcostych, Flow i Święta woda oraz tomów próz poetyckich Slajdy i powieści Cyryl, dlaczego to zrobiłeś?. Dwukrotny laureat nagrody Strzały Łuczniczki za „bydgoską książkę roku”. Jako dramaturg debiutował w 2007 roku w Laboratorium Dramatu czytaniem scenicznym sztuki Dom matki. Na polskich scenach odbyły się premiery jego sztuk: Generał; Życie, Koncert na rożek, bęben i violę; Wszyscy święci; Wieczny kwiecień. Na podstawie sztuk Generał i Zgon w pałacu biskupim Polskie Radio zrealizowało słuchowiska. Generał zwyciężył w festiwalu polskich sztuk współczesnych Raport w Gdyni w 2011 roku. W 2012 roku sztuką Wieczny kwiecień zwyciężył w ogólnopolskim konkursie dramaturgicznym Metafory Rzeczywistości w Poznaniu. Stały współpracownik Dwumiesięcznika Literackiego „Topos”. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Koronowie.

 

Janiczak Jolanta

 

Absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, dramaturg i dramatopisarz. Z Wiktorem Rubinem adoptowała Drugiego zabicia psa M. Hłaski, Cząstek elementarnych M. Houellebecqa i Lalki B. Prusa, za który otrzymała wyróżnienie na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska" 2009 oraz adaptacji teatralnej filmu i książki Misja Roberta Bolta pt, Klub miłośników filmu Misja w reżyserii Bartosza Szydłowskiego, w teatrze Łaźnia Nowa (maj 2013). Jest autorką dramatów: James Bond: świnie nie widzą gwiazd, Joanna Szalona; Królowa, Ofelia, Tak powiedział Michael J, Karzeł Down i inne żywioły, Caryca Katarzyna, Towiańczycy, królowie chmur wystawionych kolejno w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach, w Teatrze im. W Horzycy w Toruniu, Teatr Wybrzeże Gdańsk, Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach oraz w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Od 2008 roku pracuje, jako dramaturg z Wiktorem Rubinem, współtworząc oryginalny język teatralny (Cząstki elementarne (2008), Lalka (2008), Orgia (2010), James Bond: świnie nie widzą gwiazd (2010), Emigranci (2011), Joanna Szalona; Królowa (2011), Ofelie (2011)). Na festiwalu IV Miedzynarodowym Festiwalu Boska Komedia w Krakowie (2011) otrzymała wyróżnienie za dramat Joanna Szalona; Królowa. Kolejno w 2012 Joanna Szalona; Królowa, a w 2013 Caryca Katarzyna znalazły się w finale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Laureatka Paszportu Polityki 2013 oraz  laureatka programu stypendialnego ministra kultury i dziedzictwa narodowego „Młoda Polska” 2014.

 

Jarosz Robert
Jękot Tomasz

 

Dramatopisarz, dramaturg. Debiutował w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu spektaklem Shoa Show. Parodia makabryczna w reżyserii Awiszaja Hadari, w 2011 roku. Autor tekstów, adaptacji, dramaturg spektakli: Sen srebrny oziminy. Wariacja na podstawie „Oziminy” Berenta w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu w ramach XII Dni Dramaturgii; Healter Skelter. Czarna komedia z momentami metafizycznymi w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie; Mitologie w Teatrze Polskim we Wrocławiu; Znikające Szkoły pod pseudonimem Hermiona G, w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu (wszystkie powyższe w reżyserii Pawła Świątka); Dumanowski. Side B w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, w reżyserii Sebastiana Krysiaka. Był również koordynatorem, dramaturgiem i współreżyserem spektaklu 100% KRAKÓW w reżyserii RIMINI PROTOKOLL w ramach 38. Krakowskich Reminiscencji Teatralnych (październik 2013), a także autorem katalogu 100% KRAKÓW. Nasze miasto na scenie! wydanego w ramach projektu. Ostatnimi spektaklami przy jakich pracował były: jako dramaturg i autor tekstów dyplomu IV roku Wydziału Aktorskiego specjalność wokalna Dyplom z Kosmosu (w reż. Ewy Kaim, PWST Kraków, styczeń 2014); jako asystent reżysera spektaklu W kwestii zwycięstwa (reż. Sebastian Majewski, Stary Teatr, Kraków, marzec 2014); jako reżyser w spektaklu Płatonow. Making of wg Czechowa (PWST im. L. Solskiego w Krakowie, czerwiec 2014); oraz jako dramaturg i współautor tekstu Królowa Margot + wojna skończy się kiedyś w reżyserii Wojciecha Farugi w Teatrze Polskim w Bielsku Białej (premiera 22 listopad 2014). Tekst Healter Skelter... ukazał się drukiem w 70-71 numerze Notatnika Teatralnego, Wrocław 2012.

 

Tomasz Jękot jest absolwentem Szkoły Laboratorium Dramatu w Warszawie. Studiował Public Relations i Reklamę, oraz Prawo w Barcelonie. W 2012 został stypendystą Małopolskiej Fundacji Stypendialnej Sapere Auso, oraz Stypendium Rektora PWST dla najlepszych studentów. Studiuje na Wydziale Reżyserii spec. Dramaturgia w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. L. Solskiego. Obecnie pracuje nad dramaturgią w spektaklu: Rękopis znaleziony w Saragossie w reż. Jana Klaty, w Centro Dramatico Nacional w Madrycie, premiera kwiecień 2015.

 

k.

Kamza Paweł
Karpowicz Ignacy
Kasińska Ewa
Knychalska Katarzyna

 

Absolwentka filologii polskiej ze specjalizacją teatrologiczną na Uniwersytecie Wrocławskim. Założycielka i prezes Fundacji TEATR NIE TAKI, zajmującej się promocją i dokumentacją życia „pobocza teatralnego”. Animatorka kultury, współorganizatorka festiwali teatralnych,warsztatów i happeningów. Od 2009 roku wydawca i redaktor naczelna kwartalnika

 teatralnego „nietak!t”, nastawionego na poszukiwanie i opisywanie teatrów obrzeży. Autorka artykułów o tematyce teatralnej. Od 2010 roku Dyrektor Artystyczna Festiwalu Teatru Nie-Złego w Legnicy. Pomysłodawczyni projektu „Inkubator Inicjatyw Teatralnych” w ramach Laboratorium Teatru Niezależnego Wrocław ESK 2016, polegającego na stworzeniu we Wrocławiu ośrodka wsparcia dla młodych grup teatralnych. Od 2013 roku główna twórczyni, redaktor naczelna i koordynatorka portalu TEATRALNY.PL. W 2014 założyła wydawnictwo Biblioteka Teatralnego – wydała i zredagowała książką Piotra Cieplaka O niewiedzy w praktyce, czyli droga do Portugalii.  Autorka książki Kokolobolo.Dziennik z sali prób. W 2014 roku zadebiutowała jako dramatopisarka Moją Bośnią wyreżyserowaną przez Jacka Głomba.

 

Korytkowska-Mazur Agnieszka

Reżyserka, scenarzystka, kulturoznawca, teatrolożka. Dyrektorka Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku od  lipca 2012 roku. Jest producentką teatralną i muzyczną. Wybrany dorobek artystyczny: Lady Makbet m-ceńskiego powiatu D. Szostakowicz– współreżyseria, Teatr Opery i Baletu, Nowosybirsk (2008), Śmierć i dziewczyna. Dramaty księżniczek E. Jelinek, Teatr Dramatyczny, Warszawa (2009), Ich czworo. Obyczaje dzikich wg G. Zapolskiej – reżyseria,  Teatr Polski, Poznań (2010), Elmer. Opowieść o szczęśliwym słoniu wg D. McKee – adaptacja i reżyseria, Teatr Plac Zabaw, Warszawa (2010), Król kłania się i zabija wg H. Müller – adaptacja i reżyseria, Teatr Dramatyczny, Warszawa (2011), Sprzedawcy gumek H. Levin - reżyseria, Teatr Bagatela, Kraków (2012), Poper. Pavor Nocturnus wg H. Levina– reżyseria, spektakl dyplomowy, PWST, Wrocław (2012), Szkoła. Die Schule – reżyseria, scenariusz, Szczytno (2012), Czarnobylska modlitwa wg S. Aleksijewicz, D. Łukasińska – reżyseria, spektakl performatywny, Teatr Dramatyczny, Białystok (2012), Wieczny kwiecień J. Jakubowski – reżyseria, Teatr Polski, Poznań (2012), Płatonow A. Czechow – reżyseria, Teatr im. J. Osterwy, Lublin (2012), Czarnobyl. Last minute wg S. Aleksijewicz, D. Łukasińska - reżyseria, Teatr Dramatyczny, Białystok (2013), Seks nocy letniej W. Allen - opieka artystyczna, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Białystok (2013), Pimpinone G.P. Telemann - reżyseria, Opera i Filharmonia Podlaska, Białystok (2013), Antyhona- reżyseria, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Białystok (2013), Momo M. Ende - reżyseria, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Białystok (2013), Tango Prohibicja M. Zakliczyński - opieka artystyczna, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Białystok (2014), Guguły W. Grzegorzewska - reżyseria, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Białystok (2014).  Współpracuje z TVP 1 („The Odd Couple”, „I love Lucy”). Jest wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie oraz Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego  w Białymstoku

 

fot. Bartek Warzecha

 

Kowalewski Maciej
Kowalski Kuba

 

Studiował sinologię na Uniwersytecie Warszawskim i w National Taiwan Normal University w Tajpej na Tajwanie oraz reżyserię teatralną w PWST im. L. Solskiego  w Krakowie. Był asystentem Krystiana Lupy przy pracy nad spektaklem Zaratustra wg Fryderyka Nietzschego w Starym Teatrze w Krakowie.  W 2005 roku w ramach projektu K.O. 3 wyreżyserował krótką operę współczesną Ich bin Rita Detleva Glanerta w Hebbel-Theater w Berlinie. Jest autorem spektakli Niepokoje wychowanka Törlessa wg Roberta Musila (Teatr Dramatyczny w Warszawie), Manhattan Medea Dei Loher oraz Kiedyś szło lepiej Emmanuela Darleya (Teatr im. Jaracza w Olsztynie), Zwodnica Thomasa Middletona i Williama Rowleya, Eva Peron Copiego, Ciała obce Julii Holewińskiej oraz Życie jest snem Pedro Calderona de la Barca (Teatr Wybrzeże w Gdańsku), Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń Maliny Prześlugi (Laboratorium Dramatu w Warszawie), Kotka na rozpalonym blaszanym dachu Tennessee Williamsa oraz Mizantrop Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (Teatr Polski w Poznaniu), Wichrowe Wzgórza wg Emily Brontë (Teatr Studio w Warszawie), Dolce Vita Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (Teatr im. Kochanowskiego w Opolu), Good Night Cowboy Julii Holewińskiej i Kuby Kowalskiego (Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu). Ponadto, przygotował plenerowe widowisko GRILL/walka wre gorąca na podstawie Pastorale Amelii Hertzówny (Muzeum Powstania Warszawskiego) oraz instalację dźwiękową Fryderyk Chopin. Ciennik osobisty na podstawie listów kompozytora  z muzyką Sławka Kupczaka  (Dolny Ogród Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego).

 

Kulwicki Zbigniew

l.

Litkowski Maciej

Ł.

Łukasińska Dana

 

Dramatopisarka, scenarzystka, dramaturg. Autorka sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych. Jako dramaturg współpracowała z Teatrem Polskim w Poznaniu, Teatrem Dramatycznym w Białymstoku, Teatrem im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze, Teatrem im. J. Osterwy w Lublinie. Współautorka powieści dla młodzieży Oro, która otrzymała Literacką Nagrodę IBBY 2012 za Najlepszą Powieść dla Młodzieży, scenarzystka komiksowa. Absolwentka Laboratorium Dramatu, Laboratorium Scenariuszowego (PISF), Forum Dramaturgicznego (Instytut Teatralny)

 

m.

Machulski Juliusz

 

Reżyser, scenarzysta i producent najpopularniejszych i licznie nagradzanych polskich filmów, a także dramatopisarz i reżyser teatralny. Autor sześciu sztuk: Jury, 19. Południk, Przerwanie działań wojennych, Next-Ex, Matka brata mojego syna i Brancz. Trzy ostatnie powstały na zamówienie Centrum Komedii działającym przy Teatrze Powszechnym w Łodzi, a dwie z nich, Next-Ex i Matka brata…, zostały wystawione na scenie tego teatru. Dla Teatru Telewizji wyreżyserował nie tylko wszystkie swoje sztuki, ale również Od czasu do czasu Alana Ayckbourna i Komedię amerykańską Adolfa Nowaczyńskiego. Na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie w 2012 roku otrzymał nagrodę za najlepszy tekst dramatyczny (Next-Ex). Dramat Machia powstał na zamówienie Teatru Starego w Lublinie. Podejmując się jego reżyserii, Juliusz Machulski po raz drugi spotyka się z aktorami na scenie teatru dramatycznego, wcześniej wyreżyserował Czego nie widać Michaela Frayna w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Po raz pierwszy na scenie teatralnej reżyseruje swój własny dramat.

 

Majewska Martyna
majewski pilgrim
Man Tomasz

 

Dramatopisarz i reżyser, doktor filologii polskiej (studia magisterskie i doktoranckie ukończył na Uniwersytecie Wrocławskim), absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej. W latach 2003-2005 był kierownikiem literackim w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, a od 2004 do 2005 roku był konsultantem programowym w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W latach 1997-2002 publikował swoje teksty w „Teatrze”, „Dialogu” i „Notatniku Teatralnym”.

Jest autorem kilku dramatów: Katarantka (spektakl miał premierę w Teatrze Polskim w Warszawie w 2001 roku w reżyserii autora), Historia pewnej miłości (tekst został wystawiony między innymi w Teatrze Polskim w Poznaniu w 2001 roku w reżyserii autora) 111 (wyreżyserowanego między innymi przez Redbada Klynstrę na deskach Teatru Narodowego w Warszawie w 2004 roku), Deszcze (sztuka napisana wspólnie z Krzysztofem Bizio; premiera w reżyserii Anny Wieczur-Bluszcz w 2005 roku w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy), 3x2 (spektakl w reżyserii Piotra Łazarkiewicza grany był w 2006 roku na deskach Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze oraz Teatru Stara ProchOFFnia w Warszawie), Dobrze (sztuka została wystawiona między innymi w Teatrze Telewizji w reżyserii autora w 2007 roku), Cięcie (autor wyreżyserował tekst dla Teatru Polskiego Radia w 2008 roku), Eu (tekst dla Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach wyreżyserował autor w 2008 roku), C(r)ash Europe (premiera w Teatrze Polskiego Radia w 2009 roku w reżyserii autora), Świat jest skandalem (spektakl grany był w 2009 roku na deskach Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach w reżyserii autora) oraz Wszystko się uda (autor wyreżyserował tekst dla Teatru Polskiego Radia w 2010 roku).

Reżyserował na deskach wielu polskich scen, między innymi: Teatru Dramatycznego w Białymstoku (między innymi Balladynę Juliusza Słowackiego w 2000 roku), Teatru Polskiego we Wrocławiu (Imię Jona Fosse’a w 2001 roku), Teatru Powszechnego w Łodzi (Lament Krzysztofa Bizio w 2001 roku), Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie (Kształt rzeczy Neila LaBute’a w 2003 roku), Teatru Studio w Warszawie (Zbyt głośna samotność wg Bohumila Hrabala w 2003 roku), Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (między innymi Piaskownicę Michała Walczaka w 2004 roku), Teatru Miejskiego w Gdyni (między innymi Dzień świra Marka Koterskiego w 2006 roku oraz Plotkę Francisa Vebera w 2007 roku), Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu (między innymi Złodzieja Daria Fo w 2006 roku), Teatru Narodowego w Warszawie (Gabloty Krzysztofa Bizio w 2006 roku) oraz Teatru im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze („Dobrze” własnego autorstwa w 2010 roku).

Jest laureatem kilku nagród. W 2002 roku wraz z innymi twórcami wyreżyserowanego przez niego spektaklu Porozmawiajmy o życiu i śmierci Krzysztofa Bizio z Teatru Współczesnego w Szczecinie otrzymał Nagrodę Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego za zbiorową kreację na XXXVII Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie. Za tekst słuchowiska Matka i lampart odebrał nagrodę za scenariusz oryginalny na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji „Dwa teatry” (Sopot, 2005). Wyreżyserowany przez niego w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze spektakl Harpagon na podstawie Skąpca Moliera wyróżniony został zielonogórskim Leonem 2006 – nagrodą dla najlepszego spektaklu sezonu.

Jego sztuki przeszły w Laboratorium Dramatu próbę czytania aktorskiego: Dobrze w reżyserii autora, zaś Cięcie w reżyserii Tomasz Gawrona. Ponadto Redbad Klynstra przygotował czytanie aktorskie i pokaz tekstu 111, który następnie wszedł do repertuaru Teatru Narodowego, a później grany był na deskach LD. Autor brał także udział w warsztatach Sztuka Dialogu nad Wigrami 2003.

 

Masłowska Dorota

 

Prozaik, dramatopisarka, poetka, felietonistka. Urodzona w Wejcherowie; gdzie ukończyła L.O. W 2000 za cykl zapisków zatytułowany Mięśnie skrzydeł otrzymała nagrodę miesięcznika „Twój Styl” w konkursie Dzienniki Polek 2000. Dwa lata później nagrodzone teksty ukazały się pod wymyślonym przez redakcję tytułem Lekcje miłości („Twój Styl” 2002 nr 5). Debiutowała opowiadaniami pt. Wyprawa na dach wieżowca i Opowiem ci o strupach, ogłoszonymi w 2000 w „Lampie i Iskrze Bożej” (nr 17). W 2002 r. jej wiersze ukazały się  w dwumiesięczniku „Autograf” (nr 1), a w „Lampie” - powieść Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną.

Publikowała w „Przekroju” felietony w cyklu pt. Dziennik z krainy pazłotka (2003); swoje recenzje książkowe publikowała w dodatku „Wysokie Obcasy” w rubryce Hit Kit (2004-05). Jej stały felieton na temat polskiej muzyki rozrywkowej ukazywał się w rubryce Jeźdźcowie Apokalipsy w „Lampie” (2005). Rap-poemat Paw królowej przyniósł jej Nagrodę Nike w 2006 roku, w którym także ogłosiła pierwszy utwór dramatyczny Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku. Na początku 2009 wyjechała do Berlina, na roczne stypendium DAAD. Drugi dramat – Między nami dobrze jest miał premierę w 2010 r. w Berlińskim Schaubuehne (koprodukcja TR Warszawa), został przetłumaczony na kilka języków i był wystawiany na kilkudziesięciu scenach świata. W 2012 roku ukazała się jej kolejna powieść Kochanie, zabiłam nasze koty (wyd. Noir sur Blanc), publikuje także felietony w miesięczniku „Zwierciadło”.

 

fot. Marcin Nowak

 

Moś-Kerger Alina
Murawski Jarosław

 

Dramatopisarz, dziennikarz. Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, studiował także w tamtejszym Instytucie Historii Sztuki. W 2010 roku ukończył kurs pisana scenariuszy w The National Institut of Dramatic Art w Sydney. W latach 2010-2011 współpracował z Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka, był tam też dramaturgiem Kabaretu na Koniec Świata. W 2011 roku w ramach 32. Przeglądu Piosenki Aktorskiej (nurt OFF) wystawił we Wrocławskim Teatrze Współczesnego spektakl muzyczny W.P. Nieobecności w reżyserii Kamili Michalak z muzyką Bartka Woźniaka. W 2012 roku pracował jako dramaturg spektaklu Król dramatu Marka Modzelewskiego w Teatrze IMKA w Warszawie (reż. Łukasz Kos). Autor monodramu Katechizm białego człowieka, wystawionego w 2013 roku w katowickim Teatrze Korez (reż. Mirosław Neinert, wyk. Hubert Bronicki). W tym samym roku w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu Marcin Liber wystawił jego sztukę Na Boga!, realizacja została wyróżniona siedmioma nagrodami (w tym główną) na XIII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu, VI Festiwalu „Boska Komedia” w Krakowie, znalazła się w finale XX Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

 

fot. J. Murawski

 

n.

Naturski Jan

 

Absolwent Wydziału Aktorskiego PWST we Wrocławiu. Aktor, reżyser, dramaturg, pedagog, poeta, humanista. W latach 2008-2012 współpracował z wrocławskim Teatrem AdSpectatores. Współpracuje z Teatrem Muzycznym Capitol we Wrocławiu, gdzie według jego scenariusza wystawiano Mury Hebronu (2010). W roku 2014 zadebiutował w Capitolu jako reżyser wystawiając spektakl Umwuka na podstawie książki Wojciecha Tochmana Dzisiaj narysujemy śmierć według własnego scenariusza. Współtwórca warszawskiego Teatru EKIPA działającego od 2011 roku, w którym pełni role aktora, dramaturga i reżysera. W dorobku ma współpracę również z takimi teatrami jak: Divadlo Astorka (Słowacja), Pilot Theatre (Anglia), czy Teatret Vart (Norwegia). Jego najnowsza premiera - w podwójnej roli, jako aktora i reżysera - to Miłość szuka mieszkania Jerzego Jurandota z Teatrem EKIPA (Warszawa, wrzesień 2014).

 

Nowak Patrycja

o.

Ostachowicz Igor

 

Pisarz. Absolwent stosunków międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Książkę „Potwór i panna” opublikował pod pseudonimem Julian Rebes. Oficjalnie debiutował „Nocą żywych Żydów”, nominowaną w 2013 do Nagrody Literackiej Nike. Przez wiele lat kojarzony głównie z polityką. Pracował na stanowiskach specjalisty i dyrektora w spółkach prawa handlowego. Od 2006 do 2007 stał na czele departamentu marketingu Polskiej Grupy Energetycznej. W 2005 został doradcą minister rozwoju regionalnego Grażyny Gęsickiej. 16 listopada 2007 premier Donald Tusk powołał go na stanowisko podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a w styczniu 2010 powołał na stanowisko sekretarza stanu w KPRM. We wrześniu 2014 został odwołany z pełnionej funkcji. 24 września 2014 wszedł w skład zarządu PKN Orlen, jednak już 26 września 2014 zrezygnował z tej funkcji.

 

p.

Paczocha Radosław

 

Dramatopisarz, dramaturg i adaptator. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Obecnie studiuje na studiach doktoranckich w Instytucie Sztuki PAN. Dwukrotnie został stypendystą Ministra Kultury, a w tym roku jest również stypendystą programu „Młoda Polska” ufundowanego przez Narodowe Centrum Kultury. W ramach stypendium pisze dramat o Broniewskim. Przez sześć lat był związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie (2004-2010), gdzie pełnił funkcję sekretarza literackiego. Wcześniej pracował jako recenzent, w składzie redakcji miesięcznika „Teatr” w latach 2003-2004. Publikował w „Teatrze”, „Dialogu”, „Scenie”, „Pamiętniku Teatralnym”, „Opowieściach”, „Aspiracjach” oraz wydawnictwach Teatru Narodowego oraz Teatru Wybrzeże. Jest autorem sztuk: Zapach czekolady, Przyjaciel, Bar Babylon, Beniamin, Faza delta, Być jak Kazimierz Deyna oraz scenariusz teatralnych Balu z Szekspirem (premiera w Teatrze Muzycznym w Poznaniu w 2006 roku) oraz Anny Kareniny (premiera w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze w lutym 2012 roku).

 

Pakuła Mateusz

 

Dramatopisarz i dramaturg. Absolwent dramaturgii na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST im. L. Solskiego w Krakowie. Laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (Smutki tropików) oraz trzykrotny finalista tego Konkursu. Wielokrotny finalista Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej i laureat 19 edycji tego Konkursu (Mój niepokój ma przy sobie broń). Finalista „Talentów Trójki” 2013, nominowany do nagrody TVP Kultura „Gwarancje Kultury” 2010. Stypendysta Ministra Kultury (Stypendium "Młoda Polska" 2014) oraz Miasta Krakowa (Stypendium Artystyczne 2010 w kategorii literatura). Wydał cztery zbiory dramatów: Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych (2010), Kowboj Parówka i trzy inne sztuki (2012), dyptyk Na końcu łańcucha (2012) oraz Panoptikos (2015; najnowszy zbiór, zawierający m.in. Smutki tropików, Mój niepokój... i Lordy). Jego sztuki realizowane są w teatrach całej Polski. Kilka z nich przetłumaczono na angielski, niemiecki, czeski, hiszpański i ukraiński. W ostatnim czasie współpracuje przede wszystkim z Evą Rysovą i Pawłem Świątkiem. Jako dramaturg i autor adaptacji współtworzył takie spektakle Świątka jak Paw królowej w krakowskim Starym Teatrze, Dżuma czy Rękopis znaleziony w Saragossie w opolskim Teatrze Kochanowskiego.

 

 

Pałyga Artur

 

Urodzony w Hrubieszowie. Mieszka pod górami, w Bielsku-Białej. W 1989 roku został dziennikarzem nowej, wolnej prasy. Dorabiał, jako pomocnik zbrojarza, sprzątacz wagonów oraz instruktor gry na gitarze. Założył zespół punkowy, w którym grał, krzyczał i wymyślał piosenki. Przez kilka lat był aktorem w grupie teatralnej Heliotrop. Zdobywając nagrody za reportaże, wyuczył się zawodu nauczyciela muzyki, a następnie skończył polonistykę na UJ. Zadebiutował w 1988 roku opowiadaniem opublikowanym w „Na Przełaj”. Rok później rozpoczął pracę jako dziennikarz, pisał do prasy lokalnej, ale także do „Rzeczpospolitej”, „Odry”, „Tygodnika Powszechnego” i dodatku do „Gazety Wyborczej”, „Dużego Formatu”. Pierwszą jego książką był zbiór reportaży
z Białorusi pod tytułem Kołchoz imienia Adama Mickiewicza. Obecnie związany jest z lubelską Sceną Prapremier In Vitro oraz Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Jest autorem kilkunastu dramatów, takich jak: Nic, co ludzkie (sztuka wystawiona przez Scenę Prapremier In Vitro w reż. P. Passiniego, P. Ratajczaka i Ł. Witta-Michałowskiego, 2008), Żyd (Teatr Polski Bielsko-Biała, reż. R. Talarczyk, 2008 ), Turyści (TPB, reż. P. Ratajczak, 2009), Wszystkie rodzaje śmierci (Teatr Łaźnia Nowa w Kraków, reż. P. Passini, 2009), Ostatni taki ojciec (reż. Ł. Witt-Michałowski, 2009, Scena Prapremier In Vitro) oraz Tak wiele przeszliśmy, tak wiele przed nami (Teatr Polski Bielsko-Biała, reż. P. Ratajczak, 2009). Jego teksty reżyserowali też: Joanna Lewicka, Paweł Łysak, Jan Klata. W ostatnich latach regularnie prowadził zajęcia literackie dla osób niepełnosprawnych w stowarzyszeniu Teatr Grodzki. Jego sztuki tłumaczono na niemiecki, angielski, rumuński, węgierski, kataloński.

NAGRODY:

Żyd; Grand Prix festiwalu R@port, Gdynia, 2008

Wszystkie rodzaje śmierci; Grand Prix festiwalu R@port, Gdynia, 2009

Nieskończona historia; Metafory Rzeczywistości, Poznań, nagroda dziennikarzy i publiczności, 2009

Ostatni taki ojciec, Festiwal Prapremier, Bydgoszcz, nagroda za spektakl dla twórców przedstawienia, 2009

 

fot. Paweł Janicki

 

Pinkwart Maciej

 

Filolog, historyk, publicysta, literat. Od 1971 pracował w prasie i radiu (Centralna Agencja Fotograficzna, Redakcja Informacji i programu Polskiego Radia, tygodnik "Prawo i Życie"). W 1974 pracował krótko w PGR Kietrz, a następnie przeniósł się do Zakopanego i pracował najpierw w administracji miejskiej, a w latach 1976-1988 i 1989-2012 w Muzeum Szymanowskiego "Atma", którego był pierwszym kustoszem. Od 1992 współpracujący nauczyciel, od 1997 etatowy pracownik Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Artystycznej w Zakopanem, od 2003 nauczyciel dyplomowany, wykładowca w Wyższej Szkole Biznesu w Nowym Sączu (1995-97), wykładowca warsztatów literackich w Miejskim Ośrodku Kultury w Nowym Targu (2004-2009).

 

W l. 1991-92 także dziennikarz i kierownik zakopiańskiego oddziału "Gazety Krakowskiej", w l. 1991-93 współpracownik zakopiańskiego Radia "Alex", potem Polskiego Radia Kraków S.A. (1993-96), warszawskiego Radia "Kolor" (1993-1995), Radia Szwedzkiego (1994-96), III Programu Polskiego Radia (1996). 1994-2000 zakopiański korespondent II Programu Polskiego Radia i Radia "Zet". Współpracował m.in. z pismami "Polityka", "Prawo i Życie", "Przekrój", "Tygodnik Powszechny", "Dunajec", "Podhalanka", "Wierchy", "Biuletyn Podhalański", "Tygodnik Podhalański", "Dziennik Polski", "Gazeta Krakowska", "Czas", "Kurier Polski", "Życie Warszawy", "Życie Codzienne", "Życie", "Nasze Strony", "Ruch Muzyczny", "Twoja Muza". Felietonista „Dziennika Polskiego” (2008-2010), „Gazety Krakowskiej” (2008-2011), „Tygodnika Podhalańskiego” (od 2008). W latach 1986-1989 prowadził firmę "Tatrasoft", która zajmowała się oprogramowaniem komputerów 8-bitowych. W l. 1990-92 redaktor Wydawnictwa Tatrzańskiego. 1995-96 redaktor naczelny miesięcznika "Halo Zakopane". W czasie studiów aktor teatru uniwersyteckiego "Wagant", w latach 1975-76 kierownik literacki i aktor Teatrzyku Piosenki "Scherzo" (nagrody lokalne i ogólnopolskie). Współautor filmów i programów TV (od 1960 audycje młodzieżowe, od 1976 filmy o tematyce zakopiańskiej). W l.1987-89 dla TV Kraków zrealizował cykl audycji telewizyjnych "Encyklopedia Zakopiańska".

 

Organizator życia muzycznego w Zakopanem, m.in. współtwórca festiwalu "Dni Muzyki Karola Szymanowskiego" (od 1977) i inicjator powołania Towarzystwa Muzycznego im. K.Szymanowskiego (1977, członek założyciel, członek pierwszego zarządu, 2005 - członek honorowy), założyciel i prezes Towarzystwa Edukacji Artystycznej (1996-2000, 2010-2011). Członek PTTK, w latach 1985-90 w zarządzie oddziału zakopiańskiego, przewodniczący Komisji Wydawniczej (1985-89), wykładowca kursów przewodnickich. Członek zwyczajny Podhalańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Nowym Targu, Związku Historyków Spisza w Lewoczy (Słowacja) i Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Zakopanem, członek Rady Naukowej Muzeum Tatrzańskiego (1991-2000), członek Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego (2004-2008 - wiceprezes). Członek sekcji literackiej Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Związku Literatów Polskich, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

 

Autor sztuk teatralnych, m.in.: Ceperiada, premiera 1975; Western, premiera 1976; Chrzciny Witkacego, premiera 1986, Kocham cię strasznie, ale swoboda to wielka rzecz, premiera 2014

 

Jest laureatem Nagrody im. K. Szymanowskiego za rok 2006, ufundowanej przez Fundację im. Szymanowskiego, za pracę w w Muzeum Szymanowskiego "Atma".

 

Prześluga Malina

 

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Szkoły Dramatu Tadeusza Słobodzianka w Warszawie. Dramatopisarka, bajkopisarka. Autorka książek dla dzieci: Ziuzia, Bajka i Majka, zbioru Nowe Bajki. Jej dramaty publikowane były w „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży” Centrum Sztuki Dziecka i w „Dialogu”, a także wystawiane na wielu scenach teatralnych kraju. Laureatka Medalu Młodej Sztuki 2012, zdobywczyni kilku nagród i wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Jej monodram: Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń zdobył drugą nagrodę podczas 9. Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w 2011 roku. Laureatka nagrody indywidualnej za dramat Chodź na słówko w 19. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej 2013. W szóstej edycji konkursu Metafory Rzeczywistości (2013) zdobyła nagrodę główną (ex aequo), nagrodę publiczności
oraz nagrodę dziennikarzy za dramat Kwaśne mleko.

 

fot. Jacek Prześluga

 

Przyłęcki Mateusz

r.

Roszkowski Jakub

 

Dramaturg, dramatopisarz, reżyser. Ukończył PWST w Krakowie na Wydziale Reżyserii Dramatu. Wyreżyserował Stalkera na podstawie Pikniku na skraju drogi braci Strugackich i Wielką Improwizację A. Gizy, J. Roszkowskiego i W. Tremiszewskiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku oraz monodram Dominiki Kojro Jolie na PPA Off we Wrocławiu. Od 2007 jest dramaturgiem Teatru Wybrzeże, gdzie współtworzył takie spektakle jak Blaszany bębenek wg G. Grassa, Nie-Boska komedia Z. Krasińskiego, Czarownice z Salem A. Millera (wszystkie w reżyserii Adama Nalepy), Słodki ptak młodości T. Williamsa, Zmierzch bogów E. Medioli, L. Viscontiego, N. Badalucco (w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego), czy Zwodnica T. Middletona i W. Rowleya (reż. Kuba Kowalski). Pracuje także poza Gdańskiem, m.in. w Teatrze Narodowym i Teatrze Studio w Warszawie, w Teatrze Starym i Łaźni Nowej w Krakowie, czy w Teatrze im. Jaracza w Łodzi. Trzy jego sztuki: Morze otwarte, Zielony mężczyzna i W popielniczce diament miały swoje prapremiery na scenach Szczecina, Sopotu i Katowic.

 

fot. Michał Szlaga

 

Rowicki Piotr

 

Absolwent historii na Uniwersytecie w Białymstoku. Jest autorem powieści, kryminałów, książek dla dzieci i kilkunastu sztuk teatralnych. W 2009 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego  z dziedziny teatru. Jego sztuka Chłopiec malowany zwyciężyła w konkursie poświęconemu polskiej dramaturgii współczesnej „Metafory Rzeczywistości”.  Współpracuje z wieloma teatrami w całej Polsce, jego dramaty były wystawiane między innymi przez Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Nowy w Zabrzu, Teatr WarSawy, Teatr na Woli (Warszawa), Teatr im. Stefana Jaracza
w Olsztynie i Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu

 

fot. Patrycja Mic

Rzymska Bogumiła

s.

Sadowski Andrzej
Siegoczyński Michał
Sikorska-Miszczuk Małgorzata

 

Dramatopisarka i scenarzystka, ukończyła Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Studium Scenariuszowego PWSFTiT w Łodzi. Prezes Stowarzyszenie Dramatopisarzy i Dramaturgów Polskich. Prowadzi Pracownię Podejrzanych Praktyk Teatralnych przy Teatrze Powszechnym w Warszawie.

 

Jest autorką sztuk Szajba, Śmierć Człowieka-Wiewiórki, Katarzyna Medycejska, Burmistrz, Walizka, Człowiek z Polski w czekoladzie, Zaginiona Czechosłowacja, Żelazna kurtyna, Koniec świata, Madonna, Bruno Schulz: Mesjasz, Popiełuszko, Takaja, Szecherezada, Kobro, Niezwykła podróż Pana Wieszaka (dla dzieci), a także scenariusza pełnometrażowego filmu animowanego Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń (2003). Jest także współautorką sztuki teatralnej III Furie - razem z Magdą Fertacz i Sylwią Chutnik (2011), która otrzymała II nagrodę na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2011). Scenarzystka seriali „Niania” i „Usta Usta” oraz (dla dzieci) „Ulicy Sezamkowej”.

 

Spektakle na podstawie jej tekstów reżyserowali Paweł Łysak, Marcin Liber, Jan Klata, Piotr Kruszczyński, Iwona Siekierzyńska, Natalia Korczakowska, Michał Zadara, Anna Trojanowska, Maria Spiss, Dorota Ignatjew, Nina Guehlstorff, Katharine Noon, Katarzyna Kurzeja. Prezentowane były w Polsce i za granicą.

 

Teksty sztuk zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, szwedzki, serbski, chorwacki, czeski, słowacki, rosyjski, rumuński, ukraiński, turecki. Czytania i pokazy spektakli odbywały się w Polsce oraz w Austrii, Niemczech, Francji, Szwecji, GB, Czechach, Słowacji, Rosji, Rumunii, Belgii, Hiszpanii, Turcji, Meksyku i USA.

 

Otrzymała liczne nagrody: wyróżnienie za tekst sztuki Śmierć Człowieka Wiewiórki podczas konkursu „ulrike” (TR Warszawa 2006) i w ramach XIII Ogólnopolskiego Konkursu na wystawienie polskiej sztuki współczesnej (2007); za sztukę Walizka otrzymała Główną Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności w Konkursie Metafory Rzeczywistości (2008 r.); słuchowisko, które powstało na podstawie tekstu Walizki otrzymało Grand Prix na Festiwalu PRiTV „Dwa Teatry – Sopot 2009” oraz Prix Bohemia 2012 (Czechy); Walizka otrzymała też Główną Nagrodę w kategorii „tekst sztuki teatralnej” w XV Konkursie na wystawienie polskiej sztuki współczesnej (2009); Szajba otrzymała II Nagrodę oraz Nagrodę Dziennikarzy na Festiwalu R@aport (2009). Sztuka Madonna zwyciężyła w Konkursie Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu na dramat inspirowany Zemstą Aleksandra Fredry (2009); sztuka Burmistrz znalazła się w finale Konkursu Dramaturgicznego R@port w Gdyni (2010) oraz w finale międzynarodowego konkursu Stueckemarkt w Berlinie (2011). Sztuka Bruno Schulz. Mesjasz wystawiona przez Schauspielhaus Wien w Wiedniu została uznana przez European Theatre Convention za jedną z najlepszych współczesnych sztuk europejskich (2012). Sztuka Popiełuszko zdobyła Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną (2012 r.) Sztuka Kraj, w którym obywatelom uciekły serca zostawiając listy otrzymała czeską nagrodę im. Ferdinanda Vanka (2013). Słuchowisko Liść, na którym mieszkasz nazywa się Europa, ale to nie wystarczy, by żyć otrzymało II nagrodę w Konkursie Programu II Polskiego Radia i ZAIKS (2013).

 

Pracowała jako dramaturg z reżyserem Marcinem Liberem - przy spektaklu ID Teatru Współczesnego ze Szczecina (2008), Herbert - rekonstrukcja poety (2008), Oratorium – Piekło nasze (2010), III Furie Teatru w Legnicy (2011), Makbet (Teatr Współczesny, Szczecin 2011), z Andrzejem Chyrą (jako reżyserem) przy realizacji opery Dymitra Szostakowicza Gracze (Opera Bałtycka, 2013).

 

fot. Ewa Modestowicz

 

Sopel Mariola
Szczerek Ziemowit
Szczerowska Małgorzata
Szczygielski Marcin

Ś.

Śpiewak Tomasz

 

Dramaturg, autor adaptacji teatralnych, tłumacz, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiował na Uniwersytecie Gutenberga w Moguncji i Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. Współpracował z reżyserami: Robertem Wilsonem (Akropolis St. Wyspiańskiego, Teatr Dramatyczny, Warszawa) Wojtkiem Klemmem (Kariera Artura Ui Brechta w Teatrze Jeleniogórskim, 2007), Natalią Korczakowską (Elektra w Teatrze Jeleniogórskim, 2008; Pasażerka w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, 2008; Nelly w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, 2008), Łukaszem Kosem (Klątwa Wyspiańskiego w Teatrze Jeleniogórskim, 2007; Król-Duch wg Słowackiego w Teatrze Nowym w Łodzi 2009; Starość jest piękna Esther Villar w Teatrze Polonia, 2008), Anną Smolar (Bullerbyn. O tym jak dzieci domowym sposobem zrobiły sobie las i co z tego wyrosło, Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu; Obcy na podstawie powieści A. Camus, Teatr im. J. Słowackiego, Kraków). Stale współpracuje z Remigiuszem Brzykiem (Berek Joselewicz w Teatrze Polskim we Wrocławiu, 2009; Joanna d’Arc. Proces w Rouen w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, 2010; Wodzirej w Teatrze IMKA w Warszawie, 2011, Brygada Szlifierza Karhana w Teatrze Nowym w Łodzi, 2008, Korzeniec w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu, 2012)

W 2010 roku otrzymał odznaczenie: Honorowy Medal "Powstanie w Getcie Warszawskim".

 

fot. Tomasz Śpiewak

 

 

t.

Tomaszuk Piotr
Twardoch Szczepan

w.

Wakulik Anna

 

Dramatopisarka. Autorka m.in. sztuk Zażynki (wystawionej w The Royal Court Theatre w Londynie w reż. Caroline Steinbeis i w Teatrze Polskim w Poznaniu w reż. Katarzyny Kalwat; sztuka była nominowana do London Evening Standard Theatre Awards 2013, zdobyła Nagrodę Dziennikarzy w konkursie Metafory Rzeczywistości, znalazła się w finale Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej) oraz Bohaterowie (Teatr im. L. Solskiego w Tarnowie, reż. Ewelina Pietrowiak). Finalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2010 za tekst Krzywy domek oraz GND 2014 za Waszą Wysokość, Metafor Rzeczywistości 2009 za tekst Sans Souci; laureatka konkursu dramaturgicznego Teatru Wybrzeże za tekst Elżbieta H. (2011). W latach 2006-2009 rzecznik prasowy Teatru Atelier im. A. Osieckiej w Sopocie. W latach 2012-2014 kierownik literacki Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie. Publikowała w „Dialogu” (sztuki: Sans Souci, Elżbieta H, Zażynki, Wasza Wysokość). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013) i Marszałka Województwa Pomorskiego (2009, 2010). 

 

Walczak Michał

fot. Joanna Małecka

Wierzchowski Marcin
Więcek Mariusz

 

Dramatopisarz, poeta. Ukończył teatrologię na Uniwersytecie Gdańskim. Laureat Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców (2006), stypendysta Fundacji Fleszarowej – Muskat (2006), wyróżniony (wraz z Jerzym Wójcickim) w III edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Współczesną Polską Komedię „Komediopisanie” za sztukę Jak uwodzili bogowie oraz zwycięzca Ogólnopolskiego Konkursu Złoty Środek Poezji Kutno 2006 za najlepszy poetycki debiut roku 2005. Twórca i trener projektów creative writing „Planeta Twórczość” (LO nr 3 w Gdyni 2007) i „Słowa na wolności” (UG 2009). Współautor sztuk Wyrok (półfinał IV edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2011) i Life is loading (półfinał VI edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013). Wydał tomy poezji „Dar języków i inne przejęzyczenia” (Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego 2005) oraz „Equilibrium” (Biblioteka Toposu 2009).

 

Wojtyszko Maciej

 

Reżyser teatralny i filmowy, pisarz, autor dramatów. W 1973 roku ukończył Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Pedagog, profesor i dziekan Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. Ma na swoim koncie kilkadziesiąt realizacji, począwszy od inscenizacji sztuk Bernharda, Mrożka i Gombrowicza, poprzez przedstawienia dla dzieci, a skończywszy na serialach telewizyjnych: Miodowe lata, Ale się kręci!, Doręczyciel. Wielokrotnie sięgał także po teksty Bułhakowa, zrealizował Morfinę, a także - w Teatrze TV - Ostatnie dni, Moliera czyli zmowę świętoszków, Powieść teatralną oraz Mistrza i Małgorzatę. Wojtyszko jest autorem kilkunastu sztuk teatralnych. Do jego najbardziej znanych dramatów należą: Chryje z Polską, Żelazna konstrukcja,
Kraina Kłamczuchów oraz Bułhakow. Część z nich zebrał i wydał w tomie"Grzechy starości". Napisał także szereg książek dla dzieci i młodzieży, m.in.: Bromba i inni, Tajemnica szyfru Marabuta. Synteza. Jest reżyserem filmów, m. in.: Synteza, Ognisty anioł i Ogród Luizy (wielokrotnie
nagradzany, m.in.: na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni). Ma na swoim koncie szereg nagród, które otrzymał w konkursach literackich, teatralnych i filmowych, w tym m.in.: nagrodę ZASP-u im. L. Schillera, nagrodę IBBY - Książka roku 2004, kilkakrotnie na Festiwalu Polskiego Radia i Teatru Telewizji Dwa Teatry. W Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie wyreżyserował cztery swoje dramaty: Krainę kłamczuchów, Bułhakowa (nagroda za reżyserię na II Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy) i Całe życie głupi, O
rozkoszy. Ostatnio przygotował spektakle: Marienbad... Sz. Alejchema oraz Dowód na istnienie drugiego własnego autorstwa.

 

Wojtyszko Maria
Wójcicki Jerzy

 

Dramaturg, dramatopisarz, scenarzysta. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie na Wydziale Reżyserii ze specjalizacją dramaturgiczną. Wyróżniony (wraz z Mariuszem Więckiem) w III edycji Ogólnopolskiego Konkursu Na Współczesną Polską Komedię „Komediopisanie” za sztukę Jak uwodzili bogowie. Wyróżniony na IX Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego w Warszawie za spektakl pt. Nie strzelajcie do pianistki. Półfinalista IV edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za sztukę Wyrok oraz VI edycji za sztukę pt. Life is loading. Wraz ze studentami Wydziału Wokalno- Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku przygotował dyplom - Wesele Figara W. A. Mozarta (premiera: 27 kwietnia 2012). Współautor dramaturgii i scenariusza do dyplomu (premiera: 5 czerwca 2013 Teatr Muzyczny w Gdyni) studentów Studium Wokalno- Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni pt. Ała Rzeczywistość. Doktorant Uniwersytetu Gdańskiego.

 

z.

Zrałek-Kossakowski Wojtek

 

Dramaturg, reżyser, kurator i producent muzyczny, animator kultury, członek zespołu Krytyki Politycznej. Warszawiak. Jako dramaturg współpracował m.in. ze Zbigniewem Brzozą, Natalią Korczakowską, Krzysztofem Minkowskim, Katarzyną Raduszyńską. Uczestniczy w projektach artystycznych, obok teatru związanych głównie z muzyką. Kurator muzyczny Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat w Warszawie. W 2013 roku zastępca dyrektora artystyczne i współautor programu Festiwalu Łódź Czterech Kultur. Tłumacz i publicysta.

 

  

Ż.

Żulczyk Jakub

 

Pisarz, publicysta, scenarzysta, radiowiec. Absolwent dziennikarstwa oraz American Studies na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje lub współpracował z szeregiem pism, od „Playboya” i „Elle” po „Wprost” i „Tygodnik Powszechny”. Publikował w antologiach wydawanych m.in. przez Korporację Ha!art, Lampę i Iskrę Bożą, Powergraph. Był współprowadzącym programu Redakcja Kultury w TVP2 i autorskiej audycji Instytut Prosto w Radiu Roxy. Pełnił rolę konsultanta merytorycznego w telewizji RBL.TV i współprowadził na jej antenie program Serio?. Po debiutanckiej książce Zrób mi jakąś krzywdę… czyli wszystkie gry video są o miłości (2006) wydał Radio Armageddon (2008), Instytut (2010), Zmorojewo (2011), Świątynię (2011), Ślepnąc od światła (2014). W styczniu 2015 ukazała się w Świecie Książki nowa redakcja Radia Armageddon.

 

fot. Zuza Krajewska