25. edycja (2018/19)

autorzy

a.

Amejko Lidia

Dramatopisarka, prozaiczka, eseistka. Studiowała kulturoznawstwo w rodzinnym Wrocławiu. Debiutanckim utworem było słuchowisko radiowe Gdy rozum śpi – włącza się automatyczna sekretarka. Rzecz o gadaniu. Wysłane na konkurs radiowy w Katowicach słuchowisko nie otrzymało żadnej nagrody, ale ktoś wyciągnął je z kosza na konkursowe śmieci i opublikował w „Dialogu”. Gdy rozum śpi… zrealizowano w Polsce (dwukrotnie), w Niemczech i Chorwacji, lecz autorka do dziś leczy się z konkursowej fobii.

Od roku 1993 dramaty Lidii Amejko publikowane są na łamach miesięcznika „Dialog”. Przełomem w karierze literackiej okazała się sztuka Farrago, wyreżyserowana w Teatrze Telewizji (1999) przez Jarosława Żamojdę, w wykonaniu aktorskiego trio: Walczewski-Zborowski-Pazura.

Farrago to najczęściej wystawiana sztuka Lidii Amejko, lecz autorka szczególnie ciepło wspomina wystawienie tego utworu w więzieniu w Strzelcach Opolskich, przez skazanych na karę dożywocia.

Teatr Telewizji zrealizował dwie kolejne sztuki Lidii Amejko: Przemianę 1999 w reżyserii Laco Adamika, ze Zbigniewem Zamachowskim w roli głównej, oraz Dwadrzewkę.

Dramaty Lidii Amejko tłumaczono niemiecki, chorwacki, hiszpański, włoski, czeski, węgierski i rosyjski. Były prezentowane między innymi na deskach teatrów w Warszawie, Krakowie, Opolu, Wrocławiu, Londynie, Wiedniu, Salzburgu, w Düsseldorfie. Po utwory Amejko często sięgają teatry off-owe , młodzieżowe, studenckie, nawet w tak egzotycznych miejscach jak Buenos Aires. 

Autorka dwukrotnie otrzymała nominacje do Nagrody Literackiej NIKE: w roku 2004 za Głośne historie, zaś cztery lata później – za Żywoty świętych osiedlowych, uhonorowane również „Piórem Fredry”, oraz nagrodą w kategorii prozy w Konkursie Literackim Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Rok 2008 przyniósł pisarce także nagrodę „Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej”, przyznawaną przez Fundację Zielona Gęś im. K. I. Gałczyńskiego.

Żywoty…  opublikowano we Francji, w Niemczech i na Węgrzech.

Spektakle oparte na Żywotach świętych osiedlowych wystawiano wielokrotnie, między innymi w Łodzi przez Grupę Teatralną Dziewięćsił (2008), Teatr Modulo,  Teatr Zielone Słońce (2010) w Dąbrowie Górniczej, Teatr Ad Spectatores (2010)  we Wrocławiu, Teatr Ludowy w Nowej Hucie, Teatr Dzieci Zagłębia im. J. Dormana  (Scena Inicjatyw Aktorskich, 2012). Inscenizacja chorzowska jest prapremierą, ponieważ zrealizowana jest po raz pierwszy wg scenariusza Karoliny Kirsz.

W 2016 roku Lidia Amejko otrzymała III nagrodę za dramat Silesia, Silentia we wrocławskim Konkursie Dramaturgicznym wtw://strefy_kontaktu.

W 2017 słuchowisko radiowe Tangibile – dotykalne. Radioopera otrzymało nagrodę za nowatorstwo formalne.

Lidia Amejko jest wielbicielką kiczu katolickiego, religijnego absurdu i groteski, a pomimo uporczywego uznania ze strony czasopisma „Fronda”, autorka podkreśla, że używając religijnych rekwizytów i odniesień, niezmiennie stara się podążać Mleczną Drogą swojego ulubionego Luisa Buñuela.

 

b.

Biziuk Agata

g.

Guśniowska Marta

Z wykształcenia filozof, z zamiłowania dramatopisarz, z zawodu dramaturg – od 2007 roku w Białostockim Teatrze Lalek.

Debiutowała w roku 2005 na scenie Teatru Animacji w Poznaniu sztuką „Baśń o Rycerzu bez Konia”. Tekst ów został przetłumaczony na kilka języków i doczekał się dotąd wielu realizacji w kraju i za granicą. Jest wielokrotną laureatką rozlicznych konkursów, między innymi „Konkursu Na wystawienie Polskiej Sztuki współczesnej”, organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, „Konkursu na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży” (Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu), "Konkursu dramaturgicznego Teatroteka" (ZAiKS i Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie), konkursu Strefy Kontaktu (Wrocławski Teatr Współczesny), Konkursu na Słuchowisko (Program II Polskiego Radia) i wielu innych. Laureatka Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, przyznawanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Ł.

Łubieński Maciej

Z wykształcenia historyk i muzyk, z zawodu wykonywanego literat (cykl kabaretowy Teatrzyk Narodowy – Radio Roxy, one man show „Seks polski” w Studio Buffo w Warszawie), dziennikarz prasowy, radiowy (Radio RDC) i telewizyjny (program historyczny „Było nie było” – TVN Warszawa), autor piosenek, filmów. Współscenarzysta, muzyk i aktor cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

p.

PIK Paweł Wolak i Katarzyna Dworak

Od początku kariery artystycznej związani z Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy jako aktorzy. Każde z nich ma na swoim koncie ponad siedemdziesiąt premier teatralnych oraz liczne nagrody indywidualne i zespołowe. Najgłośniejsze spektakle w których grali to: Zły (reż. Jacek Głomb), Ballada o Zakaczawiu (reż. Jacek Głomb), Made in Poland (reż. Przemek Wojcieszek), Osobisty Jezus (reż. Przemek Wojcieszek), III Furie (reż. Marcin Liber), Dziady (reż. Lech Raczak). W 2007 napisali wspólnie pierwszą sztukę Sami. W 2010 powstał kolejny, wspólnie napisany tekst – Pracapospolita, wystawiony w teatrze w Legnicy w 2010 w reżyserii autorów. Spektakl prezentowany był na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona”, gdzie otrzymał nagrodę indywidualną aktorską. Przeważnie piszą wspólnie, podpisując się jako PiK (Paweł i Kasia). Trylogię „Opowieści wiejskich" otworzyła w grudniu 2013 r. w Legnicy prapremiera sztuki Droga śliska od traw. Jak diabeł wsią się przeszedł. Tekst został nagrodzony w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej jako najlepszy tekst dramaturgiczny, a legnicki spektakl na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona" w Zabrzu otrzymał nagrodę za tekst, inscenizację, role i scenografię. Gdy przyjdzie sen – tragedia miłosna to piękna opowieść o trudnej miłości, zagubieniu i nieprzystosowaniu, w której komedia miesza się z tragedią. Miała swoją prapremierę w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze we wrześniu 2015 roku. Na festiwalu dramaturgii współczesnej "Rzeczywistość Przedstawiona” spektakl otrzymał nagrody: za tekst, reżyserię, publiczności oraz kilka indywidualnych nagród aktorskich. Trzecia część - Czasami księżyc świeci od spodu - to opowieść o rodzinie. W sztuce nacisk położono na opis relacji pomiędzy braćmi. Prapremiera sztuki odbyła się w Teatrze Lubuskim we wrześniu 2016. Paweł Wolak i Katarzyna Dworak-Wolak  mają swój oryginalny styl, co rzadkie wśród współczesnych autorów. Jest to szczególnie widoczne w prezentowanym tryptyku. Nawet didaskalia przedstawiają wartość literacką i często są wykorzystywane w spektaklach jako integralne partie dramatu.

 

 

piligrim/majewski .

Urodzony w 1971 r. we Wrocławiu reżyser, dramaturg, aktor, scenograf i wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej w Warszawie). Przez kilka lat związany z Towarzystwem Wierszalin – Teatr, gdzie zadebiutował w 1997 r. jako reżyser spektaklem Prawiek i inne czasy na podstawie powieści Olgi Tokarczuk. Założyciel wrocławskiej [:]sceny witkacego.wro, uznawanej za jedną z najciekawszych niezależnych grup teatralnych. W roku 2006 zadebiutował w roli dramaturga przy spektaklu Transfer! W reżyserii Jana Klaty, z którym tworzył artystyczny tandem. Jako dramaturg Majewski współpracuje min. z Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem, Pawłem Łysakiem, Pawłem Świątkiem oraz Natalią Korczakowską i Agnieszką Olsten.

W latach 2008–2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, umacniając jego pozycję jako jednej z najlepszych polskich scen. Od stycznia 2013 roku był zastępcą dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 2015–2017pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatr im. S. Jaracza w Łodzi. Od 2018 r. Jest ponownie dyrektorem artystycznym Teatru w Wałbrzychu. Zasiada w Radzie Muzeum Sztuki w Łodzi.

Majewski jest autorem tekstów oryginalnych oraz adaptacji, które wystawiane były m.in. w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Polskim Radiu Kraków, oraz w teatrach w Tbilisi (Marjanishvili Theatre), Dublinie, Wilnie (Lithuanian National Drama Theatre) i w Santa Monica, USA (City Garage Theatre).

Dramaty Majewskiego sygnowane pilgrim/majewski przetłumaczono na języki angielski i francuski.

 

 

Prześluga Malina

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka w Warszawie. Dramaturg w Teatrze Animacji w Poznaniu. Młoda i bardzo ceniona dramatopisarka, autorka sześciu książek dla dzieci, m. in. książki „Ziuzia” - nagrodzonej tytułem Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY. Jej dramaty oraz bajki wydawane są w „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży”, „Dialogu” i wystawiane w wielu polskich teatrach.

Laureatka Medalu Młodej Sztuki. Zdobywczyni kilku nagród i wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Laureatka sopockiego Festiwalu „Dwa Teatry” w roku 2012 za słuchowisko radiowe w reż. Roberta Mirzyńskiego wg sztuki „Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa”. W 2015 roku nagrodzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci.

 

s.

Soszyński Paweł

Recenzent teatralny, pisarz. Szef działu teatru w magazynie dwutygodnik.com. "Duchologia polska" jest jego debiutem dramatopisarskim i dramaturgicznym.

w.

Walczak Michał

Dramaturg i reżyser po studiach w Akademii Teatralnej (wydział Wiedzy o Teatrze oraz Wydział Reżyserii). Autor kilkunastu dramatów – wśród nich znajdują się: „Piaskownica”, wystawionam.in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii Tadeusza Bradeckiego, „Nocny autobus”,wystawiony w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie w reżyserii Jarosława Tumidajskiego,„Polowanie na łosia” wystawione m. in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii IgoraGorzkowskiego, „Ojciec polski” wyreżyserowany przez autora w Teatrze Polonia w Warszawie iin. Laureat licznych nagród, w tym tak prestiżowych jak nagroda za oryginalny tekst dramatycznyna V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa teatry”, Sopot 2005 czyEuropejska Nagroda Autorska na Heidelberger Stuckemarkt. Forum Jungen Autoren, Heidelberg2006. Reżyser i współscenarzysta cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

Wojtyszko Maria

Scenarzystka, dramatopisarka i dramaturg. Od 2012 roku kierowniczka literacka Wrocławskiego Teatru Lalek. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Uczyła się też w Szkole Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych i krótkich filmów. Warsztat szlifuje, uczestnicząc w międzynarodowych warsztatach, takich jak Midpoint, Passion to Market, czy Films For Kids Pro. Jako dramatopisarka wielokrotnie doceniona nagrodami. Autorka sztuk dla dzieci i dorosłych m.in. „Macica”, „Pierwszy Człowiek Świata”, „SAM, czyli przygotowanie do życia w rodzinie”, „Piekło-Niebo”, „Gniazdo”. Bez oporów pisze skecze kabaretowe, piosenki i krótkie opowiadania. Zdarzyło jej się również stworzyć komiks opublikowany w Krytyce Politycznej, słuchowisko radiowe „Mateusz w piekle” oraz reżyserować film instruktażowy dla młodych matek na temat karmienia piersią.